บทที่ ๘๑:หมากในเงามืดความมืด คืออาภรณ์ที่แท้จริงของห้อง ไร้เงา มันมิใช่เพียงการไร้ซึ่งแสงสว่าง หากแต่คือความมืดที่ดูดกลืน ทั้งแสง เสียง และแม้กระทั่งความหวัง ไอเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านออกมามิได้มาจากลมหนาวภายนอก หากแต่มาจากแก่นแท้ของสถานที่ และจากบุรุษผ...