เล่มที่ 10 บทที่ 280        มู่หรงซิวควบคุมสติไม่ได้จึงเขย่าไหล่ทั้งสองข้างของนางอย่างบ้าคลั่ง เขาเขย่านางคล้ายกับใบไม้แห้งในฤดูใบไม้ร่วง “เจ้ากำลังหัวเราะเยาะข้าในใจใช่หรือไม่? อย่างน้อยเจ้าก็เป็นลูกของชายคนนั้น แล้วข้าล่ะ? ข้าเป็นตัวอะไร? ข้าค...