“อืม!” หนิงฉงอี้ยิ้มจนไม่เห็นดวงตา จากนั้นลูบเคราของตน        ทว่า เขายังมีเรื่องสำคัญที่ไม่ได้ถาม เรื่องนี้เหมือนดั่งก้อนหินที่ทับหัวใจเขามาหลายวัน จนทำให้เขานอนไม่หลับ        สีหน้าเขาเปลี่ยนทันใดและคืนสู่ท่าทางขึงขัง พร้อมกับหยั่งเชิงเอ่ยถามท...