“ขะ…เข้าใจแล้ว”        ในที่สุดหนานกงเยว่ก็เข้าใจความหมายของเขา        เมื่อถึงยามนี้ นางจะไปโกรธเคืองอะไรได้อีก จึงทำได้เพียงตอบรับด้วยใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย        “จงทำทุกอย่างตามที่สั่ง อย่าได้ปฏิเสธคำสั่งใด!”        หวานเหยียนอี้พูด...