‘พิมพ์ผกา’ ร้องเตือน ‘อนันต์’ ผู้เป็๲สามีที่กำลังยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม เมื่อวานอนันต์บอกว่าตอนค่ำของวันนี้ จะพาหล่อนออกไปกินข้าวนอกบ้าน

    “ไม่ลืมจ้ะ… วันสำคัญแบบนี้พี่จะลืมได้ยังไง… เดี๋ยวเย็นๆ เจอกันนะจ๊ะที่รัก… ”

    อนันต์ยกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา

    “จ้ะพี่… ”

    พิมพ์ผกาตอบสามีขณะหล่อนกำลังรีดผ้าอย่างขะมักเขม้นอยู่ใกล้ๆ กับหน้าจอทีวี

    ด้วยทุกวันนี้พิมพ์ผกาเป็๞แม่บ้าน เวลาในชีวิตของหล่อนในแต่ละวันจึงหมดไปกับงานบ้าน ไม่ต้องออกไปทำงานนอกบ้านเหมือนอนันต์ผู้เป็๞สามี ละครทีวีที่หลายช่องเอามารีรันฉายซ้ำแล้วซ้ำอีก คือเพื่อนในยามเหงาของพิมพ์ผกา เพราะว่าภายหลังจากแต่งงานจนป่านนี้สามปีผ่าน หล่อนก็ยังไม่มีลูก สาเหตุก็สืบเนื่องมาจากอนันต์เป็๞หมัน

    อนันต์ทอดสายตามองภรรยาด้วยความสงสารจับใจ แม้ว่าตลอดระยะเวลาหนึ่งปีผ่านมา นับจากเกิดปัญหาบางอย่างกับอนันต์จนไม่อาจให้ความสุขทางเพศกับภรรยาได้เหมือนก่อน แต่พิมพ์ผกาก็ไม่เคยปริปากบ่น หล่อนเป็๲ผู้หญิงที่อดทนและเข้มแข็งในทุกๆเ๱ื่๵๹จนสามีรู้สึกสงสาร

    แม้ว่านานแล้ว…

    ที่อนันต์ไม่อาจให้ความสุขทางเพศกับพิมพ์ผกาไม่ได้เหมือนก่อน แต่หล่อนก็ไม่เคยมีท่าทีว่าจะปันใจหรือนอกใจด้วยการคบชู้

    ตอนเกิดปัญหาขึ้นใหม่ๆ…

    อนันต์เคยบอกให้พิมพ์ผกาไปหาผัวใหม่ ไปหาผู้ชายที่ดีกว่า… พร้อมกว่าตน

    แต่ก็ได้คำตอบกลับมาว่า

    ‘เซ็กส์ไม่ใช่เ๱ื่๵๹สำคัญที่สุดในชีวิต… ความรักและความห่วงใยต่างหากที่จะช่วยหล่อเลี้ยงหัวใจสองดวงให้เคียงคู่ไปด้วยกัน ไม่ว่าเส้นทางนั้นจะสุขหรือทุกข์ จะโรยด้วยขวากหนามหรือกลีบกุหลาบ’

    อนันต์ซึ้งใจกับความคิดของภรรยา… หล่อนช่างเป็๞ภรรยาที่น่าเทิดทูนบูชา

    แต่อนันต์ก็รู้ว่ามันไม่ยุติธรรมกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ควรจะได้รับความสุขทางเพศอย่างที่ภรรยาทุกคนควรจะได้จากสามี