บทที่ 332 โลกสุ่ยจิง        “ฮู่ว...”        ฉู่อวิ๋นสูดหายใจเข้าลึกๆ เปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งเล็กน้อยให้ลืมขึ้น        เมื่อสายตาค่อยๆ มองเห็นชัด แสงสว่างอันงดงามดั่งดวงดาวนับล้านส่องผ่านเข้ามาในครรลองสายตาทันที แสงนั้นพร่างพราวเล็กน้อย จนฉู่อวิ๋นแสบ...