อีกชั่วโมงต่อมา
นิดาขับรถพาใบตองเพื่อนรักมาถึงสวนสมุนไพรของลุงจอมอันเป็จุดหมาย
ตั้งอยู่ภายในสวนร่มรื่นเขียวขจีเนื้อที่หลายสิบไร่ โอบล้อมไปด้วยแมกไม้นานาพรรณ ในจังหวัดนนทบุรี
และที่ท้ายสวนสมุนไพรก็เป็สวนทุเรียนที่ลุงจอมลงทุนปลูกเอาไว้เมื่อหลายปีก่อนหน้าที่จะปรับปรุงพื้นที่ด้านหน้าให้กลายเป็สวนสมุนไพรเช่นทุกวันนี้
“ว้าว… บรรยากาศดีจัง”
ใบตองเหลือบตาแลไปรอบๆ สวนที่เต็มไปด้วยแมกไม้ หลังจากรถบีเอ็มดับเบิ้ลยูของนิดาขับเข้ามาจอดใต้ต้นประดู่สูงใหญ่ร่มครึ้ม ดอกสีเหลืองเล็กๆ ร่วงพราวลงมาทั่วพื้น
เบื้องหน้าเป็ทางเดินกว้างเมตรกว่าๆ ปูด้วยอิฐสีน้ำตาลเข้ม ขนาบไปด้วยต้นพลับพลึงปลูกขนานไปตลอดสองข้างทาง ทอดยาวไปจนถึงเรือนไม้ชั้นเดียว ที่หน้าประตูทางเข้ามีป้ายไม้แกะสลักเป็ตัวอักษรอ่านได้ว่า ‘สวนสมุนไพรลุงจอม’
นิดาพาใบตองเดินผ่านซุ้มประตูด้านหน้าเข้ามาจนถึงบริเวณชั้นในที่เป็เรือนไม้ชั้นเดียว
“สวัสดีค่ะลุงยาว… ”
นิดาเอ่ยทักทายชายวัยสี่สิบกว่า คนนี้มีชื่อว่าลุงยาว แต่แกมีอีกฉายาที่ได้ลูกค้าตั้งให้คือ ‘ลุงยาวเก้านิ้วครึ่ง’ ปกติลุงยาวจะดูแลอยู่ด้านหน้าซึ่งเป็ร้านเล็กๆ ขายสมุนไพรจำพวกชาชงและน้ำมันหอมระเหย
“สวัสดีครับหนูดา… ”
ลุงยาวที่กำลังจัดของเข้าชั้นวางสินค้าที่เอาไว้ขายหน้าร้าน หันมาส่งยิ้มทักทายนิดาด้วยน้ำเสียงเป็กันเอง เพราะว่านิดาเป็ลูกค้าประจำของสวนสมุนไพรแห่งนี้ หล่อนเคยมาใช้บริการนวดประคบร้อนหลายครั้งแล้ว
“ถ้าพร้อมแล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้ากันเลยนะครับ… ตอนนี้ ‘ลุงจอม’ กับ ‘ลุงหรั่ง’ กำลังรออยู่ด้านในแล้วครับ… ”
ลุงยาวมองสองสาวแล้วผายมือไปยังห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าที่อยู่ลึกเข้าไปด้านหลัง ใบตองยังไม่รู้ว่าทั้งลุงจอมและลุงหรั่งที่ถูกเอ่ยถึงนั้นมีฉายาลับเฉพาะตัวก็คือ ‘ลุงจอมยอดอึด’ และ ‘ลุงหรั่งฝังมุก’
ครู่ต่อมา…
นิดากับใบตองพากันเดินเข้ามาภายในห้องนวดที่แบ่งออกเป็สองเตียงเล็กๆ สภาพภายในสะอาดสะอ้าน มีม่านกลั้นเอาไว้ตรงกลาง ได้กลิ่นน้ำมันหอมลอยมากระทบจมูก
“สวัสดีครับ… ”
กังวานเสียงของผู้ชายที่ดังประสานขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้ใบตองเหลียวหลังกลับมามอง
ก่อนจะสะดุดตาเข้ากับผู้ชายร่างสูงใหญ่สองคน เนื้อตัวกำยำไปด้วยมัดกล้าม ใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลาสะดุดตา
ที่เห็นความกำยำก็เพราะว่าทั้งสองคนเปลือยอก ่ล่างมีเพียงกางเกงขาก๊วยสีน้ำตาลอำพรางกึ่งกลางกายเอาไว้
