จุติจักรพรรดิเทพมังกร
ขนาดตัวอักษร
สีพื้นหลัง
หลังจากที่หมัด์ครวญของถานอู๋โจวะเิ ก็ได้ซัดหลู่กวนิที่กลายเป็ก้อนหินั์กระเด็นออกไปทันที
ท่ามกลางเสียงก้อนหินั์ะเิ ร่างกายของหลู่กวนิได้กระเด็นลอยไปด้านหลัง ก้อนหินบนตัวได้แตกกระจายไปรอบๆ ทั้งหมดทันที!
หมัด์ครวญของถานอู๋โจวได้บดขยี้ก้อนหินที่ห่อหุ้มตัวของหลู่กวนิไว้จนแหลกเละเป็ผุยผง!
แต่ตัวหลู่กวนิกลับไม่ได้รับาเ็อะไร พบว่าบนผิวนอกของเขาได้มีประกายแสงสีทองอ่อนๆ สว่างขึ้นมา มันคือพลังม่านเหล็กพิชิตมาร!
วิทยายุทธ์สายป้องกันที่บรรลุขั้นผันแปรแล้วอย่างวิชาศิลาผู้พิทักษ์ ใช้ออกพร้อมกับพลังม่านเหล็กพิชิตมาร สามารถต้านรับพลังหมัดอันน่าสะพรึงกลัวของถานอู๋โจวไว้ได้เลย!
ในฐานะที่มีวิถียุทธ์เพียงขั้นแปด การที่หลู่กวนิทำได้ถึงขนาดนี้ก็นับว่าน่าภาคภูมิใจมากแล้ว!
“บัญชาศิลาผู้พิทักษ์ ไปพัวพันมันไว้!”
หลู่กวนิกัดฟันแน่น ร่างกายกระเด็นออกไป แต่สองมือยังขยับด้วยความรวดเร็ว พริบตานั้นก็ได้มีเศษหินจำนวนมากก่อตัวขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะถาโถมเข้าใส่ถานอู๋โจวไป
เศษหินนับไม่ถ้วนนั้นคิดจะเข้าไปพัวพันถานอู๋โจวเอาไว้เพื่อไม่ให้สามารถเข้าไปทำร้ายอวี้สุ่ยอวิ๋นได้แม้แต่ปลายเล็บ!
“คิดจะรั้งข้าไว้หรือ ฝันกลางวันไปเถิด!”
ถานอู๋โจวแผดเสียงตะคอกด้วยความพิโรธ จากนั้น์ครวญก็ได้ปะทุขึ้นอีกครั้ง หนึ่งหมัดหนึ่งเท้าได้ปะทุพลังอันน่าสะพรึงกลัว บดขยี้เศษหินทั้งหลายที่คิดจะมาพัวพันรั้งตัวเขาไว้จนแหลกเป็ฝุ่นผง ลอยไปบนอากาศ!
ด้วยพลังของหลู่กวนิแล้ว หากคิดจะขวางทางถานอู๋โจวไว้มันก็เป็แค่การฝันกลางวันเท่านั้นจริงๆ
เพียงแต่ว่า ขอแค่เขาถ่วงเวลาไว้ได้ครู่หนึ่งก็มากเกินพอแล้ว!
เพราะหลงอวี้ที่อยู่ข้างๆ พร้อมจะเปิดฉากโจมตีอีกครั้ง เขาััได้ว่าหอกัปรภพกำลังเต้นตามจังหวะหัวใจของเขาอยู่
ตึก! ตึก! ตึก!
หลังจากที่ิญญาของหอกัปรภพเริ่มเคลื่อนไหว ลมปราณทั่วร่างของหลงอวี้ก็เริ่มเดือดพล่านทันที
“แตะเกล็ดั ฆ่า!”
หลงอวี้ตวัดหอกออกพร้อมกับก้าวเท้า พุ่งทะยานออกไปหาถานอู๋โจวราวกับสายลมก็ไม่ปาน!
หนึ่งหอกแทงออกพร้อมกับปราณแห่งปรภพ แฝงด้วยกลิ่นอายอันลี้ลับและมืดมน ทำให้ถานอู๋โจวที่คิดจะกำจัดหลู่กวนหมินั้นพลันหน้าถอดสีทันที
เ้าหลงอวี้นี่มันเพิ่งต่อสู้กับเจิ้งอีเจิ้นจนได้รับาเ็ แต่ตอนนี้ยังสามารถใช้วิชาหอกที่ทรงพลังขนาดนี้ออกมาได้อีกอย่างนั้นหรือ
ทั้งๆ ที่เ้าหนูนี่มันเพิ่งจะวิถียุทธ์ขั้นเก้าเองเนี่ยนะ!
ถานอู๋โจวมีสีหน้าตื่นใระคนหวาดกลัวปรากฏขึ้น หลังจากนั้นก็ได้มีดวงตาก็ปรากฏแววโเี้อำมหิตขึ้นมาแวบหนึ่ง
“ก็ดี แต่เดิมข้าก็อยากจะฆ่าเ้าอยู่แล้ว ตอนนี้เ้ายังเป็ฝ่ายเข้ามาหาเองถึงที่อีก วอนตายเสียแล้ว!”
หลังสิ้นเสียงพูด เขาก็ได้หันมาเผชิญหน้ากับหลงอวี้ ดูท่าทางเหมือนจะอยากใช้วิทยายุทธ์อันทรงพลังอะไรบางอย่างออกมา!
หากถานอู๋โจวใช้วิทยายุทธ์ระดับิญญา อย่างนั้นหลงอวี้ในตอนนี้ก็แทบจะไม่สามารถต่อกรได้เลย เพราะว่าตอนที่เขาปะทะกับเจิ้งอีเจิ้นก่อนหน้านี้ก็ได้รับาเ็มาก่อนแล้ว หากต้องปะทะพลังระดับนั้นอีก เกรงว่าครั้งนี้คงาเ็สาหัสหรืออาจถึงขั้นเสียชีวิตเลยก็เป็ได้!
แต่กระนั้นหลงอวี้กลับไม่มีทีท่าว่าจะถอย
เขาถือหอกัปรภพไว้ในมือ ฟังเสียงหัวใจเต้นที่ดังมาจากหอกัปรภพในมือ จังหวะหัวใจนี้ มันสัมพันธ์กับเส้นเืของเขา ทำให้เขาได้รู้ว่า บิดาของเขาเคยใช้งานหอกเล่มนี้มาก่อน
หอกัปรภพ หอกั์!
‘ตอนที่บิดาข้าถือเ้าไว้ จะต้องไม่เคยถอยหนีเลยแม้แต่ก้าวเดียวสินะ!’
หลงอวี้คิดในใจ กัดฟันแน่น ััถึงแรงกดดันอันทรงพลังบนหอกัปรภพ เร่งเร้าลมปราณทั่วร่าง แทงหอกด้วยพลังจากวิชาแตะเกล็ดั จากนั้นก็ราวกับว่ามีเงาของัปรภพปรากฏขึ้นมาบนกลางอากาศก็ไม่ปาน!
โฮก!!!
เสียงัคำรามที่ราวกับมาจากปรภพก็ได้ดังขึ้นในหัวของผู้คนทั้งหมด ทำให้พวกเขาต่างก็รู้ซึ้งว่า การโจมตีครั้งนี้ของหลงอวี้ทรงพลังมากขนาดไหน!
“ศิลาผู้พิทักษ์ ไปขวางมันไว้อีกครั้ง!”
หลู่กวนิตอนนี้ก็ใช้วิชาศิลาผู้พิทักษ์อีกครั้ง เศษหินกองใหญ่ได้ถาโถมเข้าใส่ถานอู๋โจวไปต่ออีกครั้ง
หลู่กวนิที่ต้องควบคุมก้อนหินมากมายขนาดนี้ก็พลันหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที เพื่อที่จะช่วยอวี้สุ่ยอวิ๋นผู้เป็อาจารย์แล้ว ตอนนี้เขาเองก็ยอมทุ่มทุกสิ่งทุกอย่างเช่นกัน
ขอเพียงถ่วงเวลาถานอู๋โจวไว้ได้แม้เพียงครู่เดียว หลงอวี้ก็สามารถฆ่าถานอู๋โจวได้ในหอกเดียวแล้ว!
เมื่อเผชิญกับการก่อกวนจากหลู่กวนิ ถานอู๋โจวก็เดือดดาลสุดขีด แต่กระนั้นตัวเขากลับประเมินพลังของหลู่กวนิและหลงอวี้ต่ำเกิดไปั้แ่เริ่มแล้ว
แม้จะแข็งแกร่งดุจถานอู๋โจว ก็ไม่อาจเมินเฉยการโจมตีด้วยก้อนหินทั้งหลายของหลู่กวนิได้!
“์ครวญ ะเิ!”
ถานอู๋โจวชกหมัดออกไป พริบตานั้นพลัง์ครวญะเิ ทำให้เศษหินทั้งหลายถูกบดขยี้จนแหลกไปอีกครั้ง!
แต่ในจังหวะนั้นเอง วิทยายุทธ์เชื่อมปัญญาของหลงอวี้ แตะเกล็ดัได้ไปถึงแล้ว
หนึ่งหอกพุ่งเข้าใส่ ทำให้ถานอู๋โจวราวกับถูกครอบคลุมอยู่ในปรภพภูมิ แม้แต่เขาก็ยังตัวสั่นผวาเล็กน้อย
“ตายเสียเถิด!”
ถานอู๋โจวแผดเสียงะโอย่างเกรี้ยวกราด ก้าวเท้าไปอีกทางอย่างรวดเร็ว พริบตานั้นก็ได้เคลื่อนตัวหลบหอกที่แทงเข้ามาได้ ขณะเดียวกันก็ได้ชกหมัดสวนกลับไปใส่หลงอวี้ด้วย!
“นั่นมันวิทยายุทธ์ระดับิญญา หมัดะเืิญญา!”
อวี้สุ่ยอวิ๋นที่เฝ้ามองจากข้างๆ กล่าวเตือนขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“หมัดะเืิญญา เพียงหนึ่งหมัดสามารถสร้างความสั่นะเืไปถึงิญญาของคู่ต่อสู้ได้ ทำให้ลมปราณของคู่ต่อสู้ไม่มั่นคง ไม่อาจใช้วิทยายุทธ์ใดๆ ได้ชั่วขณะ หลงอวี้ ระวังด้วย!”
เป็วิทยายุทธ์ระดับิญญาจริงๆ ด้วย!
หลงอวี้ตื่นตระหนก จากนั้นเขาก็เหวี่ยงซัดหอกัปรภพในมือไปทางถานอู๋โจวทันทีอย่างไม่ลังเล!
“ไป!”
หอกยาวนั้นแฝงไว้ด้วยปราณปรภพและหลอมรวมไว้ด้วยมหาพลังสยบฟ้า เพียงเสี้ยวพริบตาเดียวก็ได้พุ่งมาถึงหน้าถานอู๋โจวแล้ว!
“หมัดะเืิญญา จงแหลก!”
ถานอู๋โจวเผยสีหน้ากระหายเื หนึ่งหมัดพุ่งออกไปทางหอกัปรภพที่ถูกซัดปาเข้ามาตรงๆ!
เพียงแต่ว่า เขาประเมินความร้ายกาจของการโจมตีครั้งนี้ต่ำไปมาก!
แม้ว่าหอกัปรภพจะหลุดจากมือแล้ว แต่มันกลับมีพลังอันน่าสะพรึงกลัวจากวิชาแตะเกล็ดัอัดแน่น อีกทั้งยังเป็วิชาแตะเกล็ดัที่ใช้หลังจากหลงอวี้ได้รับาเ็ด้วย
หอกนี้จึงดุดันยิ่งกว่า รวดเร็วยิ่งกว่า พลังทำลายสูงยิ่งกว่าตอนที่ต่อกรกับเจิ้งอีเจิ้นก่อนหน้านี้เสียอีก!
แน่นอนว่า ตอนที่หลงอวี้ต่อกรกับเจิ้งอีเจิ้นก่อนหน้านี้ หลงอวี้สามารถหลบเลี่ยงการปะทะตรงๆ กับประกายแสงกระบี่ั์ของเคล็ดกระบี่พลัง์ของเจิ้งอีเจิ้นได้
แต่ว่าคราวนี้ ถานอู๋โจวได้ใช้วิชาหมัดะเืิญญาที่ทรงพลังที่สุดของตัวเองเข้าปะทะกับหอกัปรภพตรงๆ
ระหว่างทั้งสองฝ่ายนั้น ก็ยากจะบอกได้ว่าใครเป็ฝ่ายเหนือกว่ากันแน่
วินาทีต่อมา หมัดของถานอู๋โจวก็ปะทะเข้าที่ปลายหอกัปรภพ พริบตานั้นก็ได้เกิดกระแสลมอันเชี่ยวกรากน่าสะพรึงกลัว ทำให้ชายเสื้อของถานอู๋โจวกระพืออย่างรุนแรง
คลื่นพลังที่สั่นะเืิญญาแผ่กระจายออกไปรอบๆ เพียงครู่เดียวก็ขยายมาถึงตัวหลงอวี้ที่เพิ่งซัดหอกออกมา!
ตึง! ตึง!
หลงอวี้รู้สึกว่าในหัวเขาเริ่มเกิดการสั่นะเืขึ้นอย่างต่อเนื่อง กระทั่งลมปราณในร่างกายปั่นป่วนไปด้วย ไม่สามารถใช้วิทยายุทธ์ได้อย่างที่อวี้สุ่ยอวิ๋นบอกไว้จริงๆ!
หมัดะเืิญญา หนึ่งหมัดะเืถึงิญญา ทำให้คู่ต่อสู้ไม่อาจใช้วิทยายุทธ์ใดๆ ได้ชั่วขณะ!
ไม่เพียงแต่หลงอวี้เท่านั้น แม้แต่หลู่กวนิและคนอื่นที่ยืนดูอยู่ไม่ห่างเท่าไรก็โดนลูกหลงจากคลื่นของหมัดะเืิญญาไปด้วย ไม่มีใครใช้วิทยายุทธ์ได้เลย
แต่ว่า ถานอู๋โจวเองสภาพย่ำแย่ไม่ต่างกัน!
หอกที่อัดพลังวิชาแตะเกล็ดัมีอานุภาพสูงส่งเหนือกว่าที่ถานอู๋โจวคิดหลายเท่า แม้ว่าพลังส่วนใหญ่จะถูกพลังหมัดของเขาสลายได้ แต่พลังส่วนที่เหลืออยู่สามารถซัดเขาจนเซถอยไปหลายก้าว
ถานอู๋โจวรู้สึกว่า การโจมตีของหลงอวี้ได้ะเืมาถึงอวัยวะภายใน อีกทั้งยังมีพลังงานพิสดารสายหนึ่งอาละวาดอยู่ในชีพจรทั่วร่างของเขา
ปราณปรภพเริ่มกัดกร่อนชีพจรของเขาแล้ว!
หลงอวี้จำเป็ต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูจากผลกระทบของพลังหมัดะเืิญญา ส่วนถานอู๋โจวเองก็ต้องใช้เวลาในการขับปราณปรภพออกจากร่างกายด้วยเช่นกัน
ทั้งสองคนจึงไม่อาจเคลื่อนไหวได้ชั่วขณะ แต่กระนั้น ตอนที่ถานอู๋โจวกำลังใช้ลมปราณขับไล่ปราณปรภพ ก็ได้ทำให้พลังที่ใช้ควบคุมิญญาแท้อ่อนลงไปด้วย
อวี้สุ่ยอวิ๋นที่อยู่ข้างๆ ได้ฉวยโอกาสนั้นควบคุมิญญาแท้ฝ่ามือั์ไปสะกดิญญาแท้เต่าศิลาไว้ทันที มหาพลังฟ้าดินอันดุดันครอบคลุม ทำให้ิญญาแท้เต่าดำพลันถูกทำลายทิ้งไปอย่างสมบูรณ์!
ระยะห่างระหว่างขอบเขติญญาแท้ขั้นที่สามกับขั้นที่หนึ่งนั้นสูงมากเกินไป
ถานอู๋โจวไม่มีทางเป็คู่ต่อสู้ของอวี้สุ่ยอวิ๋นได้
“สะกด!”
ต่อจากนั้น อวี้สุ่ยอวิ๋นก็ได้ควบคุมิญญาแท้ฝ่ามือั์เข้าไปฟาดใส่ถานอู๋โจว มหาพลังสยบฟ้าได้กดทับลงไปราวกับูเาไท่ซาน!
ถานอู๋โจวพยายามหนีอย่างสุดชีวิต แต่ในตอนนั้นเอง หลงอวี้ก็ได้เร่งเร้ารองเท้าเหมันต์คลั่ง ปล่อยพายุหิมะสายหนึ่งออกไปแช่เท้าของถานอู๋โจวจนแข็งในพริบตา
แม้ว่าหลงอวี้จะไม่สามารถใช้วิทยายุทธ์ได้ชั่วขณะ เเต่เขายังสามารถใช้พลังของรองเท้าเหมันต์คลั่งที่สร้างสายสัมพันธ์ระดับผสานใจได้อยู่
เมื่อถูกแช่แข็งที่เท้าไปแล้ว การเคลื่อนไหวของถานอู๋โจวก็ช้าลงทันที เพียงครู่เดียวก็ได้ถูกิญญาแท้ของอวี้สุ่ยอวิ๋นสะกดไว้ การเชื่อมต่อระหว่างตันเถียนกับชีพจรทั่วร่างได้ถูกตัดขาด
ตึก!
ถานอู๋โจวคุกเข่าลงกับพื้น ฝืนต้านพลังของิญญาแท้ฝ่ามือั์ไว้พร้อมกับเหลือกตาโตด้วยความโกรธ!
“ข้าไม่ยอม หลงอวี้ เ้าฆ่าลูกศิษย์ของข้า แล้วจะให้ข้าปล่อยให้เ้ามีชีวิตต่อไปได้อย่างไร!”
ในดวงตาของถานอู๋โจวเต็มเปี่ยมไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง จ้องเขม็งไปทางหลองวี้ไม่วางตา!
“ข้าช่วยชีวิตน้องสาวของฉินเทียนเชวี่ยไว้ แต่มันกลับคิดจะฆ่าข้าเพื่อปล้นชิงเน่ยตานจากข้าไปอีก”
หลงอวี้เอ่ยถามอย่างสงบเยือกเย็น
“ขอถามหน่อย หรือว่าในสายตาของเ้าแล้ว ข้าที่เจอเื่แบบนั้นต้องยอมปล่อยให้ฉินเทียนเชวี่ยลูกศิษย์ของเ้าฆ่าตายและชิงเน่ยตานไปเฉยๆ หรือ?”
หลังจากหลงอวี้พูดจบ ผู้คนรอบข้างก็ซุบซิบนินทา
อันที่จริงเมื่อครู่นี้อวี้สุ่ยอวิ๋นเองก็พูดเื่นี้เหมือนกัน หากเื่ราวเป็เช่นนั้นจริงๆ ก็ชัดเจนว่าเ้าฉินเทียนเชวี่ยต่างหากที่เป็ฝ่ายทำผิดกฎของลัทธิก่อน
แต่ถานอู๋โจวกลับยังจะแก้แค้นให้มัน ถึงกับบังอาจลงมือกับอวี้สุ่ยอวิ๋น มันเสียสติไปแล้วชัดๆ!
“แล้วจะทำไม?”
ถานอู๋โจวเงยหน้า ส่งเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“เ้าฆ่าลูกศิษย์ของข้า ถ้าข้าไม่ล้างแค้นให้เขา แล้วข้าจะเป็อาจารย์เขาไปเพื่ออะไร? แล้วข้าจะมีสิทธิ์อะไรให้เขาเรียกขานข้าว่าอาจารย์? เ้า...”
เหมือนว่าเขายัง้าจะพูดอะไรต่อแต่ในจังหวะนั้นเอง จู่ๆ ก็มีคลื่นพลังสีขาวพุ่งตัดอากาศทะลุหน้าอกของถานอู๋โจวจนเป็รูทันที ทำให้หัวใจของถานอู๋โจวแหลกเละไปทันที
การโจมตีครั้งนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ถานอู๋โจวสิ้นชีพทันที!
คลื่น์ทะลวง!
ผู้คนทั้งหมดต่างก็รู้จักวิชานี้ ต่อจากนั้นก็ได้มองไปยังจุดที่คลื่นพลังสีขาวถูกยิงออกมา
พวกเขามองเห็นว่า ตรงนั้นมีชายหนุ่มในชุดรัดรูปสีดำผู้หนึ่งกำลังเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม เขาเป็ลูกศิษย์ระดับพิเศษอันดับหนึ่งของลัทธิสยบฟ้า ปู้สิง นั่นเอง!
ในที่สุดปู้สิงก็ไล่ตามมาถึงและจบชีวิตของถานอู๋โจวทันที
แม้อีกฝ่ายจะไม่มา หลงอวี้ก็สามารถรอให้ร่างกายฟื้นฟูกลับมาใช้ลมปราณได้อีกครั้ง จากนั้นค่อยลงมือฆ่าถานอู๋โจว แต่ในเมื่อปู้สิงมาถึงแล้ว มันก็ช่วยประหยัดเวลาให้เขาได้ไม่น้อยเลย
“รีบกลับลัทธิเถิด!”
ปู้สิงเดินมาถึงพูดเพียงหนึ่งประโยค จากนั้นก็หันหลังเดินจากไปทันที!
“ท่านอาจารย์ พวกเราไปกันเถิด!”
หลู่กวนิผู้มีสีหน้าบึ้งตึงส่งเสียงด้วยความยินดี รีบประคองอวี้สุ่ยอวิ๋นไว้ทันที
ส่วนหลงอวี้นั้นก็ได้เดินไปดึงหอกัปรภพกลับมา แม้ว่าจะถูกถานอู๋โจวชก แต่ตัวหอกก็ไม่เป็อะไรเลย เห็นได้ชัดว่าคุณภาพสูงไม่ธรรมดา
‘วิทยายุทธ์แบ่งเป็ระดับธรรมดากับระดับิญญา อย่างนั้น บางทียุทธภัณฑ์เองก็อาจจะยังมีการแบ่งระดับขั้นด้วยเช่นกัน เ้าหอกัปรภพนี่ จะต้องเป็ยุทธภัณฑ์ระดับิญญาแน่ ถึงได้ทรงอานุภาพขนาดนี้!’
หลงอวี้คิดในใจ ถือหอกัปรภพ จากนั้นก็ออกเดินทางกลับลัทธิตามปู้สิงและอวี้สุ่ยอวิ๋น
ผู้คนที่ชมดูอยู่รอบๆ หันมามองหน้ากันเอง พวกเขาไม่คาดคิดแม้แต่น้อยว่าจุดจบจะกลายเป็แบบนี้ ผู้คุมกฎที่อยู่ในขอบเขติญญาแท้สองคน กลับถูกฆ่าตายที่นี่ทั้งหมด
อีกทั้งยังพูดได้อย่างเต็มปากด้วยว่าตายด้วยฝีมือของหลงอวี้!
ส่วนการที่ลูกศิษย์ระดับพิเศษอันดับหนึ่งปู้สิงเดินทางมาที่นี่และบอกให้ทุกคนกลับไปที่ลัทธิ ก็คงเป็เพราะ้าประกาศเื่สำคัญอะไรบางอย่างล่ะมั้ง
หลงอวี้ที่พาตัวผู้าุโอวี้หนีไปนั้น ปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับผู้าุโอวี้ที่ได้สติกลับมา ระหว่างนั้นเกิดเื่อะไรขึ้นกันแน่นะ?
ผู้คนทั้งหมดต่างก็รู้สึกสงสัยสุดขีด แต่พวกเขาเชื่อว่า อีกไม่นาน ความจริงจะถูกเปิดเผยแล้ว!
นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้
- ไทย
- English
© สงวนลิขสิทธิ์ 2022 Glory Forever Public Company Limited ( jinovel.com )
