ตี้หลิงหานยืนอยู่ที่เดิม แสงอาทิตย์ส่องสว่างเจิดจ้า ทว่าเขากลับรู้สึกเย็นเล็กน้อย ราวกับร่างกายถูกแช่ในความมืดมิดอนันตกาล ทั่วทั้งร่างไร้ซึ่งอุณหภูมิใด        เมื่อกวาดสายตามองไปรอบลานเรือนก็ไม่เห็นเงาร่างของฮวาเหยียนแล้ว ทันทีที่แม่นางน้อยผินกา...