เล่มที่ 11 บทที่ 301        ในห้องทรงอักษร มู่หรงฉิงใช้ดวงตากลมโตจ้องมองคนตรงหน้า แววตาของนางเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ปราศจากความกลัวทั้งฟ้าดิน ซึ่งให้ความรู้สึกว่านางได้เติบโตมาบนภูเขาตั้งแต่วัยเด็กถึงได้ปราศจากแนวคิดเรื่องความต่ำต้อยและสู...