“พวกเ้าไปหลบไกลๆ หน่อยไม่ได้หรือไง?”
เผยฉีฉีขมวดคิ้ว นิ้วมือเรียวยาวราวลำเทียนยกขึ้นเบาๆ กำแพงห้วงมิติชั้นหนึ่งก็ถูกสร้างขึ้นมาอีกครั้ง สกัดขวางเส้นทางที่แรดหินทองกำลังจะพุ่งไป
“ปัง!”
หัวของแรดหินทองกระแทกโดนกำแพงนั้นอีกครั้ง เรือนกายที่ใหญ่ราวูเาลูกย่อมของมันพลันชะงักค้างอีกรอบ
มันหันขวับกลับมาคำรามใส่เผยฉีฉีด้วยความเดือดดาล
ใบหน้าของเผยฉีฉีไร้คลื่นอารมณ์ใดๆ เรือนกายสูงโปร่งของนางยังเป็ฝ่ายเดินออกมาจากรอยแยกห้วงมิติเ่าั้ด้วย
นางกวักมือเรียกแรดหินทอง บอกเป็นัยให้แรดหินทองรู้ว่าคู่ต่อสู้ของมันคือนาง ท้าทายมันเพื่อให้มันหันมาโจมตีนางแทน
“ฮะแฮ่ม หัวเทียน เอ่อ...ดูเหมือนว่าพวกเราควรจะออกไปให้ห่างอีกหน่อยแล้วล่ะ” หลีเหย่ที่ถูกด่ามีสีหน้ากระอักกระอ่วนจึงดึงรั้งเนี่ยเทียนให้ถอยออกไปอีก “เ้าวางใจเถอะ ถึงแม้แรดหินทองจะร้ายกาจ เป็สิ่งมีชีวิตที่เทียบเคียงได้กับผู้แข็งแกร่งขอบเขตต้น์ ทว่าศิษย์พี่หญิงกลับน่ากลัวมากกว่า”
“เทือกเขาฮ่วนคงแห่งนี้คือพื้นที่วิเศษของศิษย์พี่หญิง ผู้ที่กล้าต่อสู้กับศิษย์พี่หญิง ไม่ว่าเป็คนหรือสัตว์วิเศษต่างก็เท่ากับรนหาที่ตายกันทั้งนั้น”
“ก่อนหน้านี้ไม่นานศิษย์พี่หญิงคนเดียวสังหารคนของเปลวอัคคีและเดือนดับในเทือกเขาฮ่วนคงไปหลายสิบคน ในบรรดาคนหลายสิบคนนั้นมีสามคนที่มีขอบเขตต้น์ และยังมีคนหนึ่งคือต้น์่กลาง ซึ่งต่างก็ถูกศิษย์พี่หญิงล่อลวงให้เข้าไปอยู่ในรอยแยกห้วงมิติแล้วฉวยโอกาสสังหารพวกเขา”
หลีเหย่เอ่ยชื่นชมเผยฉีฉี ค่อยๆ พาเนี่ยเทียนออกห่างไปจากพื้นที่การต่อสู้ระหว่างแรดหินทองและเผยฉีฉี
ขณะที่ถอยหลังเนี่ยเทียนก็คอยหันมามองการต่อสู้ระหว่างเผยฉีฉีและแรดหินทองเป็ระยะ แล้วเขาก็สังเกตเห็นทันทีว่ามีมีดห้วงมิติมากมายค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาตรงพื้นที่ที่เผยฉีฉียืนอยู่ ซึ่งนางใช้พลังในร่างสร้างขึ้นมาผ่านเวทลับห้วงมิติ แม้จะไม่แหลมคมเท่ากระบี่ไร้ร่องรอย แต่กลับได้เปรียบตรงที่มีจำนวนเยอะกว่ามาก
มีดห้วงมิติหลายสิบเล่มคล้ายฝูงปลาที่กรูเกรียวกันเข้ามาโจมตีลงบนร่างของแรดหินทอง
บนร่างของแรดหินทองมีแสงสีทองเปล่งประกายระยิบระยับ าแเล็กๆ มากมายปริแตกออก แล้วก็มีเืสดไหลซึมอีกครั้ง
การโจมตีหลากหลายชนิดที่มาจากเผยฉีฉีแม้ว่าจะทำให้บนร่างของมันเกิดเป็าแและรูเืมากมาย แต่กลับไม่ได้ทำให้มันาเ็สาหัส มันยังคงคล่องแคล่วปราดเปรียวอยู่เช่นเคย
แรดหินทองที่เดิมที้าเปลี่ยนเป้าหมาย ทว่าเนื่องจากเผยฉีฉีเป็ฝ่ายเดินออกมาจากในรอยแยกห้วงมิติ และการถูกโจมตีในครั้งนี้ มันจึงหันขวับกลับมาและกระโจนเข้าใส่เผยฉีฉีอีกครั้ง
“มีดห้วงมิติ...”
เนี่ยเทียนที่ถอยออกมาไกลมากมองเห็นมีดห้วงมิติที่หมุนคว้างฟาดฟันอยู่กลางอากาศก็แอบหน้าเปลี่ยนสี
เวลานี้ในที่สุดเขาก็เข้าใจคำพูดของหลีเหย่แล้ว รู้ว่าหากเขาและหลีเหย่บุกเข้าไปร่วมการต่อสู้ระหว่างเผยฉีฉีและแรดหินทอง บางทีคงไม่ได้ช่วยและอาจกลายมาเจ็บหนักเสียเองจริงๆ
เผยฉีฉีที่เชี่ยวชาญเวทลับห้วงมิติเมื่ออยู่ในเทือกเขาฮ่วนคงก็กลายมาเป็เหมือนตัวประหลาดตัวหนึ่ง นางสามารถใช้ความได้เปรียบทุกอย่างในเทือกเขาฮ่วนคงได้
นางสามารถใช้มีดห้วงมิติ เวทลับห้วงมิติมากมายมาสำแดงอานุภาพของตัวเองได้เกินเวลาปกติ
หากเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งเกินไป นางยังสามารถซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่ที่มีรอยแยกห้วงมิติหนาแน่นโดยที่ไม่ออกมาข้างนอก
เมื่อเป็เช่นนี้ ขอแค่ไม่ได้เผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่เชี่ยวชาญเวทลับห้วงมิติเหมือนกัน ก็ไม่มีใครทำอะไรนางได้
ไม่ว่าใคร ไม่ว่าสัตว์ตนใด ขอแค่กล้ามาอยู่ในพื้นที่ที่มีรอยแยกห้วงมิติล่องลอยแ่าก็ล้วนต้องมีจุดจบอยู่สองแบบ
หากไม่ถูกรอยแยกห้วงมิติเ่าั้สับร่างให้แหลกละเอียด ก็ต้องตกเข้าไปอยู่ในรอยแยกห้วงมิติโดยไม่ได้ตั้งใจ
รอยแยกห้วงมิติมากมายที่ยังไม่ถูกค้นพบ ส่วนใหญ่ล้วนเป็ทางตันที่มีแต่ความตายรออยู่ หรือไม่ก็เป็นอกอาณาจักรที่เงียบเหงารกร้าง สิ่งมีชีวิตใดก็ตามที่เหยียบเข้าไปยังสถานที่แบบนั้นอาจเผชิญกับชะตากรรมน่ารัดทนยิ่งกว่าการตายเสียอีก
“โฮก!”
แรดหินทองคำรามลั่น พยายามจะขยับเข้ามาใกล้เผยฉีฉี แต่กลับถูกกำแพงห้วงมิติสกัดขวางครั้งแล้วครั้งเล่า
มีดห้วงมิติเ่าั้ที่ถูกเผยฉีฉีสร้างออกมา และยังมีกระบี่ไร้ร่องรอยสี่เล่มที่ไม่เคยหยุดนิ่งยังคงสร้างรอยาแมากมายให้กับร่างของแรดหินทอง
เผยฉีฉีไม่รีบร้อนเลยสักนิดเดียว ยังคงเผาผลาญพลังของแรดหินทองไปช้าๆ คล้ายรู้ว่าขอแค่ยืนหยัดได้ถึงท้ายที่สุด แรดหินทองจะต้องาเ็หนักและทนไม่ไหวอย่างแน่นอน
“หึ ศิษย์พี่หญิงร้ายกาจกว่าก่อนหน้านี้เสียอีก” หลีเหย่เอ่ยชมไม่ขาดปาก “เมื่อก่อนตอนที่นางเผชิญหน้ากับสัตว์วิเศษจะไม่หลบเลี่ยง เอาแต่ปะทะกับพวกมันซึ่งๆ หน้า เมื่อเป็เช่นนี้ สุดท้ายเมื่อนางชนะก็มักจะาเ็เล็กน้อยและเผาผลาญพลังของตัวเองมากเกินไป”
“ตอนนี้ศิลปะการต่อสู้ของศิษย์พี่หญิงเห็นได้ชัดว่าเชี่ยวชาญขึ้นกว่าเดิมเยอะมาก อย่างเ้าแรดหินทองที่แข็งแกร่งตัวนี้ แม้แต่จะขยับเข้ามาใกล้ร่างนางก็ยังทำไม่ได้ ขอแค่นางควบคุมให้ดีก็จะสามารถอาศัยความพิเศษของเทือกเขาฮ่วนคงมาเผาผลาญพลังของคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่านางให้หมดลงและตายไปในท้ายที่สุด”
“อันที่จริงเมื่ออยู่ในเทือกเขาฮ่วนคง การต่อสู้ด้วยวิธีเช่นนี้ถึงจะเหมาะสมกับนางมากที่สุด ฮ่าๆ ไม่เสียแรงที่เป็ศิษย์พี่หญิงของข้า ต่อไปขอแค่ไม่เผชิญกับเ้าพวกที่น่ากลัวมากเกินไปนัก มาเทือกเขาฮ่วนคงกับศิษย์พี่หญิงก็เรียกได้ว่าปลอดภัยไร้อันตราย และย่อมไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดคิดใดๆ เกิดขึ้น”
ขณะที่หลีเหย่เอ่ยชมเผยฉีฉีไม่ขาดปาก แรดหินทองที่อยู่ในสภาพบ้าคลั่งตัวนั้นก็เริ่มเคลื่อนไหวไม่คล่องแคล่วเพราะสูญเสียเืมากเกินไป
ก็เหมือนอย่างที่หลีเหย่บอก แรดหินทองตัวนั้นที่แข็งแกร่งถึงขนาดจะกัดกินร่างหยางหลิงซึ่งมีขอบเขตต้น์ก็ยังทำได้สบายๆ นั้น จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สามารถแตะต้องเผยฉีฉีได้อย่างแท้จริง ไม่สร้างภัยคุกคามใดๆ ให้แก่นาง
หนึ่งเค่อต่อมา
แรดหินทองที่แข็งแกร่งตัวนั้นก็ลดความดุร้ายลง ท่ามกลางการโจมตีซ้ำไปซ้ำมาของมีดห้วงมิติมากมายและกระบี่ไร้รอยสี่เล่ม ในที่สุดมันก็ไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออีก
ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง แรดหินทองมองออกถึงสถานการณ์ที่เริ่มเลวร้ายจึงหมุนกายกลับหมายจะหนีไป
มาถึงเวลานี้เผยฉีฉีถึงได้ลงมือสังหารอย่างจริงจัง นางฉวยโอกาสที่ดีที่สุดบังคับกระบี่ไร้รอยสี่เล่มให้แทงลงไปยังลำคอซึ่งเป็ส่วนที่อ่อนที่สุดของร่างกายแรดหินทอง
“ตึง!”
เรือนกายหนักอึ้งของแรดหินทองพลันร่วงตุบลงไปบนพื้นขณะที่กำลังหนี
“เอาล่ะ ตอนนี้พวกเ้าออกมาได้แล้ว” เผยฉีฉีเอ่ย
“ข้ารู้อยู่แล้วว่าต้องเป็แบบนี้ ฮ่าๆ!” หลีเหย่ดีใจอย่างถึงที่สุด ในที่สุดก็กล้าเดินมายังพื้นที่การต่อสู้ระหว่างเผยฉีฉีและแรดหินทองพร้อมเนี่ยเทียน
เมื่อมาหยุดอยู่ข้างกายแรดหินทอง เนี่ยเทียนมองเห็นว่าเผยฉีฉีได้เอากระบี่ไร้รอยเล่มหนึ่งตัดนอของแรดหินทองออก จากนั้นก็เตรียมจะลงมือถลกหนังของมัน
สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดของแรดหินทองก็คือนอและิัที่แข็งแกร่งทนทานของมัน
“เอ่อ...” เนี่ยเทียนลังเลอยู่ชั่วครู่แล้วจึงพูดว่า “เืและเนื้อของแรดหินทองขอให้ข้าได้หรือไม่?”
เผยฉีฉีที่กำลังแร่เนื้อเถือหนังด้วยท่วงท่าสง่างามพลันอึ้งไปครู่ หันมามองเขาด้วยความสงสัย “สัตว์วิเศษของอาณาจักรเลี่ยคงใช้ปราณิญญาฟ้าดินที่สกปรกมาบำเพ็ญตบะ เืและเนื้อของพวกมันจึงปะปนไปด้วยสิ่งสกปรกมากมายที่ผู้ฝึกลมปราณเผ่ามนุษย์ไม่สามารถย่อยได้ นี่ทำให้ถึงแม้สัตว์วิเศษของอาณาจักรเลี่ยคงจะแข็งแกร่ง ทว่าเนื้อและเืของมันกลับเป็สิ่งที่ไม่มีใครสนใจ เ้า้าของพวกนี้ไปทำอะไร?”
“มีสิ่งเจือปน...” เนี่ยเทียนลังเลเล็กน้อย
เวทลับหลอมโลหิตของสำนักโลหิตสามารถหลอมเืของสัตว์วิเศษให้กลายมาเป็พลังเืเนื้อที่บริสุทธิ์ได้
ร่างของเขาก็สามารถใช้พลังจากในเนื้อสัตว์วิเศษมาหล่อเลี้ยงเืเนื้อ กลั่นหลอมเส้นเอ็นและกระดูก เื่นี้เขามีประสบการณ์อย่างลึกซึ้ง
แรดหินทองที่มีระดับสี่เมื่อไปอยู่ในอาณาจักรหลีเทียนก็ไม่ค่อยมีให้เห็นมากนัก เขาจึงเตรียมจะใช้เนื้อของสัตว์วิเศษนี้มาเพิ่มพลังให้กับตัวเอง
แต่เมื่อเผยฉีฉีบอกว่าสัตว์วิเศษของอาณาจักรเลี่ยคงล้วนใช้ปราณิญญาที่สกปรกมาฝึกบำเพ็ญตบะ ในร่างมีสิ่งเจือปน จึงทำให้เขารู้สึกกังวลขึ้นมาเล็กน้อย
“หากพวกเ้าไม่้าก็เอามาให้ข้าเถอะ มันค่อนข้างจะมีประโยชน์กับข้า” เนี่ยเทียนกล่าว
“ตกลง” เผยฉีฉีตอบรับอย่างง่ายดาย
-----
