บทที่ 47 หมอเทวดาตระกูลมู่เวลาผ่านไปราวกับหยดน้ำที่ค่อยๆ ไหลออกจากนาฬิกาทราย...ช้า...และบีบคั้นหัวใจเหลือเกินภายในห้องพักฟื้นที่เคยเป็นห้องผ่าตัด บรรยากาศแห่งความยินดีเมื่อครู่ได้จางหายไป ถูกแทนที่ด้วยความเงียบงันที่กดดันยิ่งกว่าเก่า ทุกสายตาจับจ้องไ...