เรือแจวของคุณพระพิชัยรณฤทธิ์ เทียบท่าหน้าโรงอิฐอย่างนิ่มนวลในยามดึกเอื้องขวัญก้าวลงจากเรือด้วยรอยยิ้มที่ยังค้างอยู่บนใบหน้า มือข้างหนึ่งกำดอกจำปีไว้แนบอก กลิ่นหอมของมันทำให้เธอนึกถึงคำสัญญาของชายหนุ่ม“ขอบคุณนะเจ้าคะที่มาส่ง...”ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบป...