หลังออกจากห้องอาหารนนวตราก็เดินดุ่ม ๆ ไปยังห้องน้ำของภัตตาคารหรูทันที จริง ๆ แล้วหล่อนไม่ได้รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำแต่อย่างใด แค่อยากปลีกตัวออกมาเพราะเบื่อและทนกลิ่นอาหารที่หล่อนไม่ชอบมันเท่าไหร่แทบไม่ได้ แต่ใจจริงก็ไม่อยากออกมาเท่าไหร่ ไม่อยากอยู่ห่างเ้านายที่ตอนนี้กำลังมีสายตายั่วยวนจากผู้หญิงอีกคนส่งให้อย่างเปิดเผย
นี่หล่อนต้องบ้าไปล้วแน่ ๆ ที่จู่ ๆ ก้นึกอิจฉาผู้หญิงคนนั้น สิรีทั้งสวยน่ารักออกอย่างนั้นมีหรือภาคินจะไม่รู้สึกเอนเอียงตามไปด้วย ถึงจะเป็การพบกันครั้งแรกก็เถอะ ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัวเพราะตอนนี้หล่อนกำลังเกิดอาการ หึงหวง สามีเพื่อนอย่างไม่รู้สึกอับอาย
“บ้าไปแล้ว...เราต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ ที่คิดอะไรแบบนี้...อุ๊ย!”
นนวตราร้องใเพราะพอหล่อนทำท่าจะหันหลังกลับไปก็ชนเข้ากับคนตัวใหญ่กระทั่งเงยหน้ามองนั่นล่ะถึงรู้ว่าเป็ใคร
“ภาคิน...เอ้ย...คุณเข้ามาในห้องน้ำหญิงได้ไง”
“แนน...เข้ามานี่”
ภาคินไม่พูดพล่ามทำเพลง เขาดึงมือนนวตราเข้าไปในห้องน้ำห้องหนึ่งที่อยู่ริมสุดในจังหวะเวลาที่ไม่มีใครเข้ามาสักคน นนวตราถูกดึงมือให้ตามเข้าไปในห้องน้ำอย่างมึนงงก่อนที่ภาคินจะปิดประตูลงกลอนแล้วหันมากอดหล่อนแน่น หญิงสาวตาโตและนิ่งเหมือนหิน
“ภาคิน...ทะ...ทำอะไรเนี่ย”
“แนน...คุยกับผมให้รู้เื่ก่อน ผมอยากคุยกับคุณ”
“เอ้อ...คุยเื่อะไร แนนยังไม่รู้เลยว่าคินจะคุยเื่อะไร”
“เื่ที่คุณกับคริสโทฟคุยกัน คุณชอบใช่ไหมแบบนั้น”
“อะ...อะไรกันน่ะคิน นี่คุณพูดเื่อะไรแนนงงไปหมดแล้วนะ”
“คุณชอบให้ลูกค้าของผมคนนี้ชมคุณอย่างนั้นใช่มั้ยแนน คุณชอบเขาเหมือนกันใช่มั้ย”
“คินพูดเื่อะไร คุณคริสโทฟเขาเป็ลูกค้าของคินนะ”
“ไม่รู้ล่ะ ผมไม่ชอบเวลาที่เขามองแนน มองเหมือนแนนเป็ขนมหวาน ทำตากะลิ้มกะเลี่ยเหมือนอยากกินแนนเข้าไป ผมไม่ชอบ!”
ภาคินโพล่งออกมาแบบไมมีปี่ไม่มีขลุ่ยทำเอานนวตราทั้งอึ้งและทึ่งกับท่าทางของผัวเพื่อนสนิทที่หล่อนไม่คิดว่าเขาจะพูดอะไรแบบนี้ออกมาได้แถมตอนนีเขายังกอดหล่อนไว้แน่นในห้องน้ำเล็กแคบ ตัวหล่อนกับเขาแนบสนิทกันอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน แต่นนวตราก็เกิดความกลัวขึ้นมาเพราะสถานที่นี้ไม่ใช่ที่ส่วนตัวแต่เป็ที่สาธารณะ เกิดมีใครเข้ามาตอนนี้และเห็นหล่อนอยู่กับภาคินในห้องน้ำต้องแย่แน่ แต่ความคิดของหล่อนกลับถูกความใกล้ชิดระหว่างเนื้อตัวของหล่อนกับเขาบดบัง นนวตราหายใจแรงเพราะหน้าอกของหล่อนกำลังบดเบียดอยู่กับอกของภาคิน ท่าทางเขาไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ แถมหน้าของเขาก็ห่างกับหล่อนแค่คืบ
“คินอย่าทำอย่างนี้สิคะ แล้วนี่ออกมาอย่างนี้เดี๋ยวแขกของคุณก็สงสัยว่าคุณไปไหน”
“เขาไม่รู้หรอก แต่แนนต้องบอกผมก่อนว่าคุณก็ชอบที่เขาชมคุณเมื่อกี๊”
“มันเป็มารยาทนะคิน นั่นมันแขกของคุณ...อะ...อ๊า!”
นนวตราพูดไม่ทันจบประโยคภาคินก็จับหล่อนกอดแล้วจูบปากหล่อน สอดลิ้นเข้าไปในปากของนนวตราแบบไม่เกรงใจทำเอาหล่อนใตัวสั่นทำอะไรไม่ถูก นี่เขาทำอะไรกับหล่อนกันนี่ กอดแล้วจูบปาก ไม่ใช่ว่าหล่อนจะนึกรังเกียจแต่ทำอะไรบุ่มบ่ามจนหล่อนไม่ทันตั้งตัวแบบนี้ก็ทำให้เสียศูนย์ไปเหมือนกัน ภาคินจูบหล่อนตั้งนาน สอดลิ้นเข้าไปแล้วควานไปทั่วปากของหล่อน ทำกันแบบไม่เกรงใจ
แต่ให้ตายเถอะ! มันทำให้หล่อนรู้สึกแปลกขึ้นมา ไม่ใช่นึกรังเกียจแต่มันเป็ความตื่นเต้นที่นนวตราไม่เคยพานพบมาก่อน หล่อนเคยมีแฟน แต่นั่นก็นานมาแล้ว นานมากจนเกือบจำไม่ได้แล้วว่ารสชาติของผู้ชายมันเป็ยังไง ภาคินกอดจูบหล่อนก็เหมือนปลุกความ้าของหญิงสาวขึ้นมาอีกครั้ง มันทำให้หล่อนจังงัง แต่ก็ทำให้ซาบซ่านขึ้นมาด้วยพร้อมกันนั่นปะไร
ลิ้นร้อน ๆ ของเขาทำให้หญิงสาวเริ่มอ่อนระทดระทวย หล่อนอยากผลักเขาออกเพราะภาคินเป็ผู้ชายตัวเปล่าเล่าเปลือยเสียที่ไหน เขาเป็ผัวเพื่อนหล่อน ทั้งที่ยังไม่ได้เจอวลียาแต่นนวตราก็รู้ว่าเพื่อนของหล่อนรักภาคินมาก ไม่อย่างนั้นคงไม่แต่งงานและอยู่กันมานานขนาดนี้ แต่ไม่ทันที่หล่อนจะนึกอะไรต่อไปภาคินก็เอาลิ้นของเขาออกจากปากของหล่อนแต่ไม่ยอมปล่อยนนวตรา เขาเหมือนคนบ้าแต่ความบ้าของเขาทำให้หญิงสาวแทบคลั่งไปด้วย
“อึ๊ย! ภาคิน ทำอะไรกับแนนอย่างนี้ เดี๋ยวใครเข้ามาในห้องน้ำแล้วเจอเราจะทำยังไง”
“แนน...นี่ผมไม่ไหวแล้วนะ”
