ร้อนชะมัด! ทำไมอากาศวันนี้ถึงได้ร้อนแบบนี้เนี่ย
ย่วนผิงอันปาดเหงื่อที่หน้าผาก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองดวงอาทิตย์ที่ยังคงอยู่ลอยเด่นอยู่ทางทิศตะวันออก แม้แต่ร่างกายของผู้วิวัฒนาการระดับ 2 และ 3 อย่างพวกเขายังรู้สึกถึงความร้อนที่แผดเผา
ทางด้านถังฮ่าว เย่ชิงเฉิง และโอวหยางมี่มี่ทั้งสามคนมีระดับวิวัฒนาการสูงกว่า แม้จะไม่ถึงกลับมีเหงื่อไหลท่วมตัวเหมือนพวกย่วนผิงอัน แต่ก็ยังรู้สึกได้ว่าอุณหภูมิในวันนี้สูงผิดปกติ!
หากเทียบกับอุณหภูมิก่อนวันสิ้นโลกมาเยือน อุณหภูมิใน่เช้านี้ก็น่าจะทะลุ 40 องศาเซลเซียสไปแล้ว เช่นนั้นแล้วถ้าเป็ตอนเที่ยงวันจะร้อนขนาดไหนกันนะ
หลังจากวันสิ้นโลกมาถึงก็แทบจะไม่เห็นฝนตกเลย อุณหภูมิก็ร้อนระอุขึ้นทุกวัน เมื่อวานนี้ฝนศพตกลงมาอย่างหนัก แต่ไม่เพียงไม่ช่วยให้เย็นลง แต่ในทางกลับกันยังทำให้อุณหภูมิในวันนี้สูงขึ้นกว่าเดิมอีก
พวกเขาเดินผ่านท่าเรือมาแล้วสี่แห่ง แต่กลับไม่พบเรือเลยแม้แต่ลำเดียว
ย่วนผิงอันเช็ดเหงื่อบนใบหน้าก่อนจะมองไปยังถังฮ่าวและกล่าวออกมา
“หัวหน้า พวกเราไปดูที่อ่าวน้ำตื้นข้างหน้ากันเถอะ หากที่อ่าวน้ำตื้นก็ยังไม่มี พวกเราคงต้องกลับไปที่หมู่บ้านแล้ว!”
“ตกลง!” ถังฮ่าวพยักหน้า
ภารกิจการเดินทางไปยังเกาะหยางิครั้งนี้ต้องรอบคอบ
แม้ว่าวันนี้จะเจอเรือก็ตาม แต่ถังฮ่าวก็ไม่คิดจะออกเดินทางทันที เพราะต้องเสริมความแข็งแกร่งให้เรือเสียก่อน และสิ่งสำคัญที่สุดก็คือต้องยกระดับาาสิงโตทะเลให้เป็ระดับ 4 เสียก่อน ทางที่ดีที่สุดหากาาสิงโตทะเลวิวัฒนาการขึ้นแล้ว ก็ควรจะขึ้นเป็จ่าฝูงของฝูงสิงโตทะเลขนาดเล็กให้ได้ก่อน เพราะการมีสัตว์น้ำคอยคุ้มกันถึงจะปลอดภัยกว่า!
มิเช่นนั้นหากเกิดเื่ไม่คาดฝันขึ้นกลางทะเล แม้ว่าถังฮ่าวจะมีทักษะนกกับปลาที่สามารถโบยบินและแหวกว่ายก็ตาม แต่เขาก็คงปกป้องคนอื่นได้แค่ไม่กี่คนเท่านั้น
เมื่อนึกถึงาาสิงโตทะเลแล้ว ถังฮ่าวก็ััได้ถึงลมหายใจของมันอย่างเลือนราง เท่าที่รับรู้ได้ เวลานี้มันอยู่ในสภาวะที่ค่อนข้างดีทีเดียว!
เขาเปิดระบบดู ก่อนจะพบว่าระบบแสดงสถานะของาาสิงโตทะเลได้กลายเป็ปกติแล้ว ทว่าระดับพลังยังคงอยู่ที่ระดับสามขั้นสูงสุดเช่นเดิม
...
เฉิงซานนอนคว่ำอยู่บนเตียงขนาดใหญ่บนเรือยอชท์สุดหรูที่จอดอยู่ที่อ่าวน้ำตื้น แม้ว่าเขาจะปิดตาอยู่ แต่ก็ตื่นแล้ว ตอนนี้เขารู้สึกได้ว่ามีมือเล็กๆ กำลังลูบไล้แผงอกที่กำยำของเขา พร้อมกับมีเสียงหวานดังขึ้นข้างหู
“พี่ซาน ตื่นได้แล้ว แดดส่องก้นแล้วนะ”
เฉิงซานเอื้อมมือไปจับมือเล็กที่กำลังจะคว้าส่วนสำคัญของเขาไว้ ก่อนจะลืมตาขึ้นมองหญิงสาวเ้าเล่ห์ที่ขึ้นคร่อมตัวเขาอยู่ และเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์
“ยัยตัวแสบ เมื่อคืนฉันจัดเธอไปตั้งสามรอบ ยังไม่พอหรือไง?”
หญิงสาวเ้าเล่ห์หัวเราะคิกคักก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
“พี่ซาน มีแต่โคที่ไถนาจนเหนื่อยตาย ไม่มีนาที่ถูกไถจนพังหรอกนะ แค่สามรอบจะพอได้ยังไง?”
เมื่อได้ยินหญิงสาวเ้าเล่ห์พูดเช่นนี้ เฉิงซานก็ตบก้นงอนงามของอีกฝ่าย ก่อนจะพลิกตัวกลับไปคร่อมหญิงสาวที่เปลือยเปล่าอยู่ข้างใต้
“ยัยตัวแสบ เธอนี่มันเ้าเล่ห์จริงๆ แต่ฉันก็ชอบนะ วันนี้แหละ ฉันจะจัดเธอให้หนำใจเลย!”
“เอาเลยพี่ซาน ฉันพร้อมรับเต็มที่” หญิงสาวเ้าเล่ห์เอ่ยด้วยรอยยิ้มยั่วยวน
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉิงซานก็อดใจไม่ไหว และเริ่มออกกำลังทันที!
เตียงสั่นไหวพร้อมกับเรือยอชท์ที่โคลงเคลงไปมา
รอบๆ เรือยอชท์สุดหรูยังมีเรือประมงดีเซลอีกหลายลำ!
ในตอนนี้เองก็มีชายฉกรรจ์ปรากฏขึ้นบนเรือประมงเหล่านี้ พวกเขาทั้งหมดเป็ลูกน้องของเฉิงซาน แน่นอนว่ามีบางคนที่กำลังทำกิจกรรมยามเช้าเช่นเดียวกับเฉิงซานอยู่ และนี่ก็เป็กิจกรรมที่พวกเขาชื่นชอบและมีความสุขมากที่สุดหลังจากวันสิ้นโลกมาเยือน
ชายหนุ่มที่เปลือยท่อนบนและมีรูปหัวหมาป่าที่ดุร้ายสักอยู่บนหน้าอกมีฉายาว่าหมาป่าเพลิง เขาได้ถ่มน้ำลายลงไปในทะเลก่อนจะสบถออกมาอย่างหงุดหงิด
“อากาศบ้านี่มันร้อนขึ้นทุกวันจริงๆ!”
“พี่หั่วหลาง ปลาในทะเลก็ดุร้ายขึ้นทุกวัน เมื่อเย็นวานผมเห็นปลาขนาดใหญ่กลายพันธุ์มีขนาดเท่ากับฉลามขาวตัวเต็มวัยหลายตัวที่ปากอ่าวด้วย เกรงว่าหลังจากนี้คงจับปลาได้ยากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว!” ชายหนุ่มอีกคนที่เปลือยท่อนบนและมีรอยสักรูปขวานอยู่บนแขนทั้งสองข้างกล่าวพลางหรี่ตาลง
ชายที่มีฉายาหมาป่าเพลิงหันกลับมามองเรือยอชท์สุดหรูที่อยู่ไม่ไกลก่อนจะเอ่ยถามขึ้น
“พี่ซานยังไม่ตื่นอีกเหรอ?”
ชายหนุ่มรอยสักขวานยิ้ม
“พี่ซานคงกำลังเล่นจ้ำจี้กับพี่เม่ยเอ๋อร์อยู่มั้ง”
“อากาศแบบนี้ ไม่ต้องกังวลเื่อาหารหรอก ต่อให้ปลาในทะเลจะกลายพันธุ์ไป แต่ตราบใดที่พวกมันเข้ามาในอ่าวน้ำตื้นของพวกเรา ก็ต้องกลายเป็อาหารในจานของเราอยู่ดี เช่นนั้นหาก้าก็จับเอาเมื่อไรก็ได้ แต่ตอนนี้น้ำดื่มใกล้จะหมดแล้ว เราต้องไปหามาเพิ่ม เตาจื่อ ถ้าพี่ซานตื่นแล้วอย่าลืมมาบอกฉันด้วยนะ!” หั่วหลางหรือชายที่มีฉายาว่าหมาป่าเพลิงกล่าวจบก็กำลังจะกลับเข้าไปในห้องโดยสารเพื่อไปทำกิจออกกำลังยามเช้า
ให้ตายสิ พอเจอสภาพอากาศแบบนี้และยิ่งอยู่ในวันสิ้นโลกที่น่ารังเกียจนี้แล้ว ก็มีเพียงการออกไปหาอาหารและน้ำเป็ครั้งคราวกับกิจกรรมแบบนี้เท่านั้นที่ช่วยฆ่าเวลาได้
ที่สำคัญที่สุดคือ เฉิงซาน หั่วหลาง และเตาจื่อเคยติดคุกมาก่อน ไม่ว่าจะสองปีหรือแปดปี พวกเขาล้วนถูกขังจนอัดอั้นมานาน ตอนนี้เป็ยุควันสิ้นโลกแล้ว พวกเขาเองก็กลายเป็ผู้วิวัฒนาการที่มีพลังแข็งแกร่ง เพราะเหตุนี้จึงทำให้พวกเขาหลงใหลในกิจกรรมระหว่างชายหญิงเป็พิเศษ
เตาจื่อกำลังจะพยักหน้าตอบรับ แต่ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น ก่อนจะรีบะโเรียกหั่วหลางที่กำลังจะกลับเข้าไปในห้องโดยสาร
“พี่หั่วหลาง ดูนั่นสิ ดูนั่นเร็ว!”
หั่วหลางหันกลับมาอย่างหงุดหงิด
“ดูอะไรของนาย?”
“ ดูนั่นสิ มีคน… มีคนกำลังมา!” เตาจื่อกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
“มี... มีสาวสวยด้วยสองคน!”
แม้ว่าจะยังอยู่ไกลออกไป แต่เตาจื่อก็เป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 3 ขั้นสูงสุด จึงทำให้เขามีสายตาดีเยี่ยม แม้ว่าจะมองเห็นใบหน้าไม่ชัดเจน แต่เขาก็มองเห็นรูปร่างที่โค้งเว้าได้อย่างชัดเจน!
หั่วหลางหันไปมองตามทิศที่เตาจื่อชี้ ครู่ต่อมาเขาก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก!
หั่วหลางเป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 5 เขาเป็รองแค่เฉิงซานคนเดียวเท่านั้น ในบรรดาผู้รอดชีวิตกว่าสองร้อยคนในอ่าวน้ำตื้นแห่งนี้ จึงเป็นักสู้หมายเลขสองของที่นี่ เพราะเหตุนี้จึงมีสายตาดีกว่าเตาจื่อมาก
สาวงาม งามอย่างกับนางฟ้าแหนะ!
ใบหน้านี้ รูปร่างนี้ ดีกว่าพี่เม่ยเอ๋อร์เสียอีก!
“เตาจื่อ มีแขกมา เรียกคนมาต้อนรับแขก!” เมื่อเห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินตรงมาทางเรือที่จอดอยู่ หัวใจของหั่วหลางก็เต้นแรงขึ้น ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“รับทราบ!” เตาจื่อเองก็ตื่นเต้นเช่นกัน!
อ่าวน้ำตื้นเป็สถานที่ดี แต่ก็น่าเสียดายที่มีผู้หญิงน้อยเกินไป!
ต่อให้รวมพวกป้าที่อายุหกสิบปีเข้าไป ก็ยังมีไม่ถึง 20 คน
พอเป็เช่นนี้แล้วจึงถือว่ามีชายเยอะกว่าหญิง!
สาวงามอย่างพี่เม่ยเอ๋อร์จึงตกเป็ของเฉิงซานแต่เพียงผู้เดียว
ส่วนหั่วหลางก็ได้สาวสวยจากหมู่บ้านเดียวกันไป
หัวหน้าทั้งสองคนได้ไปแล้วคนละหนึ่ง
ส่วนอีกสามคนเป็ป้าที่อายุประมาณหกสิบปี ซึ่งถือว่ามีอายุมากกว่าแม่ของเตาจื่อเสียอีก แม้ว่าเตาจื่อจะเป็คนโเี้ แต่เขาก็ไม่ได้หิวโหยจนถึงขั้นไม่เลือกหน้า
หญิงสาวที่เหลือที่สามารถแบ่งปันกันได้มีเพียง 14 คน
แต่เมื่อไม่กี่วันที่ก่อน มีสาวสวยสองคนที่ถูกคนพวกเขากว่ายี่สิบคนรุมโทรมอย่างต่อเนื่องนานกว่าแปดชั่วโมง จนท้ายสุดก็ตายคาที่ไป ส่วนอีกคนก็ทนการเหยียดหยามไม่ไหว เลยะโลงไปในทะเลเพื่อฆ่าตัวตาย และเพราะเหตุการณ์นี้จึงทำให้่นี้ยิ่งขาดแคลนผู้หญิงยิ่งกว่าเดิม
ดังนั้น เมื่อเตาจื่อประกาศว่ามีสาวงามสองคนมา จึงทำให้ชายฉกรรจ์ที่อยู่ในห้องโดยสารของเรือแต่ละลำ ต่างก็พากันออกมาพร้อมกับดวงตาที่เป็ประกาย
“หัวหน้า มีเรือ! ตรงนั้นมีเรือสภาพดีจอดอยู่เจ็ดลำ!” ย่วนผิงอันกล่าวอย่างตื่นเต้น
“อืม ไม่เลว!” ถังฮ่าวพยักหน้า ก่อนจะมองไปข้างหน้า เวลานี้ก็เห็นชายฉกรรจ์หลายคนกำลังออกมาจากห้องโดยสาร และนั่นก็ทำให้ดวงตาของเขาเย็นเยียบลง
การได้ยินของเขาในตอนนี้ดีเยี่ยม แม้ว่าจะยังห่างออกไปเป็พันเมตรก็ตาม แต่ถังฮ่าวก็ยังได้ยินเสียงของเตาจื่อที่ะโเรียกคนอื่นอย่างตื่นเต้น!
