หยางฮูหยินได้ยินแล้วจึงวิ่งออกไปทันที “ข้าไม่ยอม...ข้าไม่ยอม...”    แต่หยางเสี่ยวฮ่านหลินกลัวว่านางจะออกไปก่อเรื่องจึงกอดนางเอาไว้ ไม่ให้นางไป “ช่างเถิด ยังดีที่เป็นการเนรเทศ พวกเราตระเตรียมสิ่งของให้นางระหว่างทางเล็กน้อย เนรเทศเพียงไม่กี่ปีก็ได้...