ดวงตาพร่ามัว ไร้ชีวิตชีวา มัวเมาโลกีย์เกินขอบเขตจนเซื่องซึมโรยแรง ล้วนเป็นคำพรรณนาที่ควรนำมาใช้กับตัวทั่วป๋าเจิ้งในเวลานี้ หั่วอี้ไม่พอใจกษัตริย์ในสภาพเช่นนี้เสียอย่างยิ่ง แต่ก็กลับไม่อาจพูดสิ่งใดได้        เขาทำได้แค่ทอดถอนใจอยู่ในใจ ได้แต่ย้ำเ...