หลังจากได้รับ 50 แต้มจากภารกิจแรก ตะวันนั่งลงใต้ต้นไม้และลองเปิด "ร้านค้า" ในระบบอีกครั้ง

> [แต้มสะสม: 50 แต้ม]

[ร้านค้า – หมวดทั่วไป]

กระดาษและปากกา – 50 แต้ม

มีดพกอย่างดี – 150 แต้ม

ชุดอุปกรณ์ทำสวนเบื้องต้น – 100 แต้ม

หนังสือพื้นฐานการทำเกษตร – 200 แต้ม

เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเลือก "กระดาษและปากกา"

> ติ๊ง! คุณแลก "กระดาษและปากกา" ด้วย 50 แต้ม

ในพริบตา กระดาษขนาด A5 กับปากกาหมึกซึมสีน้ำเงินก็ปรากฏอยู่ในมือของเขา ตะวันมองมันด้วยความทึ่ง

"สุดยอด... นี่มันเหมือนเกมจริงๆ"

ถึงแม้การได้กระดาษกับปากกาจะไม่ใช่เ๹ื่๪๫ใหญ่อะไร แต่ในปี 1985 ของโลกคู่ขนานนี้ สมุดบันทึกดีๆ อาจไม่ได้หาง่ายนัก และเขาก็อยากเริ่มต้นบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับอนาคตที่เขาจำได้

"ถ้าจะเริ่มต้นเปลี่ยนแปลงชีวิต เราต้องวางแผนก่อน"

---

วางแผนอนาคต

ตะวันใช้ปากกาจดสิ่งสำคัญที่เขาจำได้จากชีวิตก่อนลงไป

1. แนวโน้มของสตรอว์เบอร์รีในไทย – อีกไม่กี่ปีข้างหน้า สตรอว์เบอร์รีจะได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มนักท่องเที่ยวและตลาดพรีเมียม

2. เทคนิคการปลูกที่ดีกว่า – ปัจจุบันที่บ้านของเขาปลูกสตรอว์เบอร์รีแบบดั้งเดิม แต่เขาจำได้ว่าอนาคตจะมีเทคนิคใหม่ๆ เช่น การปลูกในโรงเรือนหรือการใช้ปุ๋ยชีวภาพ

3. สินค้าต่อยอดจากสตรอว์เบอร์รี – ไม่ใช่แค่ขายผลสด ถ้าทำแยม น้ำสตรอว์เบอร์รี หรือขนมจากมันได้ อาจเพิ่มมูลค่ามากขึ้น

4. วิธีหาเงินจากยุคนี้ – นอกจากสตรอว์เบอร์รีแล้ว มีอะไรอีกที่สามารถทำเงินได้ในปี 1994?

"ถ้าคิดให้ดี... เรายังไม่มีเงินของตัวเอง ถ้าจะมีอิสระทางการเงินจริงๆ ต้องหาทางทำเงินให้ได้ก่อน"

---

ภารกิจใหม่จากระบบ

> ติ๊ง!

[ภารกิจใหม่ปรากฏ]

[ภารกิจ: ก้าวแรกสู่การเป็๞นักธุรกิจ]

รายละเอียด: หาวิธีสร้างรายได้ด้วยตัวเอง โดยไม่พึ่งพาพ่อแม่

เงื่อนไขสำเร็จ: ได้เงิน 50 บาทจากการทำงานหรือขายของ

รางวัล: 100 แต้มระบบ

"โอ้โห… มาแบบนี้เลยเหรอ" ตะวันยิ้มมุมปาก นี่เป็๞โอกาสดีที่เขาจะได้เริ่มต้นหาเงิน

---

เริ่มต้นทำธุรกิจ

ตะวันเดินไปหาพ่อเมฆา เห็นพ่อกำลังตัดแต่งต้นสตรอว์เบอร์รีอยู่

"พ่อครับ ตอนนี้เรามีผลสตรอว์เบอร์รีเหลือเยอะไหม?"

พ่อเงยหน้ามองเขา "ก็พอมีนะ ทำไมหรือ?"

"ผมอยากลองเอาไปขายที่ตลาดดูครับ"

พ่อเลิกคิ้ว "อืม... ปกติเราไม่ได้เอาไปขายเองนะ ส่วนมากจะมีพ่อค้าคนกลางมารับ แต่ถ้าตะวันอยากลองก็ได้นะ"

"ขอบคุณครับพ่อ!"

---

ตลาดและการแข่งขัน

ในเช้าวันรุ่งขึ้น ตะวันหอบตะกร้าสตรอว์เบอร์รีสดไปยังตลาดของหมู่บ้าน แม่บุษบาช่วยจัดของให้เขา ก่อนออกจากบ้านเธอหัวเราะเบาๆ แล้วลูบหัวเขา

"ตะวันโตขึ้นเยอะเลยนะ"

เขายิ้มบางๆ ก่อนจะออกเดินทางไปยังตลาด

แต่พอมาถึงตลาด เขาก็ต้อง๻๷ใ๯ มีร้านขายสตรอว์เบอร์รีตั้งอยู่ก่อนแล้ว!

เ๽้าของร้านเป็๲ชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนเป็๲พ่อค้าคนกลางจากในเมือง และราคาที่เขาขายนั้นต่ำกว่าที่ตะวันคิดไว้

"แบบนี้จะขายได้ยังไงเนี่ย..."

---

แผนการตลาดแรกของตะวัน

ตะวันยืนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจใช้ "จุดแข็ง" ของตัวเอง

"ถ้าเราแข่งด้านราคาไม่ได้ ก็ต้องใช้คุณภาพเข้าสู้"

เขาลองเดินไปหาลูกค้ากลุ่มหนึ่ง แล้วยื่นสตรอว์เบอร์รีให้ชิมฟรี

"พี่ลองชิมดูก่อนครับ ของที่บ้านผมปลูกเอง สดจากไร่ ไม่ใช้สารเคมี"

ผู้หญิงวัยกลางคนที่รับไปชิมเบิกตากว้าง "โอ้โห! หวานจังเลย น้องขายยังไง?"

"กิโลละ 20 บาทครับ"

ไม่นานนัก ลูกค้าก็เริ่มทยอยซื้อจากเขามากขึ้น ถึงแม้พ่อค้าคนกลางจะขายราคาถูกกว่า แต่ของตะวันสดกว่า หวานกว่า และไม่มีสารเคมี ทำให้ได้รับความสนใจจากลูกค้าบางกลุ่ม

> ติ๊ง!

[ภารกิจสำเร็จ!]

ได้เงิน 50 บาท

ได้รับ 100 แต้มระบบ

ปลดล็อกเมนูใหม่: [พัฒนาธุรกิจ]

ตะวันกำเงินในมือแล้วยิ้ม "ก้าวแรกของอิสรภาพทางการเงินเริ่มต้นแล้ว!"