ตอนที่ 14: ทลายรังเขาทมิฬ และการล้างบัญชี "ส่วย" ของปลัดหวัง

เสียงฝีเท้าของชายฉกรรจ์ชาวประมงกว่าห้าสิบชีวิตที่อาทิตย์ฝึกฝนมาอย่างลับๆ กึกก้องไปตามเส้นทางลาดชันของหุบเขาเขาทมิฬ โดยมี 'เฮยหู่' หัวหน้าโจรที่สภาพดูไม่ได้ หน้าซีดเซียวจากการ "ชำระลำไส้" เมื่อคืน ถูกมัดมือจูงนำทางขึ้นไปสู่รังลับ

"เร็วเข้าไอ้เสือทมิฬ! ถ้าแกขืนช้าข้าจะให้แกกิน 'ซุปพริกนรก' อีกชาม!" ปลัดหวัง๻ะโ๠๲สั่งพลางหอบแฮกๆ แต่คราวนี้เขาไม่ได้สวมชุดผ้าไหมหรูหรา กลับสวมชุดเกราะหนังเก่าๆ เพื่อแสดงความกระตือรือร้นให้นายอำเภอเห็น

[ ระบบเสี่ยวเค็ม: พี่ครับ... ดูไอ้ปลัดพุงพลุ้ยนั่นสิ เปลี่ยนข้างเร็วยิ่งกว่ากิ้งก่าเปลี่ยนสีอีกนะจ๊ะ กลัวตายจนตัวสั่น แต่ก็ยังอุตส่าห์แบกพุงมาโชว์ผลงานนะเนี่ย! ]

"ปล่อยเขาไปเถอะเสี่ยวเค็ม คนแบบนี้แหละใช้ประโยชน์ง่ายที่สุด" อาทิตย์ยิ้มกริ่มในใจ พลางกระชับกระบองเหล็กในมือ

กวาดล้างรังโจรและคลังสมบัติที่ถูกซ่อน

เมื่อไปถึงยอดเขา รังโจรที่เป็๲ป้อมไม้แข็งแรงถูกบุกจู่โจมอย่างรวดเร็ว โจรที่เหลืออยู่เพียงหยิบมือไม่มีหัวหน้าคอยสั่งการบวกกับความขวัญเสียที่เห็นเฮยหู่ถูกจับ จึงยอมวางอาวุธอย่างง่ายดาย

อาทิตย์เดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่หลังน้ำตกลับ เขาพบกับหีบไม้ใบเขื่องนับสิบหีบ เมื่อเปิดออกดู... แสงสีทองจากตำลึงทองและเงินแท้ก็สะท้อนวาววับไปทั่วถ้ำ!

"โอ้โห! นี่มันส่วยที่พวกมันปล้นจากเรือสินค้ามาตลอดห้าปีนี่นา!" หมวดชาติ (ในร่างทหารท้องถิ่นที่อาทิตย์ไว้วางใจ) อุทานออกมา

นอกจากเงินทองแล้ว ยังมีกระสอบข้าวสารเกรดเอ เกลือสมุทร และผ้าไหมจำนวนมหาศาลที่ถูกชิงมาสะสมไว้จนเต็มโกดัง

[ ติ้ง! ภารกิจย่อย: ยึดทรัพย์โจรคืนสู่แผ่นดิน สำเร็จ! ] [ ได้รับ: 50,000 ตำลึงเงิน, 2,000 ตำลึงทอง และเสบียงอาหารเพียงพอสำหรับคนทั้งเมืองไปอีก 6 เดือน! ] [ รางวัลแต้มบุญ: 500 แต้มบุญ! ยอดคงเหลือสุทธิ: 4,210 แต้มบุญ ]

การตัดสินใจของปลัดหวัง: มอบทรัพย์รักษาหัว

ขณะที่เหล่านักรบชาวประมงกำลังลำเลียงสมบัติลงจากเขา ปลัดหวังที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ก็เหงื่อแตกพล่าน เขาเห็นความเด็ดขาดของอาทิตย์ เห็นพลังอำนาจที่แม้แต่โจรที่โหดที่สุดยังต้องสยบ เขาเริ่มสำนึกได้ว่าหากเขายังดื้อดึงกอดทรัพย์สินที่โกงกินมาไว้ มีหวังหัวของเขาคงได้ไปประดับบนยอดไม้แทนที่จะได้กินน้ำปลาพรีเมียมต่อ

"ทัพ... ท่านนายอำเภอลู่เสียน" ปลัดหวังเดินเข้ามากระซิบเสียงสั่น "ข้าน้อยกลับไปทบทวนดูแล้ว... ทรัพย์สินที่จวนข้าส่วนใหญ่นั้น จริงๆ แล้วมันคือ 'เงินบริจาคเพื่อพัฒนาเมือง' ที่ข้าแอบเก็บสะสมไว้ให้ท่านในยามวิกฤตครับ!"

อาทิตย์เลิกคิ้วสูง "โอ้? งั้นรึปลัดหวัง ท่านช่างเป็๲ข้าราชการที่กตัญญูต่อแผ่นดินยิ่งนัก"

"ครับ! ข้าจะขอมอบเงินส่วนตัวอีก 10,000 ตำลึงทอง และโฉนดที่ดินริมหาดทั้งหมดที่ข้ายึดมา... คืนให้แก่ทางการเพื่อสร้างท่าเรือตามที่ท่านตั้งใจไว้ครับ!" ปลัดหวังปาดเหงื่อพลางก้มกราบแทบเท้าอาทิตย์

[ ระบบเสี่ยวเค็ม: ว้าว! พี่ครับ... ไอ้พุงพลุ้ยนี่มันฉลาดแฮะ! ยอมเสียสละเงินส่วนน้อย (ที่โกงมา) เพื่อรักษาชีวิตและตำแหน่งไว้ แถมยังหวังจะได้กินอาหารมิชลินของพี่ต่อด้วยนะเนี่ย จิตวิทยาขั้นสูงจริงๆ! ]

"ดีมากปลัดหวัง... ในเมื่อท่านกลับตัวกลับใจ ข้าก็จะแต่งตั้งให้ท่านเป็๞ 'ผู้อำนวยการฝ่ายจัดซื้อเสบียง' ประจำเมืองไห่เฉิง เงินที่ท่านมอบมา ข้าจะเอาไปเปลี่ยนเป็๞อิฐ หิน ปูน ทราย เพื่อสร้าง 'Hub การเดินเรือ' ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในแถบนี้!"

ความหวังใหม่ของเมืองไห่เฉิง

ขบวนเกวียนบรรทุกเงินและเสบียงเคลื่อนตัวเข้าสู่ตัวเมืองท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีของชาวบ้านที่อดอยากมานาน อาทิตย์สั่งให้เปิดคลังแจกจ่ายข้าวสารให้ทุกครัวเรือนทันที ใบหน้าของชาวเมืองที่เคยอมทุกข์บัดนี้เริ่มมีรอยยิ้มและความหวัง

"ลี่เอ๋อร์... เตรียมตัวนะ" อาทิตย์หันไปบอกภรรยาที่รออยู่ที่จวน "เงินมีแล้ว เสบียงมีแล้ว กำลังคนมีแล้ว... พรุ่งนี้เราจะเริ่มลงเสาเข็ม 'ตลาดปลาโลกใหม่' และ 'ท่าเรือไห่เฉิง' กัน!"

[ ระบบเสี่ยวเค็ม: พี่ครับ... แต้มบุญพี่เยอะขนาดนี้ อยากจะแลก 'แบบแปลนวิศวกรรมท่าเรือน้ำลึกยุคโมเดิร์น' หรือ 'สูตรอาหารแปรรูปส่งออก' ล่วงหน้าเลยไหมจ๊ะ? ผมมีดีลลับราคาพิเศษมาเสนอพี่ด้วยนะ! ]

"เก็บไว้ก่อนเสี่ยวเค็ม... ก้าวต่อไปข้าจะเปลี่ยนเมืองนี้ให้กลายเป็๲ 'ฮ่องกงแห่งยุคจีนโบราณ' ให้ดู!"

สถิติปัจจุบัน: แต้มบุญสะสม: 4,210 แต้ม สถานะ: นายอำเภอผู้มั่งคั่ง, ผู้นำที่ชาวบ้านรัก, ปลัดหวังกลายเป็๞ลูกน้องผู้ซื่อสัตย์ (ด้วยความกลัว) เป้าหมายถัดไป: เริ่มงานก่อสร้างท่าเรือน้ำลึก และการใช้เทคโนโลยีแปรรูปอาหาร (ปลาแห้ง, ซอสปรุงรส) เพื่อส่งออกไปยังเมืองหลวง!

อยากให้ผมต่อตอนที่ 15 เลยไหมครับ? อาทิตย์จะเริ่มนำแต้มบุญไปแลกไอเทม "สุดยอดสถาปนิก" มาเริ่มโปรเจกต์เปลี่ยนเมือง!