หลิ่วจิ้งล้มนอนอยู่บนพื้น ใบหน้าเปี่ยมความสดใสที่มีอยู่แต่เดิมซีดขาวราวกระดาษ ดวงตาที่เมื่อครู่ยังจับจ้องหั่วอี้อย่างโกรธเคืองกลับปิดสนิท เห็นแล้วจิตใจหั่วอี้ลนลานสับสนไปหมด        “ฮูหยิน เจ้าตื่นสิ เป็นความผิดของสามีเอง สามีเลอะเลือนไปชั่วขณะจ...