ตอนที่ 4: เงามืดบนน่านน้ำ และขบวนการนรก 'ตั๋วเครื่องบินสีทอง'
เรือ 'อันดามันพาราไดซ์' ล่องนิ่งสงบไปตามลำน้ำเ้าพระยามุ่งหน้าสู่อ่าวไทย แสงไฟระยิบระยับจากตัวเรือดูหรูหราผิดกับความโสมมที่ซ่อนอยู่ภายใน อาทิตย์ยืนอยู่ริมตลิ่งที่มืดมิด ลมหายใจของเขาหอบถี่ ร่างกายซีกซ้ายเริ่มประท้วงจากอาการาเ็ที่ยาแก้ปวดเริ่มหมดฤทธิ์
"ระบบ... ถ้าข้าไม่ขึ้นเรือลำนั้นไปตอนนี้ ภารกิจข้าล่มแน่ใช่ไหม?"
[ ตอบโฮสต์: แน่นอนครับพี่ หากเป้าหมายหลัก (นายพอล) เดินทางถึงเกาะมรกต ข้อมูลของเหยื่อจะถูกทำลาย และ 'สมุดปกน้ำเงิน' ที่บันทึกรายชื่อแขก VIP จะถูกเก็บเข้าเซฟลับที่ระบบเข้าไม่ถึง... งานนี้พี่ต้อง 'ทุ่มสุดตัว' แล้วล่ะ ]
"ข้าต้องขึ้นไปบนนั้น... แต่ข้าไม่มีเรือ และข้าก็เหาะไม่ได้" อาทิตย์มองไปที่เรือยนต์รับจ้างเก่าๆ ที่จอดทิ้งไว้ใกล้ท่าเรือ "ไอ้เค็ม... ขอยืม 'ทักษะขับเรือขั้นเทพ' กับ 'ไอเทมเคลื่อนที่ไร้เสียง' หน่อย"
[ ระบบ: จัดให้ตามคำขอครับโฮสต์! แต่เนื่องจากสถานะเครดิตของพี่อยู่ในระดับ 'สีแดงเข้ม' ผมขอเสนอ 'สินเชื่อดอกเบี้ยหน้าเื' รอบที่ 3: เช่าเครื่องยนต์เจ็ทจิ๋วติดท้ายเรือ 80 แต้มบุญ และทักษะขับขี่ 30 แต้มบุญ... ยอดหนี้รวมสะสมของพี่จะพุ่งไปที่ -255 แต้มบุญ ยืนยันไหมจ๊ะ? ]
"หักไปเลย! ข้าจะไปถล่มรังพวกมันให้ยับ!"
การลอบเร้นกลางเ้าพระยา
เสียงเครื่องยนต์เจ็ทจิ๋วที่ระบบมอบให้ทำงานเงียบกริบราวกับเสียงลมพัด อาทิตย์บังคับเรือหางยาวเก่าๆ พุ่งทะยานฝ่าระลอกน้ำตามหลังเรือสำราญลำั์ไปอย่างรวดเร็ว เขาอาศัยจังหวะที่เรือ 'อันดามันพาราไดซ์' ชะลอความเร็วเพื่อผ่านด่านตรวจทางน้ำ (ที่ถูกติดสินบนไว้แล้ว) พุ่งตัวเข้าหาท้ายเรือแล้วใช้ตะขอเกี่ยวเชือกดึงตัวเองขึ้นไปบนกราบเรืออย่างคล่องแคล่ว
เมื่อเท้าแตะพื้นพรมหนานุ่มของชั้นวีไอพี กลิ่นอายของความฟุ่มเฟือยก็ปะทะเข้ากับจมูก แต่อาทิตย์ััได้ถึง 'ความเน่าเฟะ' ที่ซ่อนอยู่ใต้พรมผืนนี้
เขาหลบเข้าไปในห้องซักรีด แอบฟังบทสนทนาของลูกสมุนนายพอลสองคนที่กำลังลำเลียงกระเป๋าเอกสารใบใหญ่
"รอบนี้ 'ท่านชาย' สั่งเพิ่มอีก 5 คนเหรอวะ?" ชายคนแรกกระซิบ
"เออ เห็นว่าครั้งก่อนพวกเด็กๆ ทน 'รสนิยม' ของพวกบิ๊กๆ ไม่ไหว ตายไปสอง คนพวกนี้แม่่งโรคจิต ชอบเด็กที่ใส่ชุดขาวบริสุทธิ์แล้วทำเื่ระยำ... มึงรู้ไหม บนเกาะมรกตน่ะ มันคือ 'สนามเด็กเล่นของผู้ลากมากดี' ชัดๆ"
อาทิตย์กำหมัดแน่น ข้อมูลนี้ทำให้เขาตระหนักว่าขบวนการของนายพอลไม่ได้แค่ลักพาตัวเด็ก แต่เป็ 'ระบบคัดกรองเหยื่อชั้นสูง' หรือที่พวกมันเรียกว่า 'ตั๋วเครื่องบินสีทอง'
ขบวนการนรก: ลอกคราบคดีเอพสไตน์ยุค 70
อาทิตย์ใช้ทักษะสะเดาะกลอนที่เช่ามาในราคาถูก (5 แต้ม) ลอบเข้าไปในห้องทำงานของนายพอล เขาพบตู้เอกสารที่บรรทัดบนสุดเขียนว่า 'Project Angel'
เมื่อเปิดออกดู อาทิตย์แทบจะอาเจียนกับสิ่งที่เห็น มันไม่ใช่แค่บัญชีรายชื่อ แต่มันคือ 'แคตตาล็อกมนุษย์' มีรูปถ่ายเด็กหญิงและเด็กชายวัยประถมในชุดต่างๆ พร้อมระบุคุณลักษณะ เช่น 'ผิวเนียน', 'เสียงหวาน', 'ยังไม่ผ่านมือชาย'
ที่น่าใยิ่งกว่าคือ 'บัญชีรายชื่อแขก VIP' ซึ่งประกอบไปด้วยนักการเมืองระดับสูง, นายพลผู้ทรงอิทธิพล, นักธุรกิจหมื่นล้าน และแม้แต่ชาวต่างชาติที่เดินทางมาไทยเพื่อ 'ท่องเที่ยวเชิงกามารมณ์กับเด็ก' โดยเฉพาะ
"ไอ้พวกระยำ..." อาทิตย์พึมพำ "พวกมันทำกันเป็ขบวนการ มีทั้งคนจัดหาคน (นายเชิด), คนฟอกเงินและคัดเลือกเหยื่อ (นายพอล), และคนคุ้มครองทางกฎหมาย (นายพล ม.)"
วิธีการของพวกมันคือการสร้างเกาะมรกตให้เป็ 'เขตปกครองพิเศษ' ที่ไม่มีตำรวจคนไหนกล้าย่างกรายเข้าไป ที่นั่นจะมีการจัดปาร์ตี้ 'คืนสีขาว' ซึ่งเหยื่อตัวน้อยจะถูกบังคับให้ทำเื่ที่มนุษย์ปกติไม่มีวันทำ เพื่อแลกกับการเซ็นสัญญาสัมปทานหรือการโอนหุ้นมูลค่ามหาศาล
นี่คือการใช้ 'กามารมณ์' และ 'ชีวิตเด็ก' เป็สกุลเงินในการซื้อขายอำนาจ!
เผชิญหน้าในรังมรณะ
"ใครอยู่นั่น!" เสียงตวาดดังขึ้นพร้อมกับปืนลูกซองที่เล็งมายังอาทิตย์
นายพอลเดินออกมาจากเงามืดของห้องนอน พร้อมกับบอดี้การ์ดสี่คนที่ถือปืนครบมือ "แกอีกแล้วเหรอไอ้แสง? แกนี่มันตายยากจริงๆ"
"ข้าเห็นหมดแล้ว... รายชื่อพวกนี้ สมุดเล่มนี้" อาทิตย์ชูสมุดปกน้ำเงินขึ้น "แกคิดว่าถ้าเื่นี้หลุดไปถึงมือนักข่าวต่างประเทศ พวกบิ๊กๆ ของแกจะปกป้องแกไหม?"
นายพอลหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "นักข่าว? ใครจะกล้าเขียน? ทุกคนในพระนครกินเงินจากกระเป๋าฉันทั้งนั้น และแก... ก็จะไม่ได้ลงจากเรือลำนี้แบบมีลมหายใจ!"
[ ติ้ง! ภารกิจวิกฤต: เอาตัวรอดจากการล้อมกรอบบนเรือ ]
[ ข้อเสนอ: 'ะเิควันพรางตา' ราคา 20 แต้มบุญ และ 'ทักษะยิงปืนขั้นพื้นฐาน' ราคา 30 แต้มบุญ ยืนยันไหมครับ? ]
"ไม่ต้อง! ข้าจะแสดงให้มันเห็นว่า 'ความแค้นของคนดี' มันน่ากลัวแค่ไหน!"
อาทิตย์คว้าเก้าอี้ไม้ราคาแพงทุ่มใส่กระจกห้องจนแตกกระจาย เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นเรือ พร้อมกับที่เขาพุ่งตัวเข้าหาบอดี้การ์ดคนแรกด้วยความเร็วที่เหนืุ์จากการกระตุ้นอะดรีนาลีนของระบบ
[ ระบบ: เตือนโฮสต์! พลังงานกายภาพเหลือ 20% หากฟิวส์ขาดตอนนี้ พี่อาจจะหัวใจวายตายก่อนทำภารกิจเสร็จนะจ๊ะ! ]
"ก็ให้มันวายไปเลย! ถ้าข้าจัดการไอ้พวกนี้ไม่ได้ ข้าก็ไม่คู่ควรจะเป็มนุษย์!"
อาทิตย์ซัดหมัดที่เคลือบไปด้วยความแค้นเข้าที่หน้าของบอดี้การ์ดจนมันหงายหลังตกเรือไป ความมืดมิดของแม่น้ำเ้าพระยากำลังจะกลายเป็สุสานของคนชั่ว... หรือไม่ก็เป็จุดจบของอาทิตย์เอง!
สถิติตอนที่ 4:
จำนวนคำสะสม: ~1,900 คำ
สถานะโฮสต์: แต้มบุญสะสม -255 แต้ม (หนี้พุ่งทะยานสู่ดวงจันทร์)
ไอเทม: สมุดปกน้ำเงิน (หลักฐานชิ้นสำคัญ), าแฉกรรจ์ที่ไหล่
ความพึงพอใจของระบบ: 60% (ชอบความบ้าระห่ำของโฮสต์ที่ยอมแลกชีวิตกับหนี้)
