“สวัสดีค่ะอาจารย์เสิ่น” เมื่อเขาจำเธอได้ จี้หนิงจึงต้องกล่าวทักทายกลับไป และเกรงว่าเธอจะไม่มีอะไรพูดมากนักท่ามกลางความเงียบนี้ “หนูไม่นึกว่าอาจารย์จะยังจำหนูได้…”        เสิ่นอวี้มองดูในเกมอย่างตั้งใจ และเห็นได้ชัดว่าตัวเขาสงบเยือกเย็นกว่าจี้หนิ...