ั์ตาของเต้าหลิงเย็นะเืขึ้น เื่ที่เกิดขึ้นเมื่อตอนนั้นเขาจะลืมมันไปได้อย่างไร จอมยุทธ์ของวิหารยุทธ์ดึงเอาพลังต้นกำเนิดภายในร่างของเขาไปจนทำให้เขาเกือบจะตาย
ตอนนี้ที่เขายังปกติดีก็เป็เพราะเขามีวิชาสยบฟ้า อย่างไรเสีย เขาก็สูญเสียพลังไปมาก ถึงแม้ว่าจะสามารถทดแทนพลังต้นกำเนิดได้ ทว่าชายขาเป๋ที่เป็ผู้หยั่งรู้ปฐียังไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ เห็นได้ชัดว่าการแก้ไขปัญหาในเื่นี้นั้นยากมากแค่ไหน
แม้กระทั่งความจริงที่เกิดขึ้นกับเขาทั้งชีวิตนี้เขาก็ไม่อาจล่วงรู้ อู่ตี้น่ากลัวเป็อย่างมาก อีกฝ่ายได้พลังต้นกำเนิดของเต้าหลิงไปจนได้เฉิดฉายกลายเป็อันดับที่หนึ่งของดินแดนลึกลับ
เพลิงโทสะลุกโชนขึ้นในใจ ฝ่ามือกระชับหมัดแน่น เขารู้ว่าที่ชายขาเป๋ไม่ยอมพูดเื่ของแม่กับเขานั้นเป็เพราะอู่ตี้น่ากลัวมากเกินไป ทว่าในตอนนี้เต้าหลิงก็เริ่มเฉิดฉายขึ้นมาแล้ว โดยที่ไม่ได้พึ่งพลังต้นกำเนิดของกายศักดิ์สิทธิ์ แต่พึ่งพลังศักยภาพของตัวเอง
และพลังศักยภาพนี้สามารถที่จะน่ากลัวมากยิ่งขึ้นไปได้อีก
วิชาสยบฟ้าได้มอบความหวังให้กับเขา เต้าหลิงได้พึ่งศักยภาพของตัวเองทำลายขีดจำกัด เหมือนกับัที่ตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล อายุของเขายังน้อย ยังมีเวลาที่จะให้ทวงคืนความยุติธรรม
เขาจับจ้องสายตาไปที่เด็กหนุ่มหน้าตามึนเมาด้วยใบหน้าเ็า พลางเอ่ยเสียงเย็นออกมาว่า “พวกเ้าสมควรตาย”
“เ้าว่าไงนะ” ได้ยินดังนั้น เด็กหนุ่มก็พลันเกิดโทสะขึ้น เขาเบิกตากว้างจนลูกตาแทบจะถลนออกมาพลางชี้นิ้วไปที่เต้าหลิงแล้วแผดเสียงคำรามลั่น “เ้าเดรัจฉาน อยากตายมากงั้นสินะ ถึงได้หาญกล้ามากล่าววาจากับคนของวิหารยุทธ์เช่นนี้ เ้าก็เป็แค่มดตัวหนึ่ง เอาชีวิตของเ้ามาซะ”
ฝ่ามือของเขาพุ่งทะยานออกไป รอบๆ โอบล้อมไปด้วยพลังที่แข็งแกร่ง ข้อนิ้วเกร็งจนเผยให้เห็นกระดูกนิ้วโปนออกมา ฝ่ามือนั่นพุ่งเข้าใส่หัวของเต้าหลิงหมายจะฆ่าเขาให้ตายเสีย
เต้าหลิงไม่เอ่ยอะไร เขาก้าวเท้าเดินออกมาพลางยื่นฝ่ามือออกไป ชั่วพริบตา พลังเอ่อล้นทะลักประหนึ่งขุนเขาก็ปรากฏขึ้นบนข้อมือของอีกฝ่าย
“คนที่ตายก็คือเ้า” เต้าหลิงแผดเสียงคำรามต่ำ พลังภายในร่างพุ่งทะยานขึ้นมา หลังจากนั้นฝ่ามือของเขาก็มีอักขระสีทองปรากฏขึ้นมาเป็เส้นๆ ดูแล้วคล้ายกับเส้นเืฝอยสีทองที่แพร่กระจายปกคลุมไปทั่วทั้งร่าง
“อะไรกัน นี่มันเป็ไปได้ยังไง” สีหน้าของเด็กหนุ่มพลันขาวซีด เขารู้สึกเหมือนกับข้อมือจะะเิออก ทว่าความเร็วในการตอบสนองของเขานั้นว่องไวเป็อย่างยิ่ง ชุดล้ำค่าสีเขียวปรากฏขึ้นบนร่าง มันเปล่งแสงสว่างออกมาระยิบระยับ อีกทั้งยังหลอมรวมกับิัของเขาเป็หนึ่งเดียวกัน
ในตอนนั้นเอง พลังที่เต้าหลิงโจมตีออกไป ก็พลันเกิดคลื่นพลังที่แข็งแกร่งะเิออกมา
ร่างของเด็กหนุ่มสั่นสะท้าน ถึงเขาจะมีชุดล้ำค่าปกป้องร่างกายเอาไว้อยู่ ทว่าเขาก็ถูกแรงพลังนั่นทำให้หัวหมุน ฝีเท้าเหยียดก้าวถอยหลัง มุมปากมีเืไหลออกมา
“แฮ่ก...” ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างอดไม่ได้ เขาใเป็อย่างมาก ไม่คิดเลยว่าเด็กหนุ่มจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ อีกทั้งเด็กหนุ่มใบหน้ามึนเมานั้นยังสวมใส่ชุดคลุมล้ำค่า ทว่าก็กลับโดนแรงพลังจนมีสภาพเป็เช่นนั้น นั่นคงไม่ใช่เื่ที่ดีเท่าไรนัก
“หาญกล้านัก!” ชายหนุ่มคนหนึ่งลืมตาทั้งสองขึ้นด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว สายเ็าจ้องมองไปที่เต้าหลิงพลางแผดเสียงคำรามออกมาว่า “ขนาดคนของวิหารยุทธ์เ้าก็กล้าโจมตี หาที่ตายเสียจริง”
“ที่ข้าหาก็คือพวกเ้า คนของวิหารยุทธ์” ดวงตาของเต้าหลิงเย็นะเืดุจน้ำแข็ง ดวงตาทั้งสองของเขาจ้องมองไปที่ชายหนุ่มพลางก้าวเท้าเดินออกไปด้วยจิตสังหารที่เดือดพล่าน
“เ้าเด็กอวดดี ดูเหมือนเ้าคงยังจะไม่รู้สินะว่าวิหารยุทธ์นั้นคืออะไร ข้าอยากจะรู้นักว่าเ้ามีสิทธิ์อะไรถึงได้กล้ามาพูดจาโอหังเช่นนี้”
ชายหนุ่มะเิพลังออกมาทั่วร่าง ฝ่ามือของเขาขยับขึ้น พลันปรากฏรอยฝ่ามือขนาดใหญ่กลางอากาศพลางพุ่งทะยานเข้าไปหาเต้าหลิง
รอยฝ่ามือขนาดั์เหมือนกับเครื่องโม่ มันสามารถที่จะบดขยี้หุบเขาขนาดเล็กให้แหลกเป็จุณ พลังที่รุนแรงกดทับจนมวลอากาศแตกสลาย ในตอนนั้นเอง มันก็ได้เคลื่อนตัวมาอยู่เหนือหัวของเขา
“ตู้ม” เสียงดังอึกทึกกึกก้อง กำปั้นสีทองพุ่งทะลวงฝ่าอากาศออกมา การโจมตีนั้นประหนึ่งราชสีห์หลายร้อยตัวที่ลงมาจากเขา พลังที่รุนแรงเข้าปะทะทำให้รอยฝ่ามือขนาดั์แตกสลาย
“แข็งแกร่งมาก น่าจะเป็จอมยุทธ์ขั้นกำเนิดพลัง มิน่าล่ะ ถึงได้ปากดีนัก ทว่ามีพลังแค่นี้แต่กล้ามาแส่หาเื่วิหารยุทธ์ หาที่ตายนัก” ชายหนุ่มแผดเสียงคำราม ฝ่ามือทำลายพลังที่พุ่งเข้ามา ในเวลาเดียวกันก็กล่าวกับคนที่อยู่รอบๆ ว่า “ทุกคนช่วยข้าควบคุมธงห้าธาตุเพื่อกำราบเ้าเด็กนี่เสีย ถ้าทำสำเร็จวิหารยุทธ์จะตบรางวัลให้อย่างงาม”
ประโยคของเขาที่กล่าวออกมา ทำให้ผู้คนข้างๆ ทั้งสี่คนพยักหน้า ตอนนี้พวกเขาร่วมมือกัน อีกฝ่ายกล้ามาหาเื่คนของวิหารยุทธ์ เดาว่าคงจะอยากได้สมุนไพริญญาของพวกเขาเป็แน่
ค่ายกลธงห้าผืนเปล่งแสงใสระยิบระยับปรากฏขึ้นภายในมือของพวกเขาทั้งห้าคน แบ่งเป็ ดิน น้ำ ลม ไฟ ทอง ไม้ แต่ละผืนล้วนแล้วแต่ทำมาจากแร่หินล้ำค่าหายาก
“ระวังด้วย นั่นคือธงห้าธาตุ เมื่อใดที่ธงทั้งห้าถูกควบคุมพร้อมกัน พลังอานุภาพ์ก็จะเพิ่มขึ้นหลายเท่า ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ค่ายกลธงสังหารจะสามารถทัดเทียมได้”
หลินซือซือเอ่ยออกมา เพราะค่ายกลธงนี้สามารถกำราบจอมยุทธ์ขั้นกำเนิดพลังได้ นับว่าเป็ของล้ำค่าระดับสูง
“ฮึ ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง กล้ามาล่วงเกินวิหารยุทธ์ เ้ามันรนหาที่ตาย ไม่ว่าใครก็ช่วยเ้าไม่ได้” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายรู้ถึงพลังของของล้ำค่า สายตาของชายหนุ่มก็ฉายความประหลาดใจขึ้นมา เขามองไปที่นางพลางแค่นเสียงคำรามลั่น “รอข้าจัดการเขาก่อน แล้วข้าจะจัดการเ้าเป็รายต่อไป”
“ข้าเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเ้าจะจัดการพวกเราอย่างไร” ดวงตาคู่สวยของหลินซือซือประกายแสงเย็นออกมา
ธงทั้งห้าโบกสะบัด คลื่นพลังที่รุนแรงม้วนตัวออกมา ผืนหนึ่งลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิง ผืนหนึ่งอัดแน่นไปด้วยคลื่นน้ำที่ไหลเชี่ยว ผืนหนึ่งประกายแสงกระบี่สีทอง ผืนหนึ่งหนักอึ้งดุจขุนเขา ผืนหนึ่งมีเถาวัลย์ขนาดั์ที่แข็งกล้าประหนึ่งแส้์
นี่ก็คือของล้ำค่าพิสดาร พวกมันม้วนตัวเข้าด้วยกัน ปกคลุมพื้นที่ทั้งห้าทิศเอาไว้ จากนั้นมันก็พุ่งเข้าไปหาเด็กที่อยู่ตรงกลาง พลังอานุภาพมหาศาลนั้นน่ากลัวเป็อย่างยิ่ง
“ตราบใดที่มีธงห้าธาตุอยู่ แม้เ้าจะแข็งแกร่งขนาดไหน ทว่าอย่างไรเสีย เ้าก็ต้องตายด้วยพลังอานุภาพของมัน” ชายหนุ่มแผดเสียงคำราม นี่เป็สุดยอดของล้ำค่าที่เขาได้รับมาจากในตระกูล มันเป็ของล้ำค่าที่พบเจอได้ยากเป็อย่างยิ่ง อีกทั้งยังสามารถกำราบศัตรูที่แข็งแกร่งได้
“เ้ากล้าโจมตีใส่ข้า รนหาที่ตาย!” เด็กหนุ่มใบหน้ามึนเมาคำรามออกมาด้วยความโกรธ เขาเป็คนควบคุมธงธาตุไม้ ที่พื้นมีเถาวัลย์ปรากฏขึ้นมารัดขาทั้งสองของเต้าหลิง จากนั้นมันก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวขึ้นมาพันธนาการร่างกายของเขาเอาไว้
เถาวัลย์นี้แข็งแกร่งเป็อย่างมาก ธงธาตุไม้ผืนนี้ทำขึ้นมาจากไม้ิญญาหายาก เส้นเถาวัลย์หนาราวกับเส้นเอ็นัคะนองน้ำ ถ้าถูกมันรัดเข้า ก็ยากที่จะหลุดออกมาได้
บนท้องฟ้ามีูเาขนาดใหญ่ร่วงหล่นลงมา หมายจะบดทับศีรษะของเต้าหลิงให้แหลก เปลวเพลิงโดยรอบแผดเผา น้ำไหลทะลักเข้ามา นี่คือค่ายกลที่น่ากลัวมากจนถึงขีดสุด
เต้าหลิงััได้ถึงแรงกดดันมหาศาล ถ้าไม่ใช่เพราะเขาน่ากลัว เกรงว่าคงจะถูกค่ายกลธงห้าธาตุฆ่าตายไปนานแล้ว
“แข็งแกร่งดีนี่” ั์ตาของเต้าหลิงฉายแววปีติออกมา ของล้ำค่านี้ไม่ธรรมดา เขาเพิ่งจะหัวเสียที่เสียของล้ำค่าอย่างค่ายกลสังหารธงสีเืไป บังเอิญจริงๆ ที่มาเจอกับค่ายกลธงที่มีระดับสูงกว่า
หลินซือซือที่อ่อนโยนมาโดยตลอด ทันใดนั้น พลังของนางก็น่ากลัวขึ้น นางถือกระบี่ล้ำค่าเอาไว้ในมือ แสงกระบี่ขนาดใหญ่ะเิออกมา จากนั้นมันก็พุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มสีหน้าเ็า
“บัดซบ เ้ากล้าลงมือกับข้างั้นหรือ หาที่ตายเสียจริง” ชายหนุ่มแผดเสียงคำราม ผืนธงโบกสะบัดจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้น เถาวัลย์ขนาดใหญ่แต่ละเส้นพุ่งออกมาจากผืนธงสีเขียว
“อวดดีจริง” หลินซือซือถือกระบี่พลางพุ่งทะยานออกไปราวกับเซียน์ ผ้ามัดสีขาวที่ผูกอยู่บนผมปลิวไสว พลังของนางในตอนนี้แข็งแกร่งขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก กระบี่ปลดปล่อยแสงกระบี่ออกมา พุ่งทะลวงฝ่าเถาวัลย์
“ในที่สุดข้าก็สามารถช่วยเขาได้บ้างแล้ว” ดวงตากลมโตของนางเต็มไปด้วยความปีติ แสงกระบี่ขนาดใหญ่แต่ละเส้นพุ่งฝ่ามวลอากาศทำลายเส้นเถาวัลย์จนแหลกสลาย จากนั้นก็เคลื่อนเข้าไปที่ร่างของเขา
ธงธาตุไม้หายไป เต้าหลิงรู้สึกว่าค่ายกลธงนี้มีข้อบกพร่องอยู่ เขาใช้โอกาสนั้นกระทืบเท้าลงไป พลังปราณทั่วร่างเดือดพล่านขึ้นพลางแผดเสียงคำรามลั่น “แหลก!”
คลื่นเสียงดังออกมาเป็ระลอกๆ ทำเอาฟ้าดินสั่นะเื ร่างเงาูเาขนาดใหญ่ถูกเสียงคำรามของเขาทำลายจนแตกสลาย ขาทั้งสองหลุดออกมาจากพันธนาการ พลางพุ่งทะยานร่างล้ำค่าออกไปประหนึ่งเทพอสูร ฟ้าดินไม่อาจจะหยุดยั้งเขาเอาไว้ได้ พลังที่รุนแรงม้วนตัวออกไปรอบสี่ทิศ
ครืน
แม่น้ำสีทองสายใหญ่ คลื่นอักขระม้วนตัวออก อีกทั้งยังแฝงไปด้วยอักขระสีทอง พลังหนักหน่วงจนถึงขีดสุด ทำให้ฟ้าดินรอบสี่ทิศทรุดตัวลง ยอดฝีมือที่ควบคุมค่ายกลทั้งสี่กระอักเืสดออกมา
“แย่ละสิ เขาน่ากลัวมาก นี่มันอัจฉริยะ” เด็กหนุ่มใบหน้ามึนเมาใเป็อย่างมาก เขารับรู้ได้ถึงพลังปราณที่บ้าคลั่งพุ่งทะลวงเข้ามาจากรอบด้านทั้งสี่ทิศ ในตอนนี้ธงห้าธาตุไม่อาจจะต้านทานเอาไว้ได้ไหวแล้ว
“ตายซะ” เต้าหลิงเหมือนกับปีศาจ์ ผมยาวสีดำสนิทปลิวไสวไปตามสายลม ฝ่าเท้าของเขาถีบเข้าที่อกของเด็กหนุ่ม จนอกของเขาะเิออก ชุดล้ำค่าถูกทำลาย
ธงห้าธาตุถูกแรงพลังเข้าปะทะ พลังของเต้าหลิงกว้างใหญ่ดุจสายน้ำ พลังการต่อสู้แข็งแกร่งจนไม่อาจต้านไหว กระบวนท่าแต่ละครั้งที่โจมตีออกไป ปรากฏอักขระสีทองลอยเคว้งขึ้นกลางฟ้าดิน แรงกดดันน่ากลัวถึงขีดสุด ทำให้พวกเขาทรุดตัวลงไปกับพื้นดินพลางกระอักเืออกมากองใหญ่
“บัดซบ เ้าเป็ใคร ทำไมข้าถึงรู้สึกได้ว่าเ้ายังไม่ได้ทะลวงเข้าสู่ขั้นกำเนิดพลัง แท้จริงแล้วเ้าเป็ผู้สืบทอดขุมพลังอำนาจของตระกูลใด” เด็กหนุ่มใบหน้ามึนเมาแผดเสียงคำรามกล่าวในลำคอ เขารู้สึกว่าคนคนนี้น่ากลัวมากเกินไปแล้ว ถึงแม้ว่าธงห้าธาตุจะขาดไปผืนหนึ่ง แต่มันก็มีพลังมากพอที่จะกำราบเขา ทว่าเขากลับหลุดออกมาจากพันธนาการได้ พลังศักยภาพนี้น่าใยิ่งนัก
เต้าหลิงก้าวเท้าเดินออกมาพลางมองไปที่เขาแล้วแสยะยิ้ม “ไม่ใช่ว่าพวกเ้าตามหาข้าอยู่หรอกหรือ เดาว่าวิหารยุทธ์คงจะมีคำสั่งให้ออกไล่ล่าข้าแล้วงั้นสินะ”
“ว่าไงนะ เ้า เ้าคือ” หนังหัวของเด็กหนุ่มพลันชาขึ้น เขาใมาก หรือว่าเขาจะคือเต้า!
