หลังจากส่งหลงหว่านอวี้ออกไปแล้ว กู่ไห่จึงถอนใจอย่างเหนื่อยอ่อน ถึงจะถูกห้อมล้อมด้วยรากต้นท้อร้อยปี แต่มันก็ไม่ได้อันตรายอย่างที่คิด สิ่งที่ต้องกังวล คือสายลมเฉือนร่างต่างหาก        เมื่อเห็นว่าหลงหว่านอวี้หนีไปได้ ตงฟางก็ยิ่งหงุดหงิด ไม่สนใจแล้ว...