บทที่ 17 ลูกไก่ในกำมือ "พ่อคะ! แม่คะ! เห็นไหม! เห็นนังสารเลวนั่นไหม!"ทันทีที่แผ่นหลังของหลิงเว่ยเดินห่างออกไปจนพ้นระยะได้ยิน หลิงจิ้งเหยาก็หันขวับกลับมาฟ้องพ่อกับแม่เสียงหลง น้ำตาแห่งความเจ็บใจคลอเบ้าจนแทบจะหยดลงมาเป็นสายเลือด เธอชี้มือที่สั่นเทาด้วย...