คมกริชรักเหมือนพี่น้อง แม้ฐานะจริงๆ จะเป็๲เพียงนายกับบ่าวก็ตาม

    “ไปหาพ่อเลี้ยงสิ”

    ลำไยรีบบอก เมื่อเห็นพ่อเลี้ยงคมกริชอ้าแขนรอรับร่างนุ่มนิ่มให้ก้าวมาหา

    “อะไรนะ… ”

    พิมพิศร์หันมามองหน้าลำไย

    “อย่าทำเป็๞ใสซื่อไปหน่อยเลยน่ะ ถ้าอยากจะอยู่ที่นี่อย่างมีความสุขในระหว่างนี้… เอ็งต้องตามใจพ่อเลี้ยง อย่าทำเ๹ื่๪๫ง่ายให้เป็๞เ๹ื่๪๫ยาก”

    ลำไยเอามือรุนหลังให้สาวน้อยก้าวเดินเข้าไปหาพ่อเลี้ยง ครั้นเมื่อหล่อนเดินเข้ามาใกล้ในระยะเอื้อมคว้า คมกริชก็กระชากแขนหล่อนรวบร่างอ้อนแอ้นมานั่งลงบนตักด้วยท่าทางหื่นกาม

    “นาย… อย่านะ… นายจะทำอะไร”

    พิมพิศร์ถามด้วยความ๻๠ใ๽กลัว

    “แล้วผู้หญิงอย่างเธอมีอะไรให้ฉันทำบ้างล่ะ… ”

    พ่อเลี้ยงรวบร่างเอิบอิ่มไปด้วยเลยเนื้อของวัยสาวสะพรั่งไว้ในอ้อมแขน ในท่าถ่างขาคร่อมเตียงเอนหลังพิงพนักเตียงอาบแดดกึ่งนั่งกึ่งนอนโดยมีร่างเซ็กซี่ของพิมพิศร์อยู่ตรงกลาง

    “นายอย่าทำอะไรหนูนะ… ”

    หญิงสาวทำท่าว่าจะขัดขืน

    “ถ้าขัดขืนเดี๋ยวฉันจะส่งคนไปกระทืบพ่อเธอ… โทษฐานที่ไม่ยอมใช้หนี้… ก่อนมาเราก็ตกลงกันแล้วนี่นาว่าจะเอาตัวเธอมาแลกหนี้”

    คำพูดของคมกริชทำให้ท่าทางขัดขืนของสาวน้อยค่อยๆ อ่อนลงไปอย่างเห็นได้ชัด

    “นายอย่า… หนูกลัว หนูไม่เคย”

    ทว่าหญิงสาวทนนิ่งให้พ่อเลี้ยงจูบไซ้หัวไหล่กลมกลึงได้เพียงอึดใจสั่นๆ หล่อนก็ทำท่าว่าจะขัดขืนขึ้นมาอีก เมื่อรู้สึกได้ว่าบางอย่างแข็งๆ กำลังเบียดบดอยู่กับร่องก้นของหล่อนเหมือนพยายามชอนไชหาช่องท่างซึ่งเขารู้ดีว่าอยู่ตรงไหน

    “ไอ้เรือง… ไอ้เดช… ถ้าพวกมึงอยากสนุกก็รีบมา”