เปิดฝาออกแล้วรินน้ำสีอำพันลงแก้วใสใบเล็ก เอามายื่นให้บุหงา ด้วยเห็นหล่อนถามด้วยท่าทางอยากรู้อยากลอง
“ขอบคุณค่ะ… ”
บุหงารับแก้วเอามาดื่ม…
มองดูน้ำสีอำพันเคลื่อนวนอยู่ในแก้ว ก่อนจะหลับตาปี๋เพราะความขมปร่าที่รับเข้ามากำซาบซ่านไปทั่วซอกลิ้น ก่อนจะกลืนกินลงคอ
“อู้ววว… ขมมากค่ะ… ”
หล่อนรู้สึกร้อนวาบในท้อง…
บดินทร์จ้องมองแก้มนวลของบุหงาที่ตอนนี้แดงเรื่อ หลังจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์เข้าไปพลุ่งพล่านในกระแสเื
ในเวลาต่อมา
ฝนอ่อนกำลังลงแล้ว พร้อมกับฟ้าที่มืดลง ดวงอาทิตย์ซ่อนตัวลับลงหลังเหลี่ยมเขาไปนานแล้ว ั้แ่ตอนที่ฝนฟ้าตั้งเค้าใกล้จะตก
แม้ฝนจะเบาลงแล้ว…
แต่ยังโปรยเม็ดลงมาพรำๆ กระทบหลังคา ฟ้าทั้งผืนดำทะมึนเป็บริเวณกว้างเมื่อพายุดีเปรสชั่นอ่อนกำลังลงกลายเป็หย่อมความกดอากาศต่ำ
บดินทร์เอาตะเกียงน้ำมันออกมาจุดเพราะเกิดไฟดับหลังฝนหยุด
แสงสว่างจึงมีอยู่อย่างจำกัดแค่ในจุดสำคัญของบ้านที่ตอนนี้มีเพียงตะเกียงและแสงเทียนใช้ทดแทนแสงสว่างจากไฟฟ้าที่หายไป
แม้เสียงเทียนไม่สว่างเท่าแสงจากโคมไฟ แต่ก็ทำให้บรรยากาศภายในบ้านมีความโรแมนติกขึ้นมาทันที
“ดูแล้วไฟน่าจะดับนาน… ”
บดินทร์กล่าวหลังจากเปิดประตูบ้านแล้วเดินออกมาสำรวจสภาพภายนอกเมื่อพายุผ่านไป
ไม่พบว่ามีอะไรเสียหาย นอกจากกิ่งไม้ผุหักลงมาสองสามกิ่งใกล้กับลานจอดรถ แต่โชคดีที่ไม่โดนรถ
“เดี๋ยวหนูอาบน้ำก่อนเลยนะ จะอาบในห้องน้ำหรือในถังก็ได้… ”
บดินทร์หมายถึงถังน้ำแบบญี่ปุ่นตั้งไว้กลางแจ้งที่หญิงสาวบังเอิญเข้ามาเห็นเขาเปลือยกายเมื่อครู่
“ค่ะ… ”
บุหงาพยักหน้า…
ก่อนที่ใบหน้าจะรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาอีกครั้งเมื่อนึกถึงสิ่งที่หล่อนบังเอิญได้มาเห็นโดยไม่ตั้งใจ
ไม่ง่ายเลยสักนิดที่จะสลัดภาพของแก่นกายยาวใหญ่มหึมาของบดินทร์ยังติดตา
เมื่อไรที่นึกถึงก็เกิดอาการใจเต้นแรง แก้มร้อนผะผ่าว เสียววาบตรงกึ่งกลางกายและมีน้ำซึมออกมาจนรู้สึกได้
‘บ้าจริง… ทำไมเรารู้สึกอยากมากขนาดนี้’
บุหงานึกตำหนิตัวเองในใจ…
แต่คิดอีกทีก็ผ่านมานานปีกว่าแล้ว…
ที่พื้นน้อยๆ รูปทรงคล้ายส้มโอสองกลีบประกบกันอยู่ตรงง่ามขาของหล่อนต้องถูกปิดตาย ทั้งที่จุดอ่อนไหวนี้ที่ยังเต็มไปด้วยความ้า แต่ก็ถูกทิ้งร้างเอาไว้นาน ไม่ได้ใช้งานอีกเลยหลังจากสามีตายจากไป
ไม่ใช่หล่อนไม่อยาก…
เพียงแต่ยังไม่เจอคนที่ถูกใจ อีกทั้งสถานที่และบรรยากาศยังไม่พร้อมองค์ประกอบที่จะนำพาไปถึงขั้นได้เสียมีสัมพันธ์สวาทเหมือนอย่างตอนนี้ที่ได้มาเจอกับพ่อสามีสุดหล่อล่ำคนนี้
