เฉินหลางเดินตามเข้ามาเห็นเซวียนหยวนเช่อที่นอนอยู่บนเตียงเหงื่อกาฬท่วมตัว สีหน้าซีดขาว ริมฝีปากไร้ซึ่งสีเลือด        “นี่...ไฉนจึงเป็นถึงขั้นนี้?”        เฉินหลางคิดว่าเซวียนหยวนเช่อเป็นถึงยอดฝีมือระดับปราณจิตต่อให้ได้รับบาดเจ็บก็ไม่หนักหนาสาหัสอ...