เซ่อเจิ้งอ๋องยิ้มอย่างอบอุ่นราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ แต่แววตาของเขาเหมือนลมเหนืออันหนาวเหน็บในวันฤดูหนาว ผสมผสานกับความขมขื่นและความไม่พอใจ        สายตาของเขาจับจ้องไปที่ตะเกียบของชิ...