หลังจากวันที่ส่งปาเซี่ยกลับเมืองหลวง พร้อมของฝากแล้ว ร้านอาหารตระกูลสวียังคงขายดี มีลูกค้าอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้เริ่มมีพ่อค้าเร่จากเมืองอื่นเข้ามาที่ตำบลหย่งฝูมากขึ้น
ส่วนใหญ่ที่เดินทางมา เพราะได้ยินเื่อาหารรสชาติอร่อย และยาสมุนไพรที่รักษาอาการเจ็บป่วยได้ดีมากทั้งมียาน้ำของเด็ก ยาน้ำสำหรับสตรีที่มีปัญหาเกี่ยวกับระดู อีกทั้งมันยังช่วยขับของเสียได้ดี เมื่อมีเสียงร่ำลือจากคนที่นำไปพูดต่อ ๆ กันกระจายไปไกล ผู้คนจึงหลั่งไหลกันมาจนหลายวันมานี้ ตำบลหย่งฝูดูคึกคักเป็พิเศษ
แต่กลุ่มคนที่เสียผลประโยชน์ ั้แ่มีร้านอาหารตระกูลสวีและร้านยาสมุนไพรของท่านหมอเกา ที่มียาดีมาขายพวกเขามีลูกค้า ทั้งชาวบ้านทั่วไปจนถึงคนที่ร่ำรวย ทำให้กิจการของกลุ่มคนที่เสียผลประโยชน์นั้น สูญเสียรายได้ไปมากพอสมควร
วันนี้เถ้าแก่ของเหลาอาหารจิ้นหย่งชุน จึงได้นัดพบกับฟู่ไป๋เหว่ย เ้าของร้านขายสมุนไพรขนาดใหญ่ประจำตำบล ที่ห้องทำงานของเถ้าแก่จางเ้าของเหลาอาหาร เพื่อวางแผนจัดการร้านอาหารของลู่ชิง และร้านยาสมุนไพรของท่านหมอเกา
“เถ้าแก่ฟู่เชิญนั่งก่อน ขอบคุณที่ท่านมาตามคำเชิญของข้า” จางเฉิงหลิวกล่าวทักทายฟู่ไป๋เหว่ย
“ข้าย่อมไม่ปฏิเสธคำเชิญของท่านอยู่แล้ว พวกเราต่างก็เป็ฝ่ายสูญเสียรายได้ไปมากมาย ถ้าได้ของเ่าั้มาขายเอง คงจะกอบโกยเงินทองได้มากกว่าเดิมอย่างแน่นอน” ฟู่ไป๋เหว่ยที่มักจะข่มขู่เอาของดี ๆ จากผู้อื่นเพื่อนำมาขายเอง ย่อมให้ความร่วมมือกับจางเฉิงหลิว
“เป็อย่างที่ท่านพูดมา หากข้าได้สูตรอาหารเ่าั้มาอยู่ในมือละก็ จะเปิดเหลาอาหารอีกหลายสาขาตามเมืองต่าง ๆ เงินทองคงไหลมาเทมาจนนับไม่ไหว ต้องขุดดินสร้างห้องเก็บเงินพวกนี้ต่างหาก ฮ่า ๆ ๆ” จางเฉิงหลิวและฟู่ไป๋เหว่ยต่างคิดว่าครั้งนี้ หากพวกเขาลงมือก็ต้องสำเร็จเหมือนที่ผ่านมา ใครบ้างไม่กลัวตายถ้ามีคนถือดาบไปจ่อคอพวกเขา
“ข้าจะส่งบ่าวคนสนิท ลักลอบเข้าไปในร้านสมุนไพรของหมอเฒ่านั่น และจะให้พวกมันติดต่อกับคนที่นำยามาส่ง โดยบอกว่าจำนวนที่นำมาส่งครั้งต่อไป จะต้องเพิ่มมากขึ้นอีกสองเท่า เมื่อได้ของมาก็นำมาขายที่ร้านสมุนไพรของข้า แล้วท่านเล่ามีวิธีจัดการเอาสูตรอาหารมาอย่างไร” เขาแค่ส่งห่าวฉือไปข่มขู่ คนพวกนั้นก็กลัวจนหัวหดหมดแล้ว
“รอกลางดึกให้พวกมันนอนหลับเสียก่อน คนของข้าค่อยย่องเข้าไปจับตัวบุตรสาวคนเล็กไว้เป็ตัวประกัน ถ้าพวกมันไม่ยอมบอกสูตรอาหาร ก็แค่จัดการเด็กนั่นให้เจ็บตัวซะ เพราะครอบครัวนั้นดูจะรักบุตรสาวเป็พิเศษ ขี้คร้านพอเห็นบุตรสาวาเ็ พวกมันก็รีบบอกสูตรอาหารออกมาแล้ว”
จางเฉิงหลิวได้ส่งคนไปดูความเคลื่อนไหว ของครอบครัวสวีมาก่อนหน้านี้ จึงรู้ว่าพวกเขาพักอยู่บนชั้นสองของร้านอาหารนั่น ทำให้พวกเขาลงมือจัดการได้ง่ายดาย
“แล้วท่านจะลงมือจัดการเมื่อใด ส่วนข้าจะลงมือจัดการหมอเกาคืนนี้” ฟู่ไป๋เหว่ยทนรอไม่ไหวสำหรับยาดี ๆ เ่าั้ เพื่อเอามาขายทำเงินให้กับตนเอง
“ข้าจะลงมือคืนพรุ่งนี้คนของข้าบอกว่า ร้านพวกมันขายอาหารหกวันและจะหยุดหนึ่งวัน คราวนี้แหละข้าจะรีดเอาสูตรจากพวกมันมาให้หมด จากนั้นก็ใส่ความว่า พวกมันขโมยสูตรอาหารของข้าไปทำขาย ฮ่า ๆ ๆ” จางเฉิงหลิววางแผนเช่นนี้ไว้ล่วงหน้ามาสองสามวันแล้ว
“เช่นนั้นเมื่อทำสำเร็จคงต้องฉลองร่วมกันเสียหน่อยแล้วกระมัง”
“หากทำสำเร็จเชิญท่านมาฉลอง ที่เหลาอาหารของข้าได้เลย อาหารเลิศรสทุกอย่าง ต้องทำขึ้นโต๊ะฉลองอย่างยิ่งใหญ่ ฮ่า ๆ ๆ”
ทั้งสองคนต่างมั่นใจว่า แผนการของตนต้องสำเร็จอย่างที่หวัง แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าตนเองต่างหาก ที่จะไม่มีที่ซุกหัวนอนอีกต่อไป
คืนนี้เป็ก้งคุนที่มาคอยดูแลความปลอดภัยที่ร้าน ส่วนเจียวมิ่งนั้นได้รับการไหว้วานจากลู่ชิง ให้ช่วยตรวจตราร้านสมุนไพรท่านหมอเกา เผื่อมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น จะได้ช่วยเหลือทัน ซึ่งประจวบเหมาะกับคนของฟู่ไป๋เหว่ย จะมาจัดการกับท่านหมอเกาคืนนี้เช่นกัน
เจียวมิ่งนั่งอยู่บนคานไม้ใต้หลังคา ซึ่งเป็ห้องทำงานของท่านหมอเกา เพราะตอนที่เขามาถึงร้าน ก็เห็นเงาคนเข้าไปด้านในสองคน คล้ายมาค้นหาอะไรบางอย่าง จึงมารออยู่ในห้องนี้ดูสิว่าคนชุดดำพวกนี้คิดจะทำอะไร จนสังเกตเห็นว่าทั้งสองคนหยิบเอาขวดยาขึ้นมาหลายขวด ซึ่งมันเหมือนกับของคุณหนูลู่ชิงที่ส่งไปให้ซื่อจื่อ แสดงว่าคนที่เสียผลประโยชน์เริ่มลงมือแล้วเป็แน่
ในตอนนั้นเองเจียวมิ่งได้ยินเสียงเอะอะดังขึ้น มาจากห้อง้าจึงรีบรุดขึ้นมา ทันได้เห็นคนชุดดำสองคนกำลังจะทำร้ายท่านหมอ เขาะโเข้าไปขวางพร้อมใช้ดาบตบไปที่หน้าของคนร้าย ส่วนอีกคนทำท่าจะเข้ามาใช้ไม้ฟาดด้านหลังเจียวมิ่ง แต่เขาเอี้ยวตัวหลบทันและถีบเข้าที่ชายโครงอย่างแรง จนได้เสียงของกระดูกดังขึ้น
คนชุดดำก็ล้มลงพอดี และร้องออกมาด้วยความเ็ป อีกคนที่ถูกตบด้วยดาบไปก่อนหน้านี้ ก็สลบไปแล้วเพราะเจียวมิ่งไม่ได้ยั้งแรงเอาไว้
“ท่านหมอเป็อย่างไรบ้าง ได้รับาเ็ตรงไหนหรือไม่ขอรับ” เมื่อผู้ร้ายไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ เจียวมิ่งจึงไปสอบถามอาการท่านหมอเกาด้วยความเป็ห่วง
“ข้าไม่เป็อะไร ยังโชคดีที่เ้าเข้ามาช่วยเหลือได้ทัน จึงไม่ได้รับาเ็” เขาใมากที่ถูกชายสองคนนี้ปลุกขึ้นมากลางดึก
“ท่านหมอนั่งรอก่อนข้าจะมัดพวกมันสองคนไว้ รอให้ถึงตอนเช้าพวกเราค่อยนำตัวพวกมันไปส่งที่ศาลาว่าการขอรับ” พอพูดจบเจียวมิ่งก็รีบไปนำเชือกมามัดทั้งสองคนไว้ด้วยกัน และหาผ้ามาอุดปากไว้อีกที
“ขอบใจเ้ามากว่าแต่เ้ามาทำอะไรที่นี่งั้นรึ” ท่านหมอเกาสงสัยว่าเหตุใดชายคนนี้ ถึงเข้ามาช่วยเขาได้ทันเวลา
“อ้อ ท่านหมออย่าได้กลัวข้าเป็คนของคุณหนูลู่ชิงขอรับ ก่อนจะปิดร้านเมื่อตอนเย็น คุณหนูได้ไหว้วานให้มาตรวจตราแถวร้านของท่าน เพราะคุณหนูกังวลว่าท่านจะมีคนที่เสียผลประโยชน์ปองร้าย และมันก็เป็จริงอย่างที่คุณหนูคาดการณ์เอาไว้ขอรับ” เจียวมิ่งอธิบายที่มาที่ไปของตนแก่ท่านหมอเกา
“นั่นสิตอนที่ลู่ชิงนางมาเสนอทำการค้ากับข้า ก็ได้เตือนถึงเื่นี้เช่นกัน ข้ายุ่งกับการค้าขายยาและตรวจคนป่วย จนลืมว่าต้องหาคนมีวรยุทธ์มาช่วยดูแลที่ร้านไปได้เสียนี่” ท่านหมอเกายอมรับว่าตนเองลืมเื่ที่ลู่ชิงได้เตือนเอาไว้จริง ๆ
“ท่านหมอพักผ่อนเสียหน่อยเถิดขอรับ ส่วนสองคนนี้ปล่อยให้เป็หน้าที่ข้าเอง ท่านอย่าได้กังวลส่วนเื่คนดูแลร้านสมุนไพรของท่านค่อยปรึกษากับคุณหนู เผื่อว่านางจะมีทางออกให้กับท่านได้ขอรับ” เจียวมิ่งบอกให้ท่านหมอนอนพักเสียก่อน เื่คนร้ายสองคนนี้เขาจะจัดการเค้นเอาผู้อยู่เื้ัออกมาเอง
“ได้ ๆ ๆ ขอบใจเ้าอีกครั้ง เอาไว้พรุ่งนี้ข้าจะไปพบกับลู่ชิง ที่ร้านอาหารของนางก็แล้วกัน” ท่านหมอเกาบอกกับเจียวมิ่ง ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องของตนเอง
เมื่อเห็นท่านหมอเกากลับเข้าห้องไปแล้ว เจียวมิ่งจึงลากคนร้ายสองคนลงมาด้านล่าง เพื่อจะถามเื่ที่พวกเขาแอบเข้ามาทำร้ายท่านหมอว่า มีผู้ใดสั่งการอยู่เื้ัหรือไม่
“เอาล่ะตอนนี้มีเพียงเ้าที่ยังมีสติอยู่ หากข้าถามเ้ามีหน้าที่ตอบ และต้องตอบความจริงเท่านั้น ถ้าจับได้ว่าเ้าโกหกแล้วละก็เ้าจะหายไปจากโลกนี้ โดยไม่มีผู้ใดล่วงรู้แม้แต่ครอบครัวของเ้า เข้าใจที่ข้าพูดหรือไม่” เจียวมิ่งใช้การข่มขู่ เพื่อถามเอาความจริงกับคนพวกนี้ก่อนเป็อันดับแรก
“ขะ ขะ เข้าใจแล้ว ๆ ข้าจะตอบท่านทุกอย่างเลยขอรับ” เสี่ยวฉุนที่เป็ลูกน้องของห่าวฉือ ทั้งพยักหน้าทั้งพูดไปพร้อมกัน
“ดีมากเช่นนั้นตอบข้ามาว่า ใครเป็คนส่งพวกเ้ามาที่นี่แล้วมีจุดประสงค์อะไร ที่เข้าไปค้นในห้องทำงานของท่านหมอเกา” เขาไม่รอช้าถามเข้าประเด็นทันที
เสี่ยวฉุนเล่าทุกอย่างให้เจียวมิ่งฟังและหวังว่าตนเองจะรอด “นายท่านฟู่สั่งให้ข้ากับลูกพี่ห่าวฉือ มาค้นดูยาสมุนไพรที่ท่านหมอเกา นำมาขาย่สองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา”
“จากนั้นก็ให้ข่มขู่และบังคับท่านหมอเกา ติดต่อเ้าของยาเพื่อให้ทางนั้นส่งของมาโดยเร็ว และต้องส่งมามากกว่าเดิมสองเท่า หลังจากของมาถึงที่นี่แล้วพวกเราก็จะมาขนกลับไป ที่ร้านสมุนไพรตระกูลฟู่ขอรับ พี่ชายข้าพูดความจริงไปหมดแล้ว ท่านปล่อยข้าไปเถอะขอรับ”
“อ้อ สันดานโจรชั่วในคราบพ่อค้าสินะ ปล้นของคนอื่นเพื่อนำไปขายหากำไรเข้ากระเป๋าตนเอง นอกจากเ้านายของพวกเ้าแล้ว ยังมีคนอื่นร่วมมืออีกหรือไม่” นี่เป็กิจการของคุณหนูที่ร่วมมือกับท่านหมอเกา กิจการอื่นก็คงมีคนจ้องจะทำร้ายเช่นกันสินะ
“เอ่อ มะ เมื่อเช้านี้นายท่านฟู่ไปพบเถ้าแก่จาง ที่เหลาอาหารจิ้นหย่งเหอขอรับ ดูเหมือนเถ้าแก่จางก็้าสูตรอาหาร ของร้านอาหารตระกูลสวีด้วย ได้ยินว่าจะลงมือจัดการกับบุตรสาวของตระกูลนั้นคืนวันพรุ่งนี้ขอรับ” เขาพูดความจริงไปหมดแล้ว หากนายท่านรู้เข้าเขาคงไม่รอดเป็แน่
“พวกสันดานเดียวกันถึงได้คบหากันสินะ เ้ายังพอมีจิตสำนึกอยู่บ้าง พรุ่งนี้ยามอยู่ต่อหน้านายอำเภอ เ้าจงพูดความจริงอย่างที่บอกกับข้าหรือจะเล่าเื่ชั่ว ๆ ที่คนพวกนั้นเคยทำออกมาให้หมดก็ได้ ขอเพียงเ้าทำตามที่ข้าบอกเท่านั้น ข้าจะช่วยให้เ้าเป็อิสระแล้วอย่ากลับไปทำเื่ไม่ดีเช่นนี้อีก” เจียวมิ่งที่นั่งมองเสี่ยวฉุนที่สารภาพความจริงทุกอย่าง ดูจากดวงตาที่ไม่มีอาการกลิ้งกลอกไปมา
“ขอบคุณมากขอรับ ๆ ข้าจะทำตามที่ท่านบอกทุกประการ” หากเขาหลุดพ้นจากคนพวกนี้ได้ เขาจะไปหางานอย่างอื่นทำ เป็งานใช้แรงงานก็ยังดีกว่าต้องมาเสี่ยงตายเสี่ยงติดคุกเช่นนี้
“เอาล่ะเ้าก็ทำทีนั่งเงียบ ๆ กับลูกพี่เ้าไปก่อนก็แล้วกัน” เจียวมิ่งพูดกับเสี่ยวฉุนจบก็เดินออกมาด้านนอกร้านสมุนไพร และใช้วิชาตัวเบาะโหายไปในความมืดอย่างรวดเร็ว
เขารีบกลับมาที่บ้านเช่าและปลุกก้งเยว่กับก้งเจี้ย เพื่อบอกเล่าเื่ที่เกิดขึ้น ที่ร้านสมุนไพรท่านหมอเกาให้ทั้งสองฟังทันที
“ปัง!!! หนอยยย ไอ้พวกสันดานชั่วพวกนี้ คิดจะเอากิจการและสินค้าของคุณหนูลู่ชิงไปเป็ของตัวเองงั้นรึ” ก้งเจี้ยที่ได้ฟังเื่ที่เจียวมิ่งเล่ามาก็โมโห
“เพราะพวกมันสูญเสียรายได้จากกิจการของตนที่ลูกค้าลดลง จึงต้องวางแผนกำจัดคู่แข่งอย่างไรเล่า” ก้งเยว่เป็ฝ่ายพูดขึ้นมาบ้าง
“ตอนนี้ข้ามัดพวกมันสองคนเอาไว้ ที่ห้องทำงานในร้านสมุนไพร และรีบกลับมาบอกเื่นี้กับพวกเ้า หากไปถึงที่ร้านของคุณหนูลู่ชิงในตอนเช้า ก็เล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้นางฟังเสีย ส่วนข้าจะกลับไปเฝ้าที่ร้านท่านหมอเกาต่อ อ้อ ก้งเจี้ยเ้าส่งจดหมายรายงานให้กับซื่อจื่อตอนนี้เลย ยามเฉินพรุ่งนี้จดหมายคงไปถึงเมืองหลวงพอดี ข้าจะกลับไปที่ร้านสมุนไพรก่อน” เจียวมิ่งเล่าเื่ที่เกิดขึ้นเสร็จ ก็รีบกลับไปที่ร้านสมุนไพร
“เ้ารีบจัดการตามที่เจียวมิ่งบอก หากซื่อจื่อรู้ทีหลังพวกเราคงรับโทษไม่ไหวเ้าคงรู้ดี” ก้งเยว่กำชับให้ก้งเจี้ย รีบจัดการส่งข่าวถึงซื่อจื่อทันที
ก้งเจี้ยที่ถูกกำชับก็ไม่รอช้า รีบไปเขียนรายงานเื่ที่เกิดขึ้นเพื่อส่งให้ซื่อจือ และบอกว่าพวกเขาจะช่วยจัดการคนชั่วพวกนั้น ไม่ให้มาสร้างปัญหากับครอบครัวคุณหนูลู่ชิงได้อย่างแน่นอน พวกเจียวมิ่งเองก็รู้อยู่แล้วว่าหากมีใครมารังแกคุณหนูลู่ชิง วิธีจัดการคนพวกนั้นต้องยึดแบบอย่างของซื่อจื่อ ต้องเด็ดขาดโเี้อย่าให้คนชั่วกลับมายืนเชิดหน้าได้อีก
