“ขอบคุณอาจารย์มาก!” หลังจากที่เฟิ่งอวิ๋นซีดึงไป๋เซียงจู๋ลุกขึ้นด้วยความกลัว เวลานี้ความหยิ่งผยองและความโอหังทั้งหมดของนางได้หายไปแล้ว เหลือเพียงความกลัวและหวาดผวา        ไป๋เซียงจู๋ไม่ได้เอื้อนเอ่ยอะไร พลางเม้มริมฝีปากแน่น เมื่อครู่อีกนิดเดียวก็...