ฉู่เหลียนเห็นเฮ่อซานหลางเอาแต่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ความกล้าที่มีก็เริ่มเลือนหายและแทนที่ด้วยความโกรธกรุ่น ๆ  นางเอ่ยเสียงเบา “เจ้าโทษข้าไม่ได้นะ เจ้าไว้หนวดเคราเช่นนี้ ไม่ใช่แค่ข้าที่จำเจ้าไม่ได้ ท่านย่าเอ...