มือของลู่จงเฉิงเย็นเฉียบ แต่มือของอวิ๋นอี้กลับอุ่นมาก ในตอนที่นางจับมือเขา ในใจของเขาก็รู้สึกแปลกเล็กน้อย แต่เป็นเพียงแค่ชั่วครู่ จากนั้นหยิบเชือกแดงมาจากมือของนาง        เขาเดินนำไป ผู้คนจากสองฝั่งหลีกทางให้ ต่างก็หัวเราะและยิ้มอย่างมีชีวิตชีวา...