บทที่ 40 ชั่งนานเหลือเกินกว่าท่านจะมาเวลาผ่านไปช้า ๆ ราวกับน้ำหยดจากใบไผ่หลังฝน ทั้งสองคนนั่งเงียบงัน แสงแดดยามเช้าส่องผ่านกระดาษไผ่หน้าต่าง ทำให้ห้องสว่างจ้า แต่ในใจของเฉินอวี้กลับมีเมฆหมอกปกคลุม เขาจับถ้วยชาไว้ในมือ ความร้อนจากถ้วยกระเบื้องแผ่ซ่านไ...