“ลัลนา… มีอะไรหรือเปล่า”
เสียงของเสี่ยธนาที่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ช่วยดึงหญิงสาวออกมาจากห้วงภวังค์
ไอ้สิงห์รีบชักสายตาออกมาจากดวงหน้าสวย เปิดประตูรถให้ผู้เป็นายก้าวขึ้นมานั่งพร้อมกับเมียสาว
ตลอดเส้นทางของการเดินทาง จากบ้านของเสี่ยธนาจนมาถึงทะเลตราดอันเป็จุดหมายปลายทาง ลัลนานั่งมาด้วยอาการกระสับกระส่าย ใจเต้น เหงื่อซึมชื้นอยู่ในฝ่ามือด้วยความกังวลกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
“โอ้ว… ทะเลสวยจัง”
ในทันทีที่ก้าวลงจากเรือสปีดโบ๊ตที่แล่นออกจากฝั่งมาส่งถึงเกาะกลางทะเลห่างไกลจากความสงบวุ่นวาย เสี่ยธนาสูดหายใจแรงในทันทีที่ปลายเท้าัักับผืนทรายขาวสะอาด รับเอาความสดชื่นของกลิ่นอายทะเลไว้เต็มและโอโซนปอด
“ชอบไหมจ๊ะที่รัก”
กล่าวพลางโอบเอวเมียสาวเดินตามพนักงานต้อนรับของรีสอร์ตไปยังห้องพักราคาแพง ตั้งอยู่ในทำเลที่ดีที่สุดของรีสอร์ตระดับห้าดาวแห่งนี้
“ชอบค่ะ… ”
หญิงสาวตอบ แวบหนึ่งก็อดไม่ได้ที่จะเหลียวมองไปยังชายร่างสูงใหญ่ที่เดินตามมาข้างหลัง
ครู่ใหญ่ๆ ต่อมา
เมื่อผัวแก่กับเมียสาวพากันเข้ามาอยู่ภายในห้อง ลัลนาเดินสำรวจไปรอบๆ ห้อง เปิดหน้าต่างรับลมทะเลที่สาดเข้ามาจากทางด้านหลัง แล้วพลันสายตาก็สะดุดเข้ากับร่างสูงใหญ่ของคนขับรถที่พักอยู่อีกห้องด้านหลัง เป็ห้องพักแบบธรรมดา แต่ภายในก็มีแอร์และสิ่งอำนวยความสะดวกสบายไว้พร้อม
“อันที่จริงไม่น่าจะต้องให้คนขับรถตามมาด้วย”
หญิงสาวกล่าวกับสามีที่เดินเข้ามาสวมกอดร่างของหล่อนจากทางด้านหลัง
“ทำไมหรือจ๊ะ… ดูท่าทางหนูไม่ค่อยสบายใจ”
เสี่ยธนาสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง ั้แ่ก่อนจะออกจากบ้าน หากก็เลือกที่จะเงียบไว้
“เสี่ยน่าจะให้นายสิงห์รอเราอยู่ที่ท่าเรือนะคะ… ไม่เห็นจะต้องนั่งเรือมาด้วย”
