“แปะ แปะ แปะ!”
ทุกคนที่อยู่ด้านล่างเวทีต่างก็มองหน้ากัน และปรบมือพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
ผลงานที่ซูฮ่าวเขียน ไม่ว่าจะมองกี่ครั้ง ก็ไม่มีตัวไหนขาดตกบกพร่องเลย พูดได้ว่าสมบูรณ์แบบ
ที่หายากที่สุด คือผลงานของเขาล้วนได้รับการยอมรับจากคุณจ้าวและคุณหลิ่วที่มิต่างจากการได้รับการยอมรับจากอำนาจบารมีแล้ว
“สมกับเป็คู่หมั้นของคุณไป๋ ผลงานชิ้นนี้ของคุณซูมีแบบอย่างของตนเอง ทั้งยังบรรลุอำนาจสูงสุดแล้ว” หวางไป่ว่านปรบมือเหมือนกัน ในคำพูดมีการทอดถอนใจอย่างชัดเจน
เขาเคยพบเห็นอัจฉริยะด้านการประดิษฐ์อักษรที่มีพร์พิเศษมาค่อนข้างมาก และก็เคยเห็นผลงานชิ้นเอกมาก็มากเช่นกัน แต่เวลานี้ต่อให้รื้อค้นในหัวทั้งหมด ก็หาคนมาเทียบกับซูฮ่าวไม่ได้ ยิ่งผลงานที่เทียบกับผลงานที่อยู่ตรงหน้านี้ด้วยแล้ว
ซูฮ่าวยกมือคารวะ และพูดเบาๆ ว่า “ประธานหวางชมเกินไปแล้ว การประดิษฐ์อักษรของผมเป็แค่ความชอบ ไม่ถึงขั้นเข้าสู่สถานที่ที่สูงส่งได้หรอกครับ แค่ได้รับคำชมจากคุณ ก็คือเกียรติที่ยิ่งใหญ่แล้ว”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า คุณซูถ่อมตัวจริงๆ ” หวางไป่ว่านหัวเราะเสียงดัง เขารู้สึกดีกับนิสัยที่ไม่อวดดีไม่ใจร้อนของซูฮ่าว
“คุณซู หลานถิงจี๋ซวี่แผ่นนี้ขายต่อให้ผมได้ไหม ราคาไม่ใช่ปัญหา”
ในฐานะคนที่ชื่นชอบการประดิษฐ์อักษรเพียงอย่างเดียว ทุกครั้งที่ได้เห็นผลงานดีๆ ก็จะชินกับการซื้อ ยิ่งไปกว่านั้นหลานถิงจี๋ซวี่ตรงหน้านี้ยังเป็ผลงานยอดเยี่ยมชั้นดีอีก
“ประธานหวาง เื่เงินทองสำหรับผมแล้วก็เหมือนกับเมฆที่ลอยล่อง ผมไม่ขาดแคลนแม้แต่น้อย แต่ถ้าคุณชอบผลงานชิ้นนี้ วันนี้คือวันเกิดของประธานหวางพอดีด้วย ถือว่าผมมอบเ้าสิ่งนี้ให้เป็ของขวัญวันเกิดของคุณแล้วกัน ขอให้ธุรกิจการงานของคุณเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ ” ซูฮ่าวโบกมือหัวเราะเบาๆ หลังจากนั้นก็ม้วนผลงานส่งให้หวางไป่ว่าน
สถานการณ์นี้ทำให้ทั้งงานตะลึงงัน
ได้รับการยอมรับจากคุณจ้าวและคุณหลิ่ว มูลค่าของผลงานชิ้นนี้ไม่พูดก็รู้ หากให้ทั้งสองท่านนำออกไปประมูล เกรงว่ามูลค่าคงประมาณสามร้อยล้าน
ผลงานที่มีมูลค่าถึงสามร้อยล้านกลับถูกซูฮ่าวมอบให้เป็ของขวัญฟรีๆ เสียอย่างนั้น?
หวางไป่ว่านที่คาดไม่ถึงเหมือนกันถามกลับอย่างงุนงงว่า “คุณซู คุณมั่นใจว่าจะมอบผลงานที่มีมูลค่ามหาศาลนี้ให้กับผมหรือ?”
“มั่นใจครับ” ซูฮ่าวพยักหน้าแล้วพูดพลางหัวเราะเบาๆ ว่า “ก็เหมือนคำที่ว่าม้าพันธุ์ดีพบกับคนคัดม้า การประดิษฐ์อักษรก็เป็เช่นนี้เหมือนกัน ผลงานชิ้นนี้ของผมมอบให้คุณ ก็เท่ากับว่าหาคนที่ชื่นชมมันพบหนึ่งคนแล้ว ผลงานชิ้นนี้คือตัวเลือกที่ดีที่สุด ส่วนเงินทองก็เปรียบเหมือนเมฆที่ลอยล่อง ผมไม่ขาดแคลน”
ตอนที่คำพูดนี้ของเขาเปล่งออกมา สายตาก็ใสแจ๋วเป็อย่างยิ่ง เต็มไปด้วยออร่าที่ไม่แสวงหาเกียรติยศ ราวกับว่าหากพูดถึงเื่เงิน ก็จะทำให้ความเป็คนอันสูงส่งของเขานั้นด่างพร้อย
“คิดไม่ถึงว่าคุณซูจะคือคนที่มีอุปนิสัยอย่างนี้ วิสัยทัศน์ของผมช่างคับแคบจริงๆ แต่พอได้ของจากคุณก็รู้สึกเกรงใจ” หวางไป่ว่านสั่นเทา และอุทานไม่หยุด
เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าซูฮ่าวที่เล่าลือกันว่าวันๆ ไม่ทำอะไร เอาแต่เ้าชู้กับผู้หญิง กลับเป็คนที่มีเกียรติสูงคนหนึ่งจริงๆ
เขาสูดหายใจลึก แล้วยกมือคารวะซูฮ่าว แต่เพราะคิดอะไรออกแล้ว จึงเอ่ยว่า “ได้ยินว่า่นี้คุณไป๋คู่หมั้นของคุณซู้าขยายบริษัทเตี๋ยเลี่ยนฮัว ตอนนี้้าที่ดินสักผืน ผมเลยตัดสินใจว่าจะให้คุณไป๋เช่าที่ดิน T1 ในศูนย์กลางตงเฉิงฟรี ระยะเวลาสิบปี”
“ซี้ด!” เมื่อเขาพูดประโยคนี้ออกมาแล้ว คนในงานต่างพากันสูดหายใจเข้าอย่างแรงทันที
ที่ดิน T1 คือที่ดินที่มีมูลค่าที่สุดในศูนย์กลางของตงเฉิง ในแต่ละวันจะมีคนเข้าออกเกินสิบล้านคน ถือว่าเป็ที่ดินที่ดีที่สุดของการพัฒนาทางธุรกิจ
หลังจากที่หวางไป่ว่านกลายเป็ซีอีโออสังหาริมทรัพย์ของตงเฉิงแล้ว แต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่เคยเห็นเขาให้คนอื่นเช่าที่ดิน T1
ไม่สิ ควรจะบอกว่า แทบจะไม่มีใครที่มีความสามารถได้เช่าที่ดิน T1
อย่างไรก็ตามมูลค่ากับราคาก็มีความเกี่ยวข้องกันทางสัดส่วน มูลค่าที่สูงเหลือเกินของที่ดิน T1 ถูกกำหนดให้ค่าใช้จ่ายในการเช่ามหาศาล
เล่ากันว่าครั้งหนึ่งเคยมีคนให้ราคาสามร้อยล้าน เพื่อเช่าที่ดิน T1 ครึ่งปี แต่หวางไป่ว่านก็ยังปฏิเสธ เห็นได้ชัดแล้วว่าค่าเช่าของที่ดิน T1 แพงหูฉี่ถึงขั้นไหน
แต่ตอนนี้ล่ะ?
คิดไม่ถึงว่าหวางไป่ว่านจะให้ไป๋เหวินหลิงเช่าที่ดิน T1 ฟรี แถมยังเป็เวลาเช่าสิบปีอีก
เื่แบบนี้เกิดขึ้นได้แค่ในความฝันเท่านั้นแหละ!
เมื่อไป๋เหวินหลิงที่อยู่แถวหลังด้านล่างได้ยินเช่นนั้น ในหัวพลันเกิดเสียงดังตูมตามขึ้นมา และอึ้งอยู่กับที่ทันที
เธอรู้ดีกว่าใครว่าที่ดิน T1 มีมูลค่ามากเท่าไร และรู้ด้วยว่าราคาของการเช่าที่ดิน T1 นั้นน่ากลัวแค่ไหน
ก่อนที่เธอจะเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของหวางไป่ว่าน แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยคิดว่าจะไปเช่าที่ดิน T1 และก็รู้ว่าเป็ไปไม่ได้ที่หวางไป่ว่านจะให้เธอเช่า
แต่วันนี้เพราะผลงานของซูฮ่าว หวางไป่ว่านไม่ใช่แค่ให้เธอเช่าที่ดิน T1 อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเท่านั้น แต่ยังให้เช่าแบบฟรีๆ อีก และที่น่าเหลือเชื่อกว่านั้น คือระยะเวลาเช่าที่ยาวถึงสิบปี
เป็เพราะผลงานของซูฮ่าว เธอจึงได้ที่ดินที่ดีที่สุด แถมยังทำให้เธอประหยัดค่าเช่าไปได้หลายพันล้านอีกด้วย
่เวลานี้เธอได้พบแล้วว่า ความเข้าใจที่เธอมีต่อซูฮ่าวนั้น มันช่างตื้นเขินเสียจริง
การอยู่ด้วยกันสองเดือนนี้ทำให้เธอชินกับการนิยามซูฮ่าวจากภายนอก แต่กลับไม่รู้เลยว่า ซูฮ่าวที่แท้จริงเป็อย่างไร
เธอเม้มปาก สายตาที่ซับซ้อนมองข้ามทุกคนไปตกอยู่ที่ซูฮ่าว
ซูฮ่าวในเวลานี้ยังคงมีรูปร่างผอมบาง แต่กลับสูงขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัดอยู่ภายในใจของเธอ
“เพล้ง!”
ตอนที่หลินอีหลุนได้ยินว่า หวางไป่ว่านให้ไป๋เหวินหลิงเช่าที่ดิน T1 มือที่บีบแก้วสุรานั้นก็สั่นเทา จนแก้วสุราร่วงลงพื้นทันที
ในเวลานี้อาการตื่นตระหนกและเหลือเชื่อได้ปรากฏอยู่บนใบหน้าของหลินอีหลุนแล้ว
เขารู้ราคาที่ดิน T1 ดี และก็รู้ดีว่าหาก้าได้ที่ดิน T1 จากมือของหวางไป่ว่านนั้นยากมากแค่ไหน
เขายังคงจำได้คร่าวๆ ว่าเพื่อที่ดิน T1 ผู้บริหารระดับสูงในตงเฉิง เขตฉวนโจวยอมลดตัวมาเจรจากับหวางไป่ว่านอยู่หลายครั้ง กระทั่งยอมมอบอำนาจและตำแหน่งงานให้โดยที่ไม่เสียดายแม้แต่น้อย แต่นั่นยังทำให้หวางไป่ว่านสั่นไหวไม่ได้แม้แต่น้อย
แต่วันนี้ผลงานเพียงชิ้นหนึ่งกลับทำให้หวางไป่ว่านหวั่นไหวได้อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ส่วนคนที่เขียนผลงานชิ้นนี้ออกมา ยังเป็แค่ไอ้คุณชายเสเพลผู้ยโสโอหังและนักล่าชื่อเสียง
นี่คือเื่ที่น่าขำแค่ไหน?
นี่คือเื่ที่น่าเยาะเย้ยแค่ไหน?
แค่ฉับพลันความรู้สึกอัปยศอดสูที่แพ้ให้กับซูฮ่าวก็หลั่งไหลไปทั่วทั้งตัวหลินอีหลุน เขากัดฟันจนสีหน้าเขียวคล้ำ
คุณจ้าวกับคุณหลิ่วก็ประหลาดใจมาก พวกเขามาเขียนตัวอักษรที่บ้านของหวางไป่ว่าน ที่สำคัญกว่านั้นก็เพื่อที่ดินของหวางไป่ว่าน แน่นอนว่าพวกเขาก็รู้เหมือนกันว่าที่ดิน T1 ในตงเฉิงมีทำเลดีแค่ไหน
แต่คิดไม่ถึงว่า หวางไป่ว่านจะให้ไป๋เหวินหลิงเช่าที่ดิน T1 ที่มีมูลค่ามหาศาลอย่างนี้ และยังให้เช่าฟรีอีก
ทั้งสองคนมองหน้ากัน และถอนหายใจ
พวกเขายังคงดูถูกตำแหน่งของการประดิษฐ์ตัวอักษรระดับสูงที่อยู่ภายในใจของหวางไป่ว่าน
แต่แทนที่จะบอกว่าผลงานหนึ่งชิ้นทำให้หวางไป่ว่านหวั่นไหว ไม่สู้บอกว่าท่าทางที่ไม่แสวงหาเกียรติยศของซูฮ่าวเมื่อครู่นั้นทำให้หวางไป่ว่านหวั่นไหวจะดีกว่า
ตอนที่ได้ยินว่าหวางไป่ว่านให้ไป๋เหวินหลิงเช่าที่ดิน T1 ซูฮ่าวเองก็อึ้งไปเช่นกัน ในดวงตาเขาล้วนมีอาการตกตะลึง
ชาติก่อนเขามักจะไปเที่ยวร้านเหล้ากับเพื่อนชั่วๆ ไม่น้อย เคยพูดถึงธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของตงเฉิงอยู่หลายครั้ง เขายังจำได้คร่าวๆ ว่าที่ดิน T1 คือที่ดินที่มีราคาแพงที่สุดของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในตงเฉิง
หาก้าได้ที่ดินผืนนี้ อำนาจกับการเงินย่อมขาดไม่ได้
แต่ใช้ผลงานชิ้นเดียวแลกกับการเช่าที่ดิน T1 ฟรีสิบปี เรียกได้ว่าบุญหล่นทับ
“ประธานหวาง ของขวัญชิ้นนี้ของคุณมันล้ำค่าเกินไปแล้ว ผมเกรงใจจริงๆ ”
“คุณซูอุตส่าห์มอบผลงานชิ้นนี้ให้ผมโดยไม่คิดเงินสักบาท ก็เห็นแล้วว่าจิตใจของคุณซูประเสริฐเพียงใด ใช้ที่ดิน T1 ผืนนี้คบค้ากับคนที่ประเสริฐอย่างคุณซู ก็ถือว่าคุ้มค่าเป็อย่างยิ่งแล้ว” หวางไป่ว่านผายมือ แล้วหัวเราะเสียงดัง
“ยิ่งไปกว่านั้น คู่หมั้นของคุณซูคือผู้หญิงแกร่งทางธุรกิจ ให้เธอเช่าที่ดิน T1 ก็ถือว่าเป็ม้าพันธุ์ดีได้พบกับคนคัดม้า”
“ได้รับความเมตตาจากประธานหวางแบบนี้ ผมก็ขอขอบคุณแทนคู่หมั้นผมด้วยนะครับ” ซูฮ่าวซาบซึ้งใจมาก ก่อนโค้งคำนับให้หวางไป่ว่าน
พูดตามตรง การที่เขามอบผลงานให้หวางไป่ว่านฟรีๆ เมื่อครู่นี้ก็เพื่อให้ไป๋เหวินหลิงคุยสัญญาที่ดินกับหวางไป่ว่านในลำดับต่อไปได้อย่างสะดวกเท่านั้น
แต่คิดไม่ถึงว่าเมื่ออยู่ในสายตาของหวางไป่ว่านแล้ว จะเป็การกระทำที่ประเสริฐ กระทั่งไม่เสียดายที่จะนำที่ดิน T1 ออกมาให้ไป๋เหวินหลิงเช่า
หรือว่า นี่ก็คือรัศมีของพระเอกที่ว่า?
“ติ๊งต่อง ยินดีด้วยโฮสต์เสแสร้งได้กลายเป็คนประเสริฐแล้ว ทำให้เกิดการโอ้อวดกระหน่ำมานับไม่ถ้วน รางวัลแต้มเสแสร้งหนึ่งร้อยยี่สิบแต้ม ps : ผลเสแสร้งที่อยู่บนต้นไม้เสแสร้ง ใต้ต้นไม้เสแสร้งมีคุณกับผม ความประเสริฐของโฮสต์ทำให้คนซาบซึ้งเกินไปแล้ว ในสังคมที่เงินทองเป็วัตถุนิยมอย่างตอนนี้ คิดไม่ถึงว่าจะได้พบคนที่มีอุปนิสัยอย่างโฮสต์ได้ ถือเป็แรงบันดาลใจของวงการเสแสร้งจริงๆ ทำให้ระบบเข้าใจแล้วว่า ‘เสแสร้งจนถูกฟ้าผ่า’ บนโลกใบนี้มีอยู่จริง!”
“ระบบ แกได้ใจมากเกินไปแล้ว คิดว่าฉันทำอะไรไม่เป็เลยหรือ?”
“นกนางแอ่นน้อย เธอสวมจีสตริง หน้าร้อนของทุกๆ ปีก็มาที่นี่ ฉันถามหน่อยนกนางแอ่นเธอมาทำไม นกนางแอ่นพูด : มาเพราะสุขใจ อย่างไรก็มีเวลามากมาย ~ ”
ซูฮ่าว “ … ”
เฮ้ เรียกรถในตีตีไหม? เรียกแล้ว ขอให้รีบรับคำสั่ง!
ซูฮ่าวเมินระบบที่บ่นอยู่นี้ และโค้งคำนับหวางไป่ว่านอีกครั้ง เพื่อแสดงความขอบคุณอย่างจริงใจที่อีกฝ่ายสนับสนุนที่ดินให้ไป๋เหวินหลิง
สำหรับเื่นี้ หวางไป่ว่านก็บอกว่าไม่ต้องเกรงใจ รวมทั้งให้เลขาฯ นำสัญญาเช่ามาให้ไป๋เหวินหลิงลงนามในงาน
ไป๋เหวินหลิงกุมสัญญาที่อยู่ในมือ จนตอนนี้ก็ยังไม่กล้าเชื่อ
อยู่ๆ ที่ดินที่ราคาสูงมากกลับตกอยู่ในมือของตนเองแบบนี้เลยหรือ?
ไม่ว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร ก็ต้องทำใจเชื่อสักทีว่าสิ่งที่เธอแทบไม่เชื่อในความฝันนั้น ได้เกิดขึ้นกับเธอจริงๆ แล้ว
แต่ทุกอย่างนี้กลับเกิดขึ้นจากคุณชายเสเพลที่เธอเคยดูถูกมาตลอด
บางครั้งชีวิตก็เต็มไปด้วยเื่ประหลาดจริงๆ
“ซูฮ่าว ขอบใจนายมากนะ!” ไป๋เหวินหลิงเม้มปาก มองไปทางซูฮ่าวและพูดอย่างซาบซึ้ง
ซูฮ่าวหัวเราะเล็กน้อย “ไม่ต้องขอบใจ นี่เป็สิ่งที่ฉันติดค้างเธอ”
“ติดค้างฉันหรือ?” ไป๋เหวินหลิงตะลึงงัน
“ใช่… ” ซูฮ่าวมองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่อยู่ด้านนอกหน้าต่าง สายตาใสแจ๋วพลันเผยความเข้าใจออกมา
เขาอยากชดใช้ความผิดในก่อนหน้านี้ และเคยเสียใจกับความผิดอยู่หลายครั้ง แต่น่าเสียดาย เวลาผ่านไปแล้วไม่หวนกลับ คนที่ทำให้เสียใจหลายคนล้วนหายไปตามกาลเวลาที่ผ่านมา
ชาตินี้เขาที่มีระบบเสแสร้ง จะต้องกู้ความผิดพลาดทุกอย่างกลับคืนมา
เขาขจัดความคิดที่กวนใจออกไป แล้วมองไปที่หลินอีหลุนที่อยู่แถวหน้า
หลินอีหลุนในเวลานี้ก็มองมาเหมือนกัน ั์ตาเขาเต็มไปด้วยความเยือกเย็น
สบตากันสักพัก ซูฮ่าวก็เก็บสายตากลับไป
ในสายตาของเขา หลินอีหลุนมีนิสัยอย่างไรก็ชัดเจนนานแล้ว ชาตินี้เขาตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ปล่อยให้นางบรรลุผลแม้แต่น้อย
เขายักไหล่ แล้วยกแก้วเดินตามไป๋เหวินหลิงไปหาหวางไป่ว่าน เพื่ออวยพรวันเกิด
หลินอีหลุนมองอยู่ด้านหลังของซูฮ่าวกับไป๋เหวินหลิง ภายใต้ใบหน้าที่หล่อเหลาสะท้อนโฉมหน้าที่ดุร้ายออกมา
‘ซูฮ่าว ไม่ว่านายจะซ่อนความสามารถอะไร การแข่งขันระหว่างพวกเรามันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น’
ตราบใดที่ยังเป็ผู้หญิงที่ฉันชอบ ก็หนีไม่พ้นเงื้อมมือของฉันแน่นอน!
