เซียวหางมองพี่ชายคนโตและพี่ชายคนรองเดินออกจากเรือนไป พร้อมกับเบะปากยืนอยู่ข้างเถาซื่ออย่างไม่มีความสุข         เถาซื่อโน้มตัวลงอุ้มบุตรชายตัวจ้ำม่ำขึ้น ให้เขานั่งลงบนตักของนาง “หางเกอเอ่อร์ เรียกพี่สาวโหยวสิ”         โหยวอวี่เวยมองเขาด้วยรอยยิ้ม...