บทที่42 หมากซ้อนหมากราตรีมืดมิดปกคลุมจวนชินอ๋อง ทว่าภายในห้องหนังสือลับ แสงเทียนกลับลุกโชนสะท้อนความตึงเครียดที่พุ่งสูงถึงขีดสุด โจวเหยียน ยืนตระหง่าน แผ่นหลังของเขากว้างและมั่นคงดุจขุนเขา ไร้ซึ่งร่องรอยของชายพิการที่โลกภายนอกรู้จัก พละกำลังในกายเดื...