หญิงขายผักผู้นั้น...นางมีตาทิพย์

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

บทที่ ๔๗:แสง...แห่งความหวังสุดท้ายความเงียบ... คือเสียงกรีดร้องที่เจ็บปวดที่สุดในใจหงเอ๋อ ภายในเรือนหลังน้อยชายเขา... เวลาได้หยุดเดิน... โลกทั้งใบได้หยุดหมุน... เหลือเพียงความโศกเศร้าที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง เกาะกุมหัวใจของสองชีวิตที่ยังคงเหลืออยู่หงเอ๋อ...

2 วิธีในการเปิดตอน เปิดด้วยถุงแดง หรือ สมัครสมาชิก Premium

เปิดด้วยถุงแดง
ขอบคุณค่ะ คุณท่าน
สนันสนุนผู้แต่ง เพื่อสร้างสรรค์เรื่องราวที่ ยอดเยี่ยมแด่คุณท่านเจ้าค่ะ
บทที่47 แสง...แห่งความหวังสุดท้าย
อ่านต่อสำหรับคุณท่าน
บทที่47 แสง...แห่งความหวังสุดท้าย
เปิดใช้ตอนนี้
2 ถุงแดง
ถุงแดงคงเหลือ
0 ถุงแดง
ปลดล็อกตอนต่อไปโดยอัตโนมัติ
สมัครสมาชิก Premium
หญิงขายผักผู้นั้น...นางมีตาทิพย์
หญิงขายผักผู้นั้น...นางมีตาทิพย์
0/104