วันนี้จางหยวนตอบไม่อ้อม ยอมรับว่าแอบมองสะใภ้คนงามมาหลายวัน
“ท่านพ่อสงสารข้าเื่อะไร… ”
กุ้ยเหลียนถามพลางเอี้ยวกายซ่อนเต้านมอวบคัดจากสายตาหื่นกระหายของพ่อสามี
วันนี้จางหยวนมีท่าทางแปลกๆ ในแววตาที่มองมาดูกระหายหื่นจนนางรู้สึกได้
“ก็ข้าสงสารเ้าที่ยังสาวยังสวย… แต่ต้องทนอยู่กับลูกชายของข้าที่ตอนนี้พิการจนให้ความสุขกับเ้าไม่ได้… ”
จางหยวนกล่าว…
ตายังจ้องเต้านมอวบคัด ใหญ่และขาวมากจนเห็นเส้นเืสีเขียวกระจายเป็สายรางๆ อยู่ภายใต้ผิวเนียนขาวอวบคัด
จางหยวนเดินเข้ามาใกล้จนเห็นปลายหัวนมขยับเข้าออกอยู่ในอุ้งปากน้อยๆ ของลูกชายที่กำลังดูดกินอย่างน่าอิจฉา
กุ้ยเหลียนรู้ว่า ‘ความสุข’ ที่พ่อสามีเอ่ยถึงนั้นคือเื่บนเตียงของสามีภรรยา
ซึ่งก็จริงอย่างที่จางหยวนว่า เพราะว่าั้แ่จางิได้รับอุบัติเหตุเมื่อคราวนั้น ่ล่างของเขาก็ไร้ความรู้สึกจนไม่อาจร่วมเพศได้เหมือนเมื่อก่อน
“ถ้าเ้าจะทิ้งจางิไปมีสามีใหม่ที่เลี้ยงดูเ้าได้โดยที่เ้าไม่ต้องทำงานให้ลำบาก… ข้าก็ไม่ว่าอะไร… ข้าจะดูแลลูกชายข้าเอง… ”
จางหยวนไม่ได้กล่าวออกมาจากใจจริง เพราะกำลังแอบมองหาลู่ทางที่จะได้ทำหน้าที่แทนลูกชาย
“ในเื่นั้นท่านพ่อไม่ต้องเป็ห่วงข้า… ไม่ว่าจะยังไงข้าสาบานว่าจะไม่ทิ้งสามีข้า… ”
ในเวลาต่อมา
ตอนค่ำ ภายในบ้านหลังเล็ก กุ้ยเหลียนกล่อมลูกชายจนหลับ หลังจากให้นมอีกรอบ
จากนั้นจึงอุ้มลงนอนในเปล ใกล้กับเตียงไม้ที่จางิผู้เป็สามีนอนอยู่
“นั่นเ้ากำลังจะไปไหน… ”
จางิร้องถามหญิงสาว ฟังเอาจากเสียงหยิบจับโน่นนี่ก็รู้ว่ากุ้ยเหลียนกำลังจะออกไปข้างนอก
“ข้าอยากไปอาบน้ำ… วันนี้อากาศร้อนมาก”
นางตอบสามี
