เมืองหลักของราชวงศ์เซียน์เป็เมืองขนาดใหญ่ที่แกะสลักจากเปลวเพลิงสีชาด กำแพงเมืองสูงเสียดฟ้าเทียบเท่าูเา ภายในเมืองชั้นในเต็มไปด้วยอาคารหยกที่ลอยอยู่เรียงราย แผ่ซ่านกลิ่นอายโบราณและความโอ่อ่าหรูหราไร้ขอบเขต
ในเมืองแห่งนี้ มีผู้คนอาศัยอยู่นับไม่ถ้วน อักขระลึกลับถูกสลักไว้ทั่วเมือง สามารถดึงพลังของดวงดาวบนท้องฟ้ามาจัดตั้งค่ายกลอันยิ่งใหญ่ได้ เมื่ออักขระเ่าั้เปล่งพลังออกมา แสงอันเจิดจ้าก็สาดส่อง พร้อมกับปลดปล่อยอานุภาพอันกว้างไกลมหาศาล
วันนี้ ในเมืองหลักของราชวงศ์เซียน์ พลันมีเมฆพวยพุ่งสู่ฟากฟ้า ประตูเมืองที่ใหญ่ราวูเาค่อยๆ เปิดออก กองทัพเกราะขนนกทมิฬ ทยอยออกมาเป็กลุ่มๆ เหล่าทหารสวมเกราะขนนกทมิฬเหล่านี้เปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร เครื่องแต่งกายและอาวุธทุกชิ้นแม้จะเป็ของธรรมดา แต่ก็มิใช่ของธรรมดาสามัญทั่วไป
เมื่อพวกเขาทะยอยออกมาเป็ขบวน ม่านหมอกดำดูราวกับกลืนกินท้องฟ้า และที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดก็คือ จำนวนของกองทัพเกราะขนนกทมิฬนี้มีมากกว่าหนึ่งแสน!
แม้อยู่ห่างออกไปหลายลี้ ก็สามารถััได้ถึงจิตสังหารที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าได้
นอกเมือง บรรดาตระกูลต่างๆ ที่เฝ้ารอคอยมาเนิ่นนานเห็นภาพตรงหน้าแล้วก็ขนลุกซู่ หัวใจสั่นระรัวด้วยความหวาดกลัว!
"ราชวงศ์เซียนสวรค์กำลังจะเคลื่อนทัพโจมตีตระกูลหลินแล้ว!"
หากราชวงศ์เซียน์คิดจะยกทัพไปตระกูลหลิน พวกเขาย่อมต้องส่งกองกำลังเกราะขนนกทมิฬจำนวนหลายหมื่นนาย พร้อมด้วยกองทัพนับล้านจากอาณาจักรเซียเต๋า เพื่อมุ่งหน้าสู่อาณาจักรฉีซาน!
เรือเหาะโบราณลอยเด่นอยู่กลางเวหา ด้านหน้าป้อมปราการลอยฟ้าอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา อสูรร้ายที่ลากจูงเรือรบส่งเสียงคำรามกึกก้องะเืฟ้าดิน!
สามารถมองเห็นราชสีห์สองหัว อาชาสี่ปีก และัสามกรงเล็บ ล้วนเป็อสูรที่เปี่ยมไปด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว!
ทั่วทั้งท้องฟ้าเต็มไปด้วยพลังปราณิญญาอันหนาแน่น ไม่ว่ากองทัพจะเคลื่อนผ่านแห่งหนใด เมฆหมอกก็สลายตัว นกและสัตว์ป่าก็ล้มตายเป็เบือ!
กองทัพนับล้านนี้แทบจะปกคลุมท้องฟ้าไว้ทั้งหมด ดูแล้วช่างน่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด!
"ดูเหมือนว่าราชวงศ์เซียน์้าจะสั่งสอนเป็ตัวอย่าง! ไม่เพียงแต่ส่งกองทัพนับล้านมาเท่านั้น แต่ยังส่งกองทหารเกราะขนนกทมิฬมาหลายหมื่นอีกด้วย นี่มันช่างน่าหวาดหวั่นเกินไปแล้ว!"
เมื่อเหล่าตระกูลในอาณาเขตเหนือครามได้เห็นภาพเบื้องหน้า ความสิ้นหวังก็เอ่อล้นขึ้นในหัวใจ
ไม่เพียงแต่มีป้อมปราการลอยฟ้าและเรือรบจำนวนนับไม่ถ้วน แต่อสูรที่ลากจูงเ่าั้ล้วนอยู่ในขอบเขตสร้างรากฐานถึงขั้นสูงสุด!
แล้วจะไปต่อกรกับพวกมันได้อย่างไร? ต้องรู้ไว้ว่าทหารเกราะขนนกทมิฬเพียงพันนายก็สามารถกวาดล้างตระกูลเล็กๆ ให้สิ้นซากได้แล้ว ยิ่งหากมีผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำอาภรณ์ขนนกทองขาวเข้าร่วมอีกหลายสิบคน ก็เพียงพอจะทำลายล้างตระกูลใหญ่ทั้งเจ็ดอาณาจักรไปจนสิ้นซาก!
แต่ตอนนี้… กองทัพที่เคลื่อนพลมาเต็มเวหากลับมีกองทหารเกราะขนนกทมิฬเป็หมื่น! และผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำในชุดขนนกทองขาวก็นับร้อย!
"จบสิ้นแล้ว… ตระกูลหลินต้องถึงจุดจบแน่นอน แม้บรรพชนหลินจะเป็ผู้แข็งแกร่งระดับจิติญญา แต่จะสามารถต่อกรกับกองทัพนับล้านนี้ได้อย่างไร? พวกเขาไม่มีแม้แต่โอกาสจะหลบหนีด้วยซ้ำ!"
หลังจากที่เหล่าตระกูลในอาณาเขตเหนือครามได้รับทราบเื่ราวทั้งหมด พวกเขาทำได้เพียงถอนหายใจ ส่วนตระกูลที่เคยถูกกดขี่โดยราชวงศ์เซียน์ก็ทำได้เพียงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่ในใจเท่านั้น
"เฮ้อ! หรือว่าราชวงศ์เซียน์้าอาณาเขตเหนือครามแต่เพียงผู้เดียวจริงๆ?"
นี่คือความคิดของเหล่าตระกูลและผู้คนที่ต้องสังเวยชีวิตให้กับแผนการของราชวงศ์เซียน์ พวกเขาถูกกวาดล้าง สูญเสียสมบัติมากมาย และไม่อาจตอบโต้ใดๆ ได้เลย ทำได้เพียงโกรธแค้นในใจ แต่ก็ไม่มีพลังพอจะต่อต้านราชวงศ์เซียน์
"ดูเหมือนว่าตระกูลหลินจะต้องเผชิญเคราะห์กรรมใหญ่หลวงในครั้งนี้จริงๆ!" ชายชราคนหนึ่งถอนหายใจพลางทอดสายตาไปยังอาณาจักรฉีซานอันห่างไกล
ในวันที่ราชวงศ์เซียน์เคลื่อนทัพออกศึก พวกเขาเป็ฝ่ายเปิดฉากโจมตีก่อน!
สะพานทองคำที่ดูราวกับมาจากเก้า์ทอดยาวจากอาณาจักรเซียเต๋าเชื่อมตรงไปยังพระราชวังของราชวงศ์เซียน์ ก่อนจะข้ามผ่านระยะทางนับร้อยล้านลี้ไปยังตระกูลหลินในอาณาจักรฉีซาน!
จากนั้น ม้วนคัมภีร์สีทองเล่มหนึ่งก็พุ่งออกมาจากสะพานโบราณ ล่องลอยอยู่เหนือท้องฟ้าของตระกูลหลิน ประกาศต่อทั้งโลกว่าราชวงศ์เซียน์ได้เคลื่อนทัพสู่ตระกูลหลินอย่างเป็ทางการ!
ภาพที่ปรากฏบนคัมภีร์คือผู้นำของราชวงศ์เซียน์ในปัจจุบัน ร่างของเขาสูงตระหง่านดุจภูผา แม้ใบหน้าจะเลือนราง แต่น่าเกรงขามไร้ที่เปรียบ ทุกถ้อยคำที่กล่าวออกมาดั่งสายฟ้าจาก์ ะเืเลื่อนลั่นไปทั่วฟ้าดิน!
"เบื้องบนใต้ฟ้า เบื้องล่างเหนือดิน ทั้งหกทิศแปดแดน ทุกสิ่งที่ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์สาดส่อง ล้วนเป็อาณาเขตของราชวงศ์เซียน์!"
"ตระกูลหลินของพวกเ้า กล้าขโมยสมบัติของราชวงศ์ เซียน์ ต้องโทษปะาตามกฎเกณฑ์!"
"เราจะให้เวลาตระกูลหลินหนึ่งวันในการคุกเข่าขอขมา!"
"หากไม่เช่นนั้น พวกเ้าจะถูกดึงิญญาออกมา หลอมกลั่นจนตายไร้ซาก!"
แม้จะเป็เพียงภาพฉาย แต่พลังอำนาจของผู้นำราชวงศ์เซียน์นั้นก็ยังคงน่าสะพรึงกลัว ทุกถ้อยคำดั่งเสียงร้องคำรามของั ดั่งอัสนีแห่งเก้า์ ดังก้องสะท้านไปทั่วทั้งอาณาเขตเหนือคราม!
ผู้คนมากมายในอาณาจักรฉีซาน ไม่ว่าจะเป็ชาวบ้านธรรมดาหรือผู้ฝึกตน ต่างเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินคำประกาศอันกึกก้องประหนึ่งเสียงคำรามของั!
เมื่อผู้ฝึกตนบางคนเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า สีหน้าพวกเขาก็เปลี่ยนไปโดยพลัน หลายคนถึงกับถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว ดวงตาหดแคบลง สีหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ!
ส่วนผู้ที่ยังไม่รู้เื่ราวมาก่อนก็ยิ่งงุนงง โดยเฉพาะเหล่าผู้ฝึกตนอิสระและชาวบ้านทั่วไป พวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อของราชวงศ์เซียน์มาก่อน
"ราชวงศ์เซียน์? เสียงเมื่อครู่มาจากราชวงศ์เซียน์อย่างนั้นหรือ?" ผู้ฝึกตนชราผู้หนึ่งกล่าวด้วยเสียงสั่นเครือ ร่างของเขาสั่นสะท้านขณะทบทวนคำกล่าวก่อนหน้านี้
"ตระกูลหลินทำอะไรไว้?! ราชวงศ์เซียน์มาทำอะไร?!" ตระกูลบางแห่งที่ไม่ได้รับข่าวสารมาก่อนต่างเต็มไปด้วยความงุนงง
แต่สำหรับเหล่าตระกูลที่ล่วงรู้ความจริงมาเนิ่นนาน และแม้กระทั่งมีส่วนร่วมในเื่นี้ พวกเขากลับมีสีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด ขณะมองไปยังต้นเสียง ใบหน้าซีดเผือด ร่างกายเย็นเฉียบ!
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตั้งตัว เสียงอันยิ่งใหญ่และกว้างไกลประหนึ่งเสียงกรีดร้องของกระบี่เซียนก็ดังก้องขึ้นจากอาณาจักรฉีซาน!
"ละเมิดขอบเขตขโมยของพวกเ้าอย่างนั้นหรือ?"
"พวกเ้าคิดจริงๆ หรือว่าอาณาเขตเหนือครามเป็เพียงสวนหลังบ้านของราชวงศ์เซียน์?"
จากนั้น อีกเสียงหนึ่งก็ดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า เสียงนี้เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวราวกับสัตว์อสูรที่บ้าคลั่ง พลางะโออกมาด้วยความเดือดดาล,
"ราชวงศ์เซียน์ของพวกเ้าได้สังเวยชีวิตของเหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์นับไม่ถ้วนในอาณาเขตเหนือคราม! พวกเ้าใช้กระดูกและเืของพวกเขาปูเส้นทางสู่หนทางเซียน หวังให้เตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์กลับมาอีกครั้ง!"
"บัดนี้ ไม่เพียงแต่พวกเ้าไม่สำนึกผิด กลับกล้าอย่างอุกอาจบิดเบือนถูกผิด ซ้ำยังเข่นฆ่าตระกูลที่สูญเสียอัจฉริยะของพวกเขาไปด้วยน้ำมือของพวกเ้า! ไม่เพียงเท่านั้น พวกเ้าถึงกับสังหารล้างโคตรพวกเขาโดยไม่ละเว้น!"
"หรือว่าพวกเ้าคิดจริงๆ ว่าในอาณาเขตเหนือครามอันกว้างใหญ่นี้ จะไม่มีผู้ใดกล้าต่อต้านราชวงศ์เซียน์ของพวกเ้าอีกแล้วงั้นหรือ?!"
ทันใดนั้น ร่างสูงใหญ่ประหนึ่งขุนเขาก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า! ชายผู้นั้นสะบัดแขนเสื้อเบาๆ อาภรณ์ขาวของเขาขาวบริสุทธิ์ยิ่งกว่าหิมะ ร่างของเขาสูงใหญ่กว่าผู้นำราชวงศ์เซียน์เสียอีก ดวงตาทอแสงสว่างเจิดจ้า!
เขาคือบรรพชนหลิน! เมื่อเขาปรากฏตัว คลื่นพลังอันมหาศาลก็พลุ่งพล่านไปทั่วอาณาจักรฉีซาน ประหนึ่งพายุที่พร้อมจะปะทุได้ทุกเมื่อ
