อิงซงได้ยินคำถามนั้น ชั่วขณะนั้นก็ไม่รู้ว่าควรจะตอบสตรีที่เฉยชาตรงหน้านี้อย่างไร และยิ่งเห็นนางยิ้มน้อยๆ ด้วยท่าทีเรียบเฉย เขาก็ยิ่งอดไม่ได้ให้นึกไปถึงฮูหยินคนงามที่ยื่นมือออกมาประคองเขาท่ามกลางอากาศหนาวและหิมะขาวโพลน หากไม่มีสตรีนางนั้นในวันนั้น...