บทที่ 72 แลนดิ้ง!!ลำแสงสีเงินยวงพุ่งทะยานผ่านมิติที่บิดเบี้ยว มู่ชิงเหยียนกอดมารดาไว้แน่นอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ผมยาวสลวยของนางปลิวสยายไปด้านหลังจนพันกันยุ่งเหยิงราวกับรังนก ความเร็วที่ไร้ขีดจำกัดทำให้ลมปะทะใบหน้าจนแสบไปหมด! นี่มันการนั่งรถไฟเหาะตีลั...