ไนท์คลับ NN
00:45น.
ไททัน ธนาวุฒิ....
“เป็เชี้ยไรของมึงไอ้ทั่น นี้เหล้าเว้ยไม่ใช่นำ้เปล่า!!”เสียงของแมนเอ่ยขึ้นทำให้ผมปลายหางตาไปมองมันอย่างไม่สบอารมณ์
“เสือก”ผมด่ามัน มันก็ทำหน้าทำตาใส่ผมและหันกลับไปเหล่สาวๆต่อ ผมก็ปล่อยอารมณ์และหันกลับมาจดจ่อกับของมึนเมาตรงหน้าของผมต่อ
“อาการแม่งเหมือนคนอกหัก”เสียงของไอ้โน้ตเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางมั่นใจมันคงจะหมายถึงผมสินะ
“ใครจะหักอกมันว่ะนอกจากมันไปหลอกฟันเขาแล้วทิ้งฮ่าๆๆ”ตามด้วยไอ้ต่อที่เป็ลูกคอกับไอ้โน้ตได้ดี ผมเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ตัวเเพงของผับไอ้โน้ตอย่างไม่สนใจเสียงนกเสียงกาของพวกมัน
“พี่คะ!!”เสียงหวานของผู้หญิงโต๊ะข้างๆเอ่ยขึ้นเสียงดัง โต๊ะผมจึงเงียบลงทั้งๆผมเองก็นั่งเงียบแบบนี้มาตั้งนานแล้วล่ะ มีก็แต่ไอ้สามตัวเพื่อนผมนี้แหละพรำ่เื่ผมกันอยู่ได้ น่ารำคาญชิบเป๋ง
“อะไร?”เสียงผู้ชายเอ่ยขึ้นอย่างรำคาญ
“กลับบ้านได้แล้วนะ เดี๋ยวคุณพ่อจะดุเอาน้องไม่ช่วยนะ!”สงสัยสองคนนี้จะเป็พี่น้องกันมั่งถ้าเดาไม่ผิด เื่แบบนี้ทำให้ผมนึกถึงเหตุการณ์ของผมที่เ้านางมักจะมานั่งประกบโต๊ะข้างๆผมเป็ประจำเวลาที่ผมมากินเหล้าที่ผับของไอ้โน้ต
“โอ๋ๆๆเดี๋ยวพี่ให้สองพันค่าปิดปาก”
“น้อยไปป่ะสองพัน?”
“อ่ะงั้นห้าพัน”
“โอเคน้องจะปิดปากเงียบไม่พูดไม่ฟ้องเป็เด็กดี^_^”
“เหอะ!พี่น้องคู่นี้แม่ง!”เสียงของไอ้แมนเอ่ยขึ้นอย่างขำขัน แล้วพวกมันก็พากันชะเง้อชะแง้คอมองหาอะไรสักอย่าง คู่พี่น้องคู่อื่นก็คงจะเป็แบบนี้สินะ แต่ทำไมไม่เหมือนกับคู่พี่น้องของผมเลยล่ะ
“หาอะไร?”ผมถามพวกมันด้วยความรำคาญเพราะพวกมันมองข้ามตัวผมไปมาผลัดกันจนน่างหงุดหงิด
“ทำไมวันนี้น้องเ้านางคนสวยไม่มาว่ะ?”ไอ้ต่อเป็ฝ่ายถามผมด้วยท่าทางสงสัย ที่พวกมันชะเง้อคอมองหาอยู่เมื่อกี้คงจะหาเ้านางสินะ
“เ้านางไม่สบายนอนอยู่โรงพยาบาล”ผมตอบมันไปอย่างไม่ใส่ใจและยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกต่อ
“น้องเ้านางเป็อะไรอ่ะ กูไม่เห็นรู้เื่เลย”
“ใช่กูก็ว่าแปลกๆเพราะปกติเวลามึงมาแดกเหล้าที่ผับกูน้องเ้านางจะมานั่งเฝ้ามึงเป็ประจำ”
“ไม่สิจะว่าแค่ที่นี้ก็ไม่ใช่เพราะน้องเ้านางตามไอ้ทั่นทุกที่ที่มันไปว่ะฮ่าๆๆ”
“กูอยากมีน้องสาวน่ารักๆแบบเ้านางบ้าง น่ารักดี”พวกเพื่อนๆผมพากันพูดถึงเ้านางกันอย่างสนุกปาก เ้านางนะรู้จักกับเพื่อนๆในกลุ่มของผมดีและค่อนข้างที่จะสนิทสนมกับเพื่อนๆของผมดีเลยละ
“ว่าแต่น้องเ้านางเป็อะไร?”ไอ้แมนเอ่ยถามผม ผมก็หันหน้าไปมองหน้ามันพลางสอดส่องสายตาไปยังผู้หญิงโต๊ะข้างๆที่กำลังเล่นหูเล่นตากับผมอยู่ ทำให้ผมนึกถึงเื่ที่ผมโกหกเ้านางไปว่าผมชอบใครคนหนึ่งอยู่และกำลังจะจีบเธอและขอเธอเป็แฟน ที่ผมมานั่งเครียดดื่มเหล้าเหมือนนำ้เปล่าอยู่นี้ก็เพราะเื่นี้แหละครับ ไอ้คนอย่างผมจะไปรักใครเป็
“มีเื่กับคู่หมั้นของกูนิดหน่อยนะ”ผมตอบไอ้แมนไปทั้งๆที่สายตายังไม่ได้ลดละจากเธอคนนั้นที่ก็นั่งมองผมอยู่ก่อนแล้วเหมือนกัน เธอโดดเด่นที่สุดในผับนี้และเธอก็เป็ที่หมายตาของหนุ่มๆในผับนี้ด้วยเหมือนกัน แล้วผมก็มั่นใจว่าอีกไม่นานเธอต้องเดินเข้ามาหาผม และผมรู้ว่าเธอเองก็อยู่มหาลัยเดียวกันกับผมเธออยู่ปีหนึ่ง คณะนิเทศศาสตร์สาขาการแสดงเธอเป็นางแบบและนางเอกโฆษณาต่างๆเพราะผมเคยเห็นประวัติของเธอ ผมต้องรู้ประวัติของนักศึกษาทุกคนของผมไม่แปลกที่ผมจะรู้จักเธอและเธอเองก็รู้จักผมและสนใจผมด้วยเหมือนกัน เธอคนนี้แหละ คนที่ผมจะรักและพยายามรักเธอให้ได้ ผมต้องทำได้
“นิดหน่อยอะไรว่ะถึงขั้นต้องเข้าโรงพยาบาล ปกติน้องเ้านางของกูนี่ไม่เคยแพ้ใครเลยนะเว้ย!”ไอ้แมนเอายขึ้นอย่างคนแปลกใจ นั้นแหละครับที่ผมสงสัยว่าพาสเทลเอาชนะเ้านางน้องสาวสุดแสบของผมได้ยังไง
“ไม่รู้”ผมตอบมันไปอย่างไม่ใส่ใจและยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกต่อแต่สายตายังคงมองไปที่เธอคนนั้นอย่างสนใจ เธอเองก็น่าจะรู้ว่าผมกำลังสนใจเธออยู่
“แม่ง พี่เหี้ยไรว่ะแม่ง!!”ไอ้แมนด่าผมพร้อมๆกับหันไปชวนไอ้ต่อกับไอ้โน้ตให้ช่วยกันด่าผม ผมก็ทำหูทวนลมและหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องหรูของผมมากดดูอะไรไปเรื่อยเปื่อยและเปิดไอจีไปดูและก็เจอเข้ากับโพสต์ของไอ้ซันเดย์น้องรหัสของผม

“เหอะ!”ผมหัวเราะในลำคอขึ้นมาเมื่อมองรูปของคนที่อยู่ในไอจีของไอ้ซัน ไม่ว่าจะเป็สตอรี่หรือโพสต์ของมันก็มีแต่รูปของเ้านางมันสื่อได้ว่ามันชอบเ้านางน้องสาวของผมจริงๆและทั้งคู่ก็เป็คู่หมั้นกันแถมยังเป็เพื่อนที่สนิทกันที่สุด แต่ทำไมผมต้องมารู้สึกไม่ชอบมันเวลาที่มันโพสต์รูปเ้านาง เวลาที่มันสนิทกับเ้านาง เวลาที่ไปเจอมันที่ไหนก็ต้องเจอเ้านาง ผมไม่ชอบเลย ทำไมผมเองจะไม่รู้ว่าทำไม เพราะผมกำลังคิดไม่ดีกับน้องสาวของตัวนะสิครับ ผมควรจะเลิกคิดอะไรแบบนี้และหันไปสนใจผู้หญิงคนอื่นมากแบบจริงๆจังๆสักทีผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงเป็แบบนี้ ผมโตมากับเ้านางดูแลเธอและรักเธอเหมือนพี่ชายธรรมดาทั่วไป แต่แล้ววันหนึ่งผมก็มารู้ตัวว่าผมรักเธอเกินกว่าน้องสาว เพราะพี่ชายไม่ใจเต้นแรงกับน้องสาวตัวเองและรู้สึกอยากจูบน้องสาวตัวเองหรอกนะครับ เพราะผมไม่เคยเป็แบบนี้กับใครมาก่อน ผมอยากดูแลเธอไม่อยากห่างเธอ จนตอนที่ผมได้ไปใช้ชีวิตคนเดียวที่ต่่างประเทศผมถึงรู้ว่าผม คิดกับเธอเกินกว่าน้องสาวตัวเอง ผมควรจะหยุดเื่ของเราและยุติความสัมพันธ์บ้าๆนั้นลงได้แล้ว
“เฮียไททันคะ?”เสียงหวานเอ่ยเรียกผมดังขึ้นจากท่งหน้าโต๊ะ ทำให้ผมละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือขึ้นไปมองยังต้นเสียง ก็พบกับต้นข้าวผู้หญิงที่ผมนั่งมองอยู่เมื่อกี้นี้ยังไงละครับ ผมบอกแล้วว่าเธอสนใจผมเหมือนกัน
“ครับ?”ผมยิ้มและขานรับเธอ เธอคนนี้แหละที่ผมเลือกที่จะมาทำให้ผมใจเต้นแรงและรักเธอ ผมต้องรักเธอให้ได้
“เฮียทั่นว่างไหมคะ?”ต้นข้าวเอ่ยถามผมด้วยท่าทางเชื้อเชิญ เพื่อนๆผมหันหน้ามามองผมและทำท่าหมั่นไส้ใส่ผม ผมนะแค่นั่งเฉยๆผู้หญิงก็เข้ามาหาแล้วละครับ
“ทำไมเหรอครับ?”ผมแกล้งถามเธอพลางจ้องมองร่างกายที่ขาวอวบของเธออย่างพึงพอใจและกระตุกยิ้มมุมปากขึ้นมา ผู้หญิงก็ง่ายเหมือนกันทุกคนผมไม่สนหรอกครับ ว่าเธอจะผ่านผู้ชายมากี่คนแต่ถ้าเธอทำให้ผมใจเต้นแรงและรู้สึกรักเธอได้ เธอจะเป็คนที่ผมขอแต่งงานและหยุดที่เธอคนนี้แน่นอนผมให้สัญญา
“พอดีว่าวันนี้ต้นข้าวไม่ได้เอารถมานะคะ อยากจะขอกลับกับเฮียทั่นได้ไหมคะ?”
“ได้สิครับ^_^”ผมตอบเธอและหันไปยักคิ้วให้เพื่อนๆของผมด้วยท่าทางกวนตีน พวกมันทำปากขมุบขมิบด่าผมผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกงและเดินข้ามไอ้พวกเพื่อนของผมออกไปหาต้นข้าว
“ให้เฮียไปส่งที่ไหนดีครับ?^_^”ผมเดินเข้าไปประจันหน้ากับเธอ ใบหน้าสวยใสไร้ที่ติของเธอทำให้ผมรู้สึกชอบและอยากได้เธอมากแล้วตอนนี้ แต่น่าแปลกเธอสวยขนาดนี้แต่ทำไมหัวใจที่ด้านชาของผม มันไม่เต้นแรงตื่นเต้นเลยสักนิดเพราะอะไรกัน
“อยากนอนกับเฮีย”เธอเดินเข้ามาเอามือลูบไล้โครงหน้าหล่อๆของผมเลื่อนลงมาเรื่อยๆจนมาถึงหน้าอกแกร่งของผม ผมยิ้มมุมปากและยื่นมือไปคว้าเอวบางของเธอเข้ามาหาร่างกายของผมอย่างไว
พรึบ
“รุนแรงจังเลยนะคะ”เธอยื่นหน้าขึ้นมากระซิบบอกผมที่ข้างหูพร้อมกับกดปลายจมูกโด่งของเธอลงมาบนแก้มของผม
“รีบไปเถอะครับ ก่อนที่เฮียจะอดไม่ไหวกินหนูตรงนี้เลย”ผมบอกเธอและโอบเอวเธอเดินออกมาจากผับของไอ้โน้ตอย่างไว ด้วยความอยากลองว่าใจของผมจะเต้นแรงไหมที่มีผู้หญิงน่ารักๆแบบนี้มาดิ้นและร้องครวญครางอยู่ใต้ร่างของผมหึ^_^
