บทที่ 498 รอยฝ่ามือ        ในหุบเขา ลมโหมกระหน่ำ คลื่นอากาศพุ่งสูง มองเห็นบนท้องนภาเบื้องบน มีเมฆดำบดบังดวงตะวัน ทำให้สถานที่แห่งนี้มืดมิดราวกับยามราตรี        “อ๊าก----!!”        พร้อมกับเสียงคำรามราวกับสัตว์ประหลาด สั่นสะเทือนไปทั้งสี่ทิศ ความโกลาห...