ไทสันค่อยๆ หยัดตัวลุกขึ้นนั่ง สายตาก็จับจ้องมองไปทางขบวนรถที่เคลื่อนตัวออกห่างไปเรื่อยๆ ด้วยความเกลียดชัง
เขาประมาทเกินไป ไม่คิดเลยว่าถังฮ่าวจะมีพลังแข็งแกร่งขนาดนั้น
เ้าหนุ่มนั่นเกือบทำเขาพิการไปแล้วจริงๆ
ไทสันมีร่างกายที่แข็งแกร่งเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งหลังจากที่ได้พัฒนาเป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 1 ด้วยแล้ว ร่างกายจึงยิ่งแข็งแกร่งเข้าไปใหญ่ แต่ถึงอย่างนั้นลูกเตะเมื่อครู่ของถังฮ่าวก็เกือบคร่าชีวิต และเกือบทำให้เขาพิการไปตลอดชีวิตเลย
ไทสันใช้มือซ้ายจับนิ้วมือขวาที่บิดเบี้ยวผิดรูป ก่อนจะค่อยๆ ดัดนิ้วทั้งห้าที่หักกลับเข้าที่เดิม
เพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อย ไทสันที่นั่งอยู่บนพื้นก็มีเหงื่อเย็นผุดพรายขึ้นเต็มหน้าผาก!
“โฮก!” มีซอมบี้สองตัวพุ่งเข้ามาหาเขา พอเห็นดังนั้นไทสันก็ใช้มือซ้ายคว้ามีดผลไม้ที่อยู่บนพื้นขึ้นมา ก่อนจะจ้วงแทงออกไปอย่างรวดเร็ว!
ฉัวะ! ฉัวะ!
มีดเฉือนเข้าที่ขาของซอมบี้ทั้งสองตัว ก่อนที่พวกมันจะล้มลง และมีเืสีดำสาดกระเซ็นไปทั่ว!
ฉึก! ฉึก! คมมีดที่แหลมคมได้จ้วงแทงเข้าที่หัวของพวกมันอย่างแม่นยำ หนึ่งนาทีต่อมาเขาก็ควักเอาคริสตัลสีเงินขาวที่อยู่ในซากร่างซอมบี้ออกมา ไทสันกลืนมันลงไปในคำเดียว ทว่าในเวลานี้เองก็มีซอมบี้แปดถึงเก้าตัวกระโจนเข้ามา และได้ปิดล้อมเขาทุกทางจนแทบไม่เหลือจุดยืน!
สองนาทีต่อมาก็มีเสียงคำรามต่ำดังขึ้น ซอมบี้ถูกเหวี่ยงลอยออกไปทีละตัว ร่างที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเืเนื้อลุกยืนขึ้น ตามตัวก็มีาแปรากฏหลายแห่ง และทั้งหมดนี้ก็ล้วนเกิดจากการกัดข่วนของซอมบี้
ดวงตาสีแดงก่ำเปี่ยมไปด้วยความกระหายเื!
…
ไต้กั๋วฉิวขับรถแทรกเตอร์ขนาดใหญ่เข้ากวาดล้างรถยนต์ที่จอดทิ้งอยู่ข้างหน้าออกไปทีละคัน จนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้น และเสียงนี้ก็ได้ดึงดูดซอมบี้ที่เดินเตร่ไปมาอยู่ริมถนนทั้งสองข้างให้ประชิดใกล้เข้ามา
โชคดีที่ถึงแม้ขบวนรถจะไม่ได้ขับเคลื่อนรวดเร็วเท่าไร แต่ก็ยังถือว่าเร็วกว่าซอมบี้ระดับ 0 ทั่วๆ ไปอยู่!
แต่เมื่อมีรถจอดขวางอยู่ด้านหน้ามากขึ้น เสียงที่เกิดขึ้นก็ดังอย่างต่อเนื่องไม่หยุด จนทำให้มีฝูงซอมบี้จำนวนมากถูกดึงดูดเข้ามา และตอนนี้ก็มีซอมบี้จำนวนไม่น้อยกระโจนเข้ามาที่ขบวนรถแล้ว!
หยวนจวิน อู่หย่ง เฉียนเจิง และเฉินจวินทั้งสี่คนลงจากรถและเริ่มสังหารซอมบี้
ผางหู่และหวังเส้าผิงต่างก็ขับบัส 14 ที่นั่งและรถเก๋ง 4 ประตู ที่บรรทุกอาวุธและะุมาเต็มคัน
เพราะเหตุนี้พวกเขาทั้งสองจึงไม่สามารถลงจากรถไปร่วมต่อสู้ได้!
ถังฮ่าวจอดรถก่อนจะหันไปมองเย่ชิงเฉิง
“เธอขับรถต่อเองนะ!” พูดจบเขาก็เปิดประตูลงจากรถไป!
ส่วนโอวหยางมี่มี่ก็ลงจากรถตามมาด้วย!
ถังฮ่าวถือมีดสั้นไว้ที่มือทั้งสองข้าง ขณะที่กำลังจะสังหารซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาก็ได้กลิ่นหอมอ่อนโชยพัดมาเสียก่อน เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองใบหน้าสวยด้านข้างอย่างเ็า
“ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไรถึงได้ลงมาแบบนี้”
เย่ชิงเฉิงไม่ได้ตอบ แต่กลับยื่นมือเรียวสวยไปคว้าเอามีดสั้นที่มือซ้ายของถังฮ่าวมา ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงองอาจ “ก่อนอายุสิบสองขวบ ฉันเติบโตในค่ายทหาร ตอนนั้นฉันเป็หัวโจกประจำกลุ่มเชียวนะ ต่อให้เป็เด็กผู้ชายวัยเดียวกันไม่มีใครเอาชนะฉันได้!”
ถังฮ่าวได้ยินก็ถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง
ใช่แล้ว แม้ว่าผู้หญิงตรงหน้าจะเป็ดาราดังของประเทศ แต่เธอก็เป็ถึงลูกหลานทหาร แถมเมื่อชาติที่แล้วเธอยังเป็หนึ่งในผู้วิวัฒนาการระดับสูงจำนวน 17 คนของประเทศชาติด้วย
ถังฮ่าวได้ยินถึงยอมปล่อยมือ จากนั้นก็แสร้งทำเป็ล้วงเข้าไปในอกเสื้อเพื่อหยิบเอาปืนพกติดที่เก็บเสียงออกมา หลังจากยื่นปืนที่บรรจุะุ 10 นัดนี้ให้เย่ชิงเฉิงแล้วก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแ่เบา
“ระวังตัวด้วย!”
เย่ชิงเฉิงเบิกตากว้างก่อนจะรับเอาปืนไป
แกร็ก! แกร็ก!
เธอเปิดดูซองะุอย่างชำนาญ พอเห็นว่าด้านในมีะุบรรจุอยู่เต็มหน่วยจึงปิดซองะุลง
การเคลื่อนไหวทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงสองวินาทีเท่านั้น และภาพที่เห็นนี้ก็ทำเอาถังฮ่าวถึงกับตะลึงอีกครั้ง สมแล้วที่เป็ลูกหลานทหาร ดูเหมือนว่าเธอจะคุ้นเคยกับปืนพกติดที่เก็บเสียงแบบนี้เป็อย่างดี
ในเมื่อเป็เช่นนี้ เขาก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้ว
พอคิดได้ดังนี้ถังเฮ่าก็พุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่รู้ั้แ่เมื่อไรที่มือซ้ายของเขาจะมีมีดสั้นอีกเล่มปรากฏขึ้น มีดสั้นทั้งสองเล่มถูกฟาดฟันออกไปเบื้องหน้า ก่อนที่หัวของซอมบี้จะแหลกเป็ชิ้นๆ และทรุดลงกับพื้นไป!
“บรื้น!”
จ้าวเสี่ยวเยว่เร่งเครื่องให้รถตำรวจที่นั่งอยู่พุ่งตรงไปข้างหน้า!
เย่ชิงเฉิงพอเห็นภาพการต่อสู้ที่เกิดขึ้น ภายในดวงตาก็มีประกายแห่งความใปรากฏ
ก่อนหน้านี้เธอเคยเห็นถังฮ่าวต่อสู้กับสุนัขกลายพันธุ์มาก่อน แต่ตอนนั้นเธออยู่ห่างออกไปสามร้อยเมตร แถมยังใช้กล้องส่องทางไกลดูอีก จึงไม่รู้สึกสมจริงเท่าไร แต่ตอนนี้พอได้เห็นระยะประชิดเช่นนี้แล้ว มันช่างน่าตกตะลึงจริงๆ!
ส่วนโอวหยางมี่มี่ก็ถือมีดสั้นไว้ทั้งสองมือ ร่างกายของเธอล่องลอยราวกับนางฟ้าที่ปรากฏตัวท่ามกลางฝูงซอมบี้ หลังจากที่มีแสงสีเงินส่องสว่างขึ้น ก็มีซอมบี้ทยอยล้มลงไปทีละตัว ความสามารถในการสังหารของเธอถือว่ายอดเยี่ยมไม่ต่างกับถังฮ่าวเลย
แข็งแกร่งมาก! ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของคนทั้งสองตรงหน้านั้นถือว่ายอดเยี่ยมยิ่งกว่าจ้าวไห่และหวังเทาที่พัฒนาเป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 1 แล้วเสียอีก
ไม่แปลกใจเลยที่ไทสันจะถูกชายหนุ่มคนนี้เตะกระเด็น
จู่ๆ เย่ชิงเฉิงก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา เธอกระชับมีดในมือก่อนจะพุ่งตัวไปข้างหน้า! แสงจากใบมีดส่องประกายวาววับ ก่อนที่มันจะถูกจ้วงแทงเข้าไปที่หน้าอกของซอมบี้ตัวหนึ่งอย่างแม่นยำ!
ทว่าดูเหมือนว่าซอมบี้ตัวนั้นจะไม่รู้สึกเ็ปเลยแม้แต่น้อย มันยกแขนทั้งสองข้างขึ้น ก่อนจะตะปบไปที่เย่ชิงเฉิง และมันก็ทำเอาเธอใจนต้องรีบล่าถอยหลังออกไป แต่ซอมบี้ตัวนั้นก็มีความรวดเร็วมาก กรงเล็บของมันเฉียดผ่านใบหน้าสวยของเย่ชิงเฉิงไปอย่างหวุดหวิด!
ฉึก!
จู่ๆ ก็มีแขนข้างหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องบน จนต้านทานกรงเล็บที่แหลมคมนั้นให้ห่างออกไปจากหน้าผากเรียบเนียนของเย่ชิงเฉิงเพียงหนึ่งเิเเท่านั้น!
ใบหน้าสวยของเย่ชิงเฉิงซีดเผือด เวลานี้เธอถึงรับรู้กลิ่นอายแห่งความตายอย่างชัดเจน
“จุดอ่อนของซอมบี้อยู่ที่หัว มีเพียงทำลายสมองของมันเท่านั้น ถึงจะฆ่ามันได้อย่างแท้จริง!” ในเวลาเดียวกันนั้นก็มีเสียงของถังฮ่าวดังขึ้น
ฟู่!
เย่ชิงเฉิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก!
ที่แท้ก็เป็แบบนี้นี่เอง ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมชายหนุ่มและโอวหยางมี่มี่ถึงเลือกที่จะโจมตีแต่ส่วนหัวของซอมบี้พวกนี้!
ทันใดนั้นก็มีซอมบี้สามตัวพุ่งเข้ามาหาพร้อมกับคำรามเสียงต่ำ เย่ชิงเฉิงเห็นก็ยกมือซ้ายขึ้น!
“ปัง! ปัง! ปัง!”
ะุสามนัดถูกยิงออกไป ก่อนจะทะลุเจาะกะโหลกหัวของซอมบี้ทั้งสามตัวไปอย่างแม่นยำ!
“แม่นปืนไม่ใช่เล่นเลยนะ!” ไม่รู้ว่าทำไม พอได้ยินคำชมจากชายหนุ่มที่กำลังสังหารซอมบี้ด้านข้างแล้ว ใบหน้าสวยของเย่ชิงเฉิงก็แดงก่ำขึ้นเล็กน้อย
หลังจากที่ถังฮ่าวเก็บคริสตัลวิวัฒนาการได้ 23 ชิ้นจากร่างของซอมบี้แล้ว เขาก็วิ่งไล่ตามขบวนรถไป
หลังจากออกวิ่งไม่ถึงครึ่งนาที ถังเฮ่าก็ตามขบวนรถทัน เขาไม่รอให้จ้าวเสี่ยวเยว่จอดรถ ก็ดึงประตูรถด้านหลังออกแล้วะโขึ้นไป
พอขึ้นรถมาแล้วก็ยื่นคริสตัลวิวัฒนาการสี่ชิ้นให้เย่ชิงเฉิงและจ้าวเสี่ยวเยว่คนละสองชิ้น
เมื่อครู่เย่ชิงเฉิงสังหารซอมบี้ไปเจ็ดถึงแปดตัว ดังนั้นนี่คือคริสตัสที่พวกเธอควรได้รับ
ที่จริงถังฮ่าวอยากแบ่งให้พวกเธอคนละหกชิ้นด้วยซ้ำ แต่ก็คาดเดาว่าผู้หญิงทั้งสองคงไม่อยากทรมานและเสียกิริยาต่อหน้าเขาเป็เวลาสามนาที ยิ่งไปกว่านั้นจ้าวเสี่ยวเยว่ยังต้องขับรถด้วย
ดังนั้นจึงเลือกที่จะแบ่งให้พวกเธอกลืนกินมันเข้าไปคนละสองชิ้นเพื่อเพิ่มพละกำลังทางร่างกายไปก่อน หลังจากกลับถึงห้องสมุดที่มหาวิทยาลัยหยุนจิงแล้วค่อยวิวัฒนาการจะดีกว่า
จ้าวเสี่ยวเยว่ไม่คิดว่าตัวเองจะได้กลืนคริสตัลมหัศจรรย์นี้ด้วย หลังจากที่รับมาแล้วก็กล่าวขอบคุณถังฮ่าวติดต่อกันถึงสามครั้ง
“ไม่ต้องขอบคุณหรอก ถ้าจะขอบคุณก็ขอบคุณคุณเย่เถอะ เพราะนี่เป็คริสตัลที่ได้จากซอมบี้ที่เธอสังหาร ฉันแค่ช่วยเก็บมันมาเท่านั้นเอง” ถังฮ่าวเอ่ยเสียงเบา
ขบวนรถมุ่งหน้าต่อไปเรื่อยๆ บางครั้งถังฮ่าว เย่ชิงเฉิง โอวหยางมี่มี่ และคนอื่นๆ ก็จะผลัดกันลงจากรถไปสังหารซอมบี้
