บทที่ 22: เงือกสาวบิกินี่จิ๋วและแรงดันน้ำ
เวลา 18.30 น. ณ วิลล่า ภูภัทร (เขาใหญ่)
ดวงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็สีม่วงอมชมพูสะท้อนกับผิวน้ำในสระว่ายน้ำไร้ขอบ (Infinity Pool) บรรยากาศโรแมนติกและเงียบสงบจนได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง
พิม ยืนทำใจอยู่ในห้องน้ำหน้ากระจกบานใหญ่ ใบหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู เธอจ้องมองตัวเองในกระจก... หรือจะเรียกว่าจ้องมอง "สิ่งที่ระบบเรียกว่าชุดว่ายน้ำ" ดีกว่า [Micro Bikini สีขาวมุก] มันคือก้อนผ้าสามเหลี่ยมชิ้นเล็กจิ๋วที่แทบจะปิดยอดอกสีหวานของเธอไม่มิด สายคล้องคอเส้นเล็กบางเฉียบที่ดูเหมือนจะขาดได้ทุกเมื่อหากถูกกระตุกแรงๆ ส่วนท่อนล่าง... มันเว้าสูงจนเห็นโคนขาขาวเนียนเต็มตา ด้านหลังเป็เพียงเส้นสาย T-back ที่หายวับเข้าไปในร่องก้นงอนงาม
"ระบบบ้า... นี่มันชุดยั่วผู้ชายชัดๆ" พิมบ่นอุบอิบ แต่เมื่อนึกถึงสายตาเว้าวอนของภัทร และรางวัลสกิลผิวสวย... เธอก็กลั้นใจ หยิบเสื้อคลุมผ้าบางๆ มาสวมทับ แล้วเดินก้าวเท้าสั่นๆ ออกไปที่ริมสระ
...
ที่ริมสระว่ายน้ำ
คุณชายภัทร รออยู่แล้ว เขาอยู่ในสระน้ำ เกาะขอบสระมองวิวูเา ท่อนบนเปลือยเปล่าเผยไหล่กว้างและกล้ามแขนที่เปียกชุ่ม หยดน้ำเกาะพราวตามผิวสีแทนสวยดูเซ็กซี่จนพิมเผลอกลืนน้ำลาย
เสียงฝีเท้าเบาๆ ทำให้ภัทรหันกลับมา เขานิ่งค้างไปชั่วขณะ... ตะลึงในความงดงามตรงหน้า แสงสุดท้ายของวันสาดส่องร่างของพิมที่ยืนย้อนแสง เสื้อคลุมผ้าบางๆ ที่ปลิวไสวนั้นไม่อาจปกปิดความโค้งเว้าและชุดบิกินี่สีขาวที่ตัดกับผิวเนียนได้เลย
"พิม..." เสียงเขาแหบพร่า "ถอดเสื้อคลุมออกสิครับ"
พิมเม้มปากแน่น มือสั่นเทาค่อยๆ ปลดสายเสื้อคลุม ปล่อยให้มันร่วงหล่นลงสู่พื้น วินาทีนั้น... นางพญาเงือกสาวก็ปรากฏตัว ผิวขาวโอโม่ของเธอเปล่งประกายแข่งกับแสงจันทร์ สัดส่วนเย้ายวนที่ถูกปิดบังไว้อย่างิ่เหม่กระแทกตาภัทรเข้าอย่างจัง
ตู้ม! ภัทรดำผุดดำว่ายเข้ามาหาเธอที่ขอบสระอย่างรวดเร็ว ราวกับฉลามได้กลิ่นเื "ลงมาสิครับ... น้ำกำลังอุ่น" เขายื่นมือเปียกชุ่มขึ้นมาหาเธอ สายตาจ้องมองที่หน้าอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ
พิมจับมือเขา แล้วค่อยๆ หย่อนขาลงไปในน้ำ ความเย็นของน้ำปะทะผิวกาย แต่ความร้อนจากมือของภัทรที่ประคองเอวเธอไว้นั้นร้อนยิ่งกว่า เมื่อร่างบางลงมาอยู่ในน้ำจนถึงระดับอก... ผ้าชิ้นน้อยยิ่งแนบเนื้อจนเห็นรอยนูนของยอดอกชัดเจน
[ติ๊ง! เงื่อนไขครบถ้วน] [สกิลติดตัวทำงาน: 'ผิวสะท้อนน้ำ' (Hydrophilic Skin)] [ผลลัพธ์: ผิวพรรณจะเนียนลื่นดุจแพรไหมเมื่อััน้ำ เพิ่มความไวต่อัั +50%]
ภัทรดึงพิมเข้ามาแนบชิด ร่างเปลือยเปล่าของเขาเสียดสีกับผิวเนื้อนุ่มลื่นของเธอ "พระเ้า... พิม... ทำไมผิวคุณลื่นขนาดนี้" เขาครางต่ำ มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียน ลื่นไหลไปมาอย่างเพลิดเพลินราวกับััหยกเนื้อดี ััที่ลื่นมือแต่เต็มไปด้วยความนุ่มหยุ่น ทำให้สติของเขาขาดผึง
"พี่ภัทร... อื้อ... อย่าเพิ่ง..." พิมครางประท้วงเมื่อมือซุกซนเลื่อนมาปลดสายบิกินี่ที่ผูกอยู่หลังคอ "มันเกะกะ..." ภัทรกระซิบชิดริมฝีปาก "ใส่แค่นี้... ไม่ต้องใส่เลยดีกว่า"
สายเส้นเล็กหลุดออก บราตัวจิ๋วร่วงลงน้ำ เผยให้เห็นความงามตระการตาที่ลอยเด่นอยู่เหนือน้ำ ภัทรไม่รอช้า ก้มลงยอดอกสีหวานทันที ลิ้นร้อนตวัดเลียสลับกับดูดดึงแรงๆ ความเย็นของน้ำตัดกับความร้อนของโพรงปากเขา สร้างความเสียวซ่านจนพิมต้องเกาะขอบสระแน่น แอ่นอกรับััอย่างลืมอาย
"อ๊า... พี่ภัทร... เสียว... มันลื่น..." สกิลผิวลื่นทำให้ทุกััของเขามันชัดเจนและวูบวาบไปหมด มือหนาเลื่อนต่ำลงไปใต้น้ำ บีบเคล้นสะโพกกลมกลึง ก่อนจะเกี่ยวสาย T-back ตัวจิ๋วให้หลุดออกไป ตอนนี้ทั้งคู่เปลือยเปล่าแนบชิดกันในสายน้ำ
ภัทรจับพิมหันหลัง ให้เธอเกาะขอบสระแบบ Infinity Edge ที่มองเห็นวิวูเาสุดลูกหูลูกตา "มองวิวนะพิม..." เขากระซิบข้างหู ขบเม้มไหล่เนียน "สวยไหม?" "ส... สวยค่ะ... อ๊ะ!"
พิมสะดุ้งเฮือกเมื่อแก่นกายใหญ่โตที่แข็งขึงเสียดสีที่ร่องก้น ภัทรยกสะโพกเธอขึ้นเล็กน้อย ให้ลอยพ้นน้ำ แล้วสอดใส่ตัวตนเข้าไปในคราวเดียว น้ำในสระทำหน้าที่เป็สารหล่อลื่นชั้นดี บวกกับสกิลผิวลื่น ทำให้เขาเข้าไปได้ลึกและง่ายดายกว่าปกติ
"อื๊อ!!!" พิมหวีดร้องเสียงหลง น้ำกระเพื่อมไหวตามแรงกระแทก ภัทรเริ่มขยับสะโพก จังหวะหนักหน่วงรุนแรง แรงดันน้ำช่วยส่งเสริมให้ทุกการเคลื่อนไหวมีน้ำหนักและแแ่ขึ้น เสียงน้ำกระทบขอบสระ จอมแจ๋ม ผสานกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ตับ ตับ ตับ ก้องกังวานไปทั่วหุบเขา
"แน่น... โคตรแน่น..." ภัทรคำราม ก้มลงจูบแผ่นหลังที่เปียกชื้น "พิม... คุณทำผมคลั่ง" เขาเอื้อมมือมาบีบเคล้นหน้าอกอวบอิ่มจากด้านหลัง ปรนเปรอเธอทุกจุดัั พิมมองวิวูเาตรงหน้า แต่มันพร่ามัวไปหมดด้วยแรงอารมณ์ ความเสียวซ่านพุ่งขึ้นสูง ขาเรียวสั่นระริกเกร็งจิกพื้นสระ
"พี่ภัทร... เร็วอีก... จะเสร็จ... อ๊า!" ภัทรเร่งจังหวะสุดท้าย รัวเร็วและดิบเถื่อน กระแทกกระทั้นจนน้ำในสระกระเซ็นกระจาย พิมเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ปลดปล่อยน้ำหวานออกมาผสมกับน้ำในสระ ภัทรคำรามลั่น ปลดปล่อยธารอุ่นร้อนเข้าไปในกายเธอจนหมดทุกหยาดหยด
เขาทิ้งตัวลงกอดพิมไว้แน่น ซบหน้าลงกับไหล่เธอ หอบหายใจแข่งกัน สายลมเย็นๆ พัดมาปะทะผิวที่ร้อนผ่าว ท่ามกลางแสงดาวและแสงจันทร์... เงือกสาวและัหนุ่มกอดก่ายกันกลมเกลียวในสายน้ำ
"ยังไม่พอนะ..." หลังจากพักหายใจได้ครู่หนึ่ง ภัทรก็พลิกตัวพิมกลับมาหาเขา ั์ตายังคงวาววับ "เมื่อกี้แค่ 'เรียกน้ำย่อย' ในสระ" "ตอนนี้... ไปต่อที่เตียงอาบแดดกันเถอะ"
เขาอุ้มพิมขึ้นจากน้ำในท่าเ้าสาว เดินตรงไปยังเตียงผ้าใบหนานุ่มที่วางอยู่ริมสระ พิมซบหน้าลงกับอกเขา ยิ้มอย่างอ่อนใจแต่เต็มใจ ดูเหมือนว่า... ชุดบิกินี่ตัวจิ๋วนั่น จะใส่ได้ไม่ถึง 5 นาทีก็หมดหน้าที่ซะแล้ว!
