“หนูของคุณลุงน่ารักมากค่ะ… หนูชอบค่ะ”
นีรยาจ้องมองเรือนร่างสูงใหญ่สะดุดตาของลุงทิมม์ คราบน้ำยังสะท้อนพราวอยู่ทั่วกาย
ภายหลังคุยกันต่อมาอีกครู่สั้นๆ สาวน้อยจึงได้รู้ว่าที่ลุงทิมม์ตัวใหญ่มากและรูปร่างหน้าตาเหมือนฝรั่งก็เพราะว่าแกเป็ลูกครึ่งอเมริกัน
แม่ของลุงทิมม์เป็คนจังหวัดนคร์ ได้กับพ่อผู้ให้กำเนิดที่เป็ทหารอเมริกัน เดินทางมาปฏิบัติภารกิจทางทหารอยู่ที่กองบินแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในจังหวัดนคร์
“อันที่จริงลุงยังมีหนูอีกตัว… ”
สายตาของลุงทิมม์แทบไม่ละจากเรือนร่างของนีรยา
“จริงหรือคะ… ทำไมหนูไม่เห็นคะ”
นีรยาแปลกใจ เมื่อกี้ก็เห็นแค่หนูแฮมสเตอร์เพียงสองตัวเท่านั้น
“จริงครับ… ลุงมีหนูพุกสีดำตัวใหญ่เท่าๆ ท่อนแขนของหนู มันไม่ค่อยออกมาให้ใครเห็นหรอกครับ”
คำพูดของลุงทิมม์ ยิ่งกระตุ้นความอยากรู้ของหญิงสาว หล่อนกวาดสายตาแลไปรอบๆ ห้อง แต่ก็ไม่เห็นกรงหนูดังว่า
“แล้วมันอยู่ไหนคะคุณลุง”
นีรยายิ่งสงสัย
“หนูอยากรู้ใช่ไหมจ๊ะ… ว่าเ้าหนูพุกตัวนั้นอยู่ไหน… ”
เสียงของลุงทิมม์กระเส่าไปด้วยอารมณ์ที่ก่อตัวขึ้นมาอย่างรุนแรง
“ค่ะ… อยากเห็นมากค่ะ… ”
สาวน้อยพยักหน้า
“งั้นหลับตาก่อน เดี๋ยวลุงจะบอก ห้ามลืมตาเด็ดขาดจนกว่าลุงจะบอกว่าลืมตาได้… ”
ลุงทิมม์แนะ
“ได้ค่ะ… ”
สาวน้อยพยักหน้าแล้วหลับตา ยอมทำตามอย่างว่าง่าย
ลุงทิมม์สูดหายใจแรง หยัดร่างลุกขึ้นยืนเต็มความสูงใหญ่ สืบเท้าเข้ามาใกล้นีรยาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ ใกล้จนกึ่งกลางกายเกือบชิดใบหน้าของหล่อน
“เ้าหนูตัวนั้นอยู่ในนี่ไง… ”
