ฮ่าวหยุน! ข้าจะพาเ้าไปพบกับน้องชายของเ้า!”
ตายซะ!"
แสงหอกสีม่วงที่รุนแรงโจมตีไปที่ฮ่าวหยุนพร้อมรัศมีการทำลายระยะกว้าง
เมื่อมองดูแสงหอกสีม่วง ฮ่าวหยุนก็หน้าซีดด้วยความหวาดกลัว และตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว
ทักษะยุทธ์ระดับสีม่วง !” ฮ่าวหยุน ตัวสั่น ดวงตาของเขามีร่องรอยของความสิ้นหวัง
ในการต่อสู้ที่ดุเดือด โจวเย่มีพลังมากเกินกว่าจินตนาการของฮ่าวหยุนมาก เขาใอย่างสิ้นเชิงกับพลังอันท่วมท้นของโจวเย่
ตูม!"
พรูด !
ทันใดนั้น แสงหอกสีม่วงก็ปะทะกับทักษะผนึกเพลิงของฮ่าวหยุน ทำให้พลังของทักษะผนึกเพลิงะเิออกมา และคลื่นพลังได้ไปกระแทกเข้ากับฮ่าวหยุน จนอาเจียนออกมาเป็เื ใบหน้าของเขาซีดเผือกและทั่วร่างกายของเขาเต็มไปด้วยความเ็ป
แต่ในขณะที่เกิดการปะทะของพลัง พลังการโจมตีของฮ่าวหยุน ได้ตัดพลังการการโจมตีของโจวเย่ไปแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น และพลังหอกของโจวเย่ก็ยังพุ่งโจมตีไปที่ฮ่าวหยุนต่อไป
ไม่.....ไม่นะ! ฮ่าวหยุนผู้หวาดกลัวและสิ้นหวัง เขาหวาดกลัวมากจนไม่สามารถขยับร่างกายได้ เขายืนนิ่งและะโด้วยความหวาดกลัว
ตูม!"
น่าเสียดายที่ไม่ว่า ฮ่าวหยุนจะะโอย่างไร แสงหอกสีม่วงก็ไม่หายไป และมันก็ะเิใส่เขาในทันที การะเิดังก้องไปทั่วป่าอีกครั้ง ทำให้พื้นสั่นะเื
ระลอกคลื่นพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งแพร่กระจายไปทั่วทุกทิศทางพร้อมกับลมกระโชกแรง และป่าไม้ที่อยู่ในรัศมีห้าสิบเมตรก็ถูกกลืนหายไปและกลายเป็ขี้เถ้าด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
การต่อสู้ที่ดุเดือดนี้สามารถอธิบายได้ว่าเป็พลังทำลายล้างที่ร้ายแรงอย่างยิ่ง
ในขณะที่เกิดการะเิ ลมหายใจของฮ่าวหยุนได้หยุดลง ซึ่งหมายความว่าทักษะหอกของโจวเย่ได้สังหารเขาไปแล้ว!
เมื่อระลอกพลังงานค่อยๆ กระจายหายไป พื้นที่ก็สามารถมองเห็นได้ จากนั้นโจวเย่ก็เห็นร่างของฮ่าวหยุนที่นอนอยู่ในหลุมขนาดใหญ่หลายเมตร
เขาตายอย่างอนาถ! เขาตายอนาถกว่าน้องชายของเขา
ฮ่าวหยุน ตายแล้ว!
ฟุบ!"
หลังจากหายใจเข้าลึกๆ โจวเย่ก็โล่งใจอย่างมาก และในขณะเดียวกัน พลังของยาก็หมดฤทธิ์ และดวงตาของโจวเย่ก็ปิดลงและเขาได้สลบไป
พี่เย่!” ใบหน้าของเถียนซีเว่ยตื่นตระหนกอย่างมาก
เธอรีบวิ่งไปที่โจวเย่ทันที
เถียนซีเว่ย เป็กังวลอย่างมาก และรีบพาโจวเย่ เข้าไปในหุบเขาเล็กๆ
โจวเย่อยู่ในอาการโคม่า และมีภาพมหัศจรรย์และแปลกประหลาดปรากฏขึ้นในจิตใจของเขา
ในภาพ ชายชราถือหอกยาว ที่ละเอียดอ่อนลอยอยู่เหนือทะเล มองดูความว่างเปล่า ไม่รู้ว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูหรืออะไร
พื้นที่นั้นเงียบสงบและเต็มไปด้วยแรงอาฆาตพยาบาท
โจวเย่ไม่เคยพบกับชายชรา แต่ฉากต่อไปทำให้เขาต้องใ!
ชายชราดูเหมือนจะไม่เคลื่อนไหว แต่มีร่างของภาพลวงตาร่ายรำกระบวนท่าหอก ทุกการเคลื่อนไหวและเต็มไปด้วยความลึกลับ ความลึกซึ้ง และน่าหลงใหล
ภาพลวงตาร่ายรำด้วยกระบวนท่าหอก แต่พื้นที่นั้นสงบมาก
ชายชราคนนี้คือใครกัน? โจวเย่ไม่เคยเห็นเขามาก่อน และไม่สามารถค้นพบได้ในความทรงจำของเทพปีศาจ !
แต่ทำไมมันถึงปรากฏในจิตใจของข้าล่ะ ?
โจวเย่ไม่ทราบว่าทำไม?
ชายชราคนนั้นร่ายรำด้วยทักษะหอกอะไร? โจวเย่ ไม่รู้ด้วยซ้ำ
แต่สิ่งที่โจวเย่มั่นใจได้ก็คือทักษะหอกของชายชราคนนั้นแข็งแกร่งมาก
ด้วยความทรงจำและประสบการณ์ของเทพปีศาจ เขาไม่สามารถมองเห็นได้ว่ามันคือทักษะหอกอะไร และเขาไม่สามารถมองเห็นได้แม้แต่น้อย
เทพปีศาจไม่สามารถรู้ได้ แล้วใครจะรู้ล่ะ?
ไม่รู้ว่าเวลานานผ่านไปนานแค่ไหน โจวเย่ที่หมดสติจึงค่อยๆลืมตาขึ้น
พี่เย่! ตื่นแล้วเหรอ? เยี่ยมมาก!” เมื่อเห็นโจวเย่ลืมตาขึ้น เถียนซีเว่ย รู้สึกดีใจเป็อย่างมาก
มันเจ็บ!" โจวเย่ที่เพิ่งลืมตา ก็ได้ก็ตระหนักว่าร่างกายของเขาเ็ปอย่างมาก การเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยทำให้ใบหน้าของเขากระตุกอย่างรุนแรง
นี่คือผลกระทบของยาทะลายิญญา!
พี่เย่ อย่าลุกขึ้น ท่านอยู่ในอาการโคม่ามาสองวันแล้ว และอาการาเ็ของท่านยังไม่หายดี” เถียนซีเว่ยเตือนให้โจวเย่นอนลงอย่างรวดเร็ว
อยู่ในอาการโคม่ามาสองวันเลยเหรอ?” โจวเย่ สะดุ้งและถามอย่างกังวลว่า หรงหรงล่ะอยู่ที่ไหน เ้าพบนางหรือเปล่า"
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ดวงตาของเถียนซีเว่ย ก็เต็มด้วยความกังวล และเธอก็ส่ายหัวพร้อมกับพูดว่า ยังไม่เจอ !
ใน่สองวันที่ผ่านมาเถียนซีเว่ยดูแลโจวตลอด เธอกลัวว่าโจวเย่จะไม่สามารถอยู่รอดได้
โจวเย่ ซึ่งทราบถึงสถาการณ์ในตอนนี้เขาก็รีบนำยาออกมาจากแหวนกักเก็กจำนวนสิบกว่าเม็ด แล้วกลืนมันลงไปในทีเดียว
โจวเย่้ารักษาอาการาเ็ให้เร็วที่สุด เขาล่าช้ามาสองวันแล้ว และเขาไม่รู้ว่าหรงหรงยังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว
สองชั่วโมงต่อมา อาการาเ็ของโจวเย่ ฟื้นตัวขึ้นเพียง 30% เนื่องจากอาการาเ็ที่รุนแรงเกินไปและผลที่กระทบของยาทลายิญญา อาการาเ็จึงฟื้นตัวได้ช้า
ผลกระทบเพียงอย่างเดียวไม่ใช่ปัญหาสำหรับโจวเย่ เขามีวิธีแก้ปัญหา
แม้ว่าจะฟื้นตัวได้เพียง 30% แต่โจวเย่ก็ยังอยากจะออกไปตามหาหรงหรง
เมื่อฮ่าวหยุนเสียชีวิต โจวเย่จึงไม่ทราบถึงที่อยู่ของหรงหรง ูเาจันทราทมิฬนั้นใหญ่มาก
โจวเย่ค้นหาความทรงจำของเทพปีศาจหลายครั้ง แต่เขาไม่พบวิธีใดที่จะติดตามลมหายใจของหรงหรงเลย
หากหรงหรงเป็อะไรไป เขาจะต้องรู้สึกผิดเป็อย่างมาก โจวเย่เป็ผู้ที่พาเถียนซีเว่ยและหรงหรงออกมา และเขาก็จะต้องเป็ผู้รับผิดชีวิตของพวกเธอทั้งสอง
หลังจากค้นหามาหลายวัน รอบๆูเาจันทราทมิฬ ภายในรัศมีหลายร้อยไมล์แล้ว โจวเย่และเถียนซีเว่ย ก็ยังไม่พบที่อยู่ของหรงหรง
หลังจากนั้นไม่กี่วัน โจวเย่และเถียนซีเว่ย ก็เริ่มที่จะหมดหวัง
ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาทำได้เพียงอยู่ในหุบเขาเพื่อฝึกฝนเท่านั้น พวกเขาทำได้เพียงอธิษฐานขอให้หรงหรงปลอดภัย
ในชั่วพริบตา ครึ่งเดือนผ่านไป พวกเขายังไม่พบหรงหรงในูเาจันทราทมิฬ
และใน่ครึ่งเดือนที่ผ่านมา ด้วยความช่วยเหลือจากโลหิติญญา ฐานการฝึกฝนของโจวเย่ได้ทะลวงผ่านระดับที่ห้าของอาณาจักรคุรุยุทธ์แล้ว หากไม่เคยมีการต่อสู้ที่ดุเดือดสองครั้งมาก่อน ฐานการฝึกฝนของโจวเย่ คงไม่พัฒนาเร็วขนาดนี้
ในทางกลับกันเถียนซีเว่ย ใน่เวลาผ่านมา ไม่ได้ใช้ความพยายามใดๆเลยในการฝึกฝนของเธอ ใบหน้า
ของเธอซีดเซียว และกระสับกระส่าย เธอไม่มีความตั้งใจที่จะฝึกฝน เธอไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้ จิตใจของเธอกังวลเกียวกับหรงหรงอยู่ตลอดเวลา
