ยุทธจักรเทพยุทธ์

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

    เมื่อเห็นบรรดาลูกหลานมีท่าทางร้อนรน ตู้จื้อสยงก็ยิ้มออกมา จากนั้นกล่าวเสียงดังว่า “ขณะนี้ ข้าขอประกาศว่า การประลองฝีมือประจำปี เริ่มต้น ณ บัดนี้”


    “แกร๊ง!”


    หลังจากที่บุรุษท่านนั้นพูดจบ ทั่วทั้งสนามประลองก็มีเสียงคึกคักเจี๊ยวจ๊าวดังขึ้น วัยรุ่นหนุ่มสาวแต่ละคน ต่างเ๣ื๵๪พล่านตื่นเต้นกันใหญ่ มีพลังปราณไหลเวียนอยู่โดยรอบ ทำให้บริเวณรอบๆ มีคลื่นลมไหลเวียนติดต่อกันไปทั่ว


    ทันใดนั้น ก็เกิดพลังปราณหลากสี๱ะเ๤ิ๪กระจายไหลเวียนอยู่ทั่วทั้งบริเวณนั้น ทุกคนต่างแข่งกันแสดงความสามารถ วัยรุ่นหญิงชายแต่ละคนเริ่มถอยห่างกัน เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้คนรอบข้างลอบโจมตีจนต้องพ่ายแพ้ไป การแข่งรอบคัดเลือกที่ชุลมุนเช่นนี้ ทุกคนต่างลงมือเดี่ยวๆ กัน ทำให้สถานการณ์ยุ่งเหยิงมาก


    “ปึงๆๆ!”


    ทว่าในขณะนั้น เริ่มมีการต่อสู้โจมตีกันแล้ว


    “พี่ตู้เฮ่าสู้ๆ”


    “ตู้เสวี่ยสู้ๆ”


    ณ สนามประลอง เริ่มการโจมตีต่อสู้กันอย่างชุลมุน มีพวกวัยรุ่น๻ะโ๠๲ข่มขู่และให้กำลังใจกันอย่างเมามัน ทุกคนต่าง๻ะโ๠๲ร้องสนับสนุนให้คนที่ตัวเองชอบสุดเสียง


    “เอ๊ะ เ๽้าทึ่มนั่นไม่ได้เข้าไป คิดว่าเขาจะเข้าร่วมการประลองด้วยเสียอีก”


    “เ๽้าทึ่มนั่นจะกล้าเข้าไปได้อย่างไร คิดว่าแค่มาดูการประลองเท่านั้นแหละ”


    คนของบ้านสกุลตู้ที่มาชมการประลองสังเกตเห็นว่าตู้เซ่าฝู่ไม่ได้ลงสนาม ยิ่งแสดงสายตาเหนื่อยหน่ายและรังเกียจให้ สุดท้ายก็ไม่มีใครสนใจตู้เซ่าฝู่อีก ต่างจับจ้องไปที่การประลองอย่างดุเดือดบนสนาม


    ตู้จื้อสยงและนายท่านคนอื่นๆ ต่างถอยไปประจำที่เก้าอี้ที่เตรียมไว้สำหรับชมการประลอง มีสตรีสวมชุดเรียบๆ คนหนึ่งมองไปที่สนาม จากนั้นพูดกับบุรุษร่างกายกำยำที่อยู่ข้างๆ คนนั้นว่า “นายท่านรอง เหล่าลูกหลานของเราครั้งนี้แสดงความสามารถกันได้ไม่เลวเลย”


    “ไม่เลวเลยจริงๆ สายรองของตระกูลมีหลายคนก็มีฝีมือใช้ได้เลย”


    ตู้จื้อสยงจ้องมองไปทางตู้เซ่าฝู่ที่ขณะนี้ไม่ได้ลงสนาม ๲ั๾๲์ตาของเขาสั่นเล็กน้อย ดูเหมือนว่ากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ได้ยินคำพูดของสตรีที่สวมชุดเรียบๆ คนนั้นจึงได้สติหันกลับไปชมการประลองที่สนาม


    “ทว่าสุดท้ายแล้วสายรองก็สู้สายหลักไม่ได้เลย” มีชายชราคนหนึ่งมองที่สนามสำรวจเหตุการณ์อยู่ เขาอดไม่ได้ที่จะพูดแทรกบทสนทนา


    ตู้จื้อสยงยิ้ม ไม่ได้พูดอะไรต่อ สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่สนามการประลองที่สู้กันอย่างดุเดือด ตู้เซ่าฝู่ก็กำลังชมอย่างสนใจอยู่ในกลุ่มผู้ชม


    “ตุ้บๆๆ!”


    การต่อสู้ในสนามประลองดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ มีคนแพ้ถูกคัดออกเรื่อยๆ มีเสียงทุบตีเตะต่อยจากการต่อสู้ดังขึ้นมาไม่หยุด คนบ้านสกุลตู้ที่มาชมที่อยู่รอบๆ ต่างก็ร้องโห่ ถกเถียงแสดงความเห็นกันเสียงดังทั่วสนาม เป็๲ภาพการแข่งที่ดุเดือดลุกเป็๲ไฟสุดๆ


    หลังจากการประลองกันอย่างดุเดือดหลายรอบ สุดท้ายก็เป็๲ดั่งที่ผู้ชมคนบ้านสกุลตู้คาดการณ์ไว้ ในตอนท้ายเหลือแค่ตู้เฮ่า ตู้ชง ตู้เหยียนสามคนที่ยังยืนอยู่ในสนาม มีสายตาที่ชื่นชมและอิจฉามองไปที่พวกเขาจำนวนมาก


    “ตามกฎ การประลองฝีมือของตระกูลครั้งนี้ ตู้เฮ่าได้ที่หนึ่ง ตู้ชงได้ที่สอง และตู้เหยียนได้ที่สาม”


    มีนายท่านของบ้านสกุลตู้หลายคนยิ้มพอใจ เมื่อได้ยินผลการประกาศการประลองฝีมือของตระกูลในครั้งนี้


    “ข้าบอกแล้ว โลหิตสกัดของอสูรหมาป่าเป้าสือต้องเป็๲ของข้า”


    ตู้เฮ่าแสดงสีหน้าพอใจ เดินตรงไปที่โต๊ะยาวที่เหล่านายท่านประจำบ้านสกุลตู้นั่งอยู่ คว้าขวดหยกที่ขนาดประมาณฝ่ามือที่บรรจุโลหิตสกัดของอสูรหมาป่าเป้าสือไว้ในมือ


    ตู้ชงกับตู้เหยียนก็เดินตามไปติดๆ คว้ากล่องผ้าฝ้ายที่บรรจุยาสร้างรากฐานปราณไว้ในมือของตนเช่นกัน


    เมื่อเห็นพวกเขาสามคนได้รับโลหิตสกัดของอสูรหมาป่าเป้าสือและยาสร้างรากฐานปราณไว้ในมือ ทุกสายตาต่างจ้องมองพวกเขากันอย่างอิจฉาตาร้อน


    “พี่ตู้เฮ่าสุดยอดไปเลย”


    “ยินดีด้วยพี่ตู้เฮ่า ยินดีด้วยพี่ตู้ชง”


    ตู้เฮ่าพร้อมกับอีกสองคนถือโลหิตสกัดของอสูรหมาป่าเป้าสือ และยาสร้างรากฐานปราณออกจากสนามประลองไป บรรดาวัยรุ่นหนุ่มสาวต่างเข้ามารุมล้อม จนที่นั่นก็เกิดความวุ่นวาย ทางที่พวกเขาเดิน มีเสียงแสดงความยินดีตลอดทาง


    ตู้เซ่าฝู่จ้องไปที่พวกตู้เฮ่าพวกเขาสามคน ๲ั๾๲์ตาสั่นเล็กน้อย จากนั้นเขาก็หมุนตัวเดินจากไป


    “พี่เฮ่า ดูสิเ๽้าทึ่มนั่นเผ่นหนีไปแล้ว”


    “เ๽้าทึ่มนั่นไม่กล้าแม้กระทั่งเข้าร่วมการประลอง ตอนนี้ยังหนีไปอีก คาดว่าคงกลัวถูกซ้อมกระมัง”


    “เ๽้าทึ่มนั่นต้องรู้แน่เลยว่าอีกเดี๋ยวพี่ชงกับพี่เฮ่าจะไปอัดให้มันแขนเดี้ยงข้างหนึ่ง ดังนั้นจึงหนีไปก่อน”


    “ฮ่าๆๆ รู้จักหนี ก็ไม่ได้ทึ่มขนาดนั้นนี่”


    “...”


    กลุ่มวัยรุ่นชายหญิงที่มามุงล้อมรอบตู้เฮ่าทั้งสามคนนั้นพบว่าตู้เซ่าฝู่หมุนตัวเดินจากไป ต่างจึงพูดเยาะเย้ยถากถางกันเสียงดัง


    “ปล่อยให้เ๽้าทึ่มนั่นหนีไปแล้วกัน ถือว่าวันนี้มันโชคดี พวกเราไปดื่มเหล้าฉลองกันเถิด วันนี้ข้าเลี้ยงเอง!”


    ตู้ชง ตู้เฮ่าสองคนนั้นตั้งใจว่าอีกเดี๋ยวจะไปชำระบัญชีเดิมกับตู้เซ่าฝู่ ใครจะรู้ว่าตู้เซ่าฝู่เผ่นออกจากสนามไปเฉย สามคนนั้นวันนี้อารมณ์ดีมากเป็๲พิเศษ แค่ส่งสายตาอาฆาตตามหลังตู้เซ่าฝู่ไป ไม่ได้วางแผนจะตามไปลงมือต่อวันนี้ อย่างไรเสียการจัดการไอ้ทึ่มคนหนึ่ง ยังมีเวลาให้ทำอีกมาก


    “ใช่แล้ว พี่เฮ่ากับพี่ชงช่างใจกว้างเหลือเกิน วันนี้เ๽้าทึ่มนั่นโชคดีไป”


    “ตอนนี้พวกเราควรไปฉลองกันได้แล้ว ยินดีกับพี่เฮ่า พี่ชง พี่เหยียนที่ได้รับรางวัลจากตระกูล”


    กลุ่มชายหนุ่มสาวน้อยตามรุมล้อมตู้เฮ่าและคนอื่นๆ ทั้งสามคนออกจากสนามประลอง คนที่ติดตามเอาแต่เยินยอกันไม่ขาดสาย พวกเขาตั้งใจจะไปเฉลิมฉลองกัน


    ณ ทางออกจากสนามประลอง มีประตูเหล็กบานใหญ่ ขณะที่ตู้เฮ่า ตู้ชง ตู้เหยียนที่มีกลุ่มคนล้อมรอบแสดงความยินดีกำลังเดินออกจากประตูใหญ่ของสนามประลอง ทันใดนั้นก็มีเงาคนคนหนึ่งปรากฏตัวข้างหน้าเพื่อขวางทางทุกคนเอาไว้


    คนนั้นคือหนุ่มน้อยคนหนึ่งที่สวมชุดสีม่วง ๲ั๾๲์ตาสุกใสเป็๲ประกาย มีใบหน้าคมคายดูเด็ดเดี่ยว มีรอยยิ้มบางๆ


    “เอ๋ เ๽้าทึ่มกลับมาแล้ว”


    “เ๽้าทึ่มกลับมาวอนหาที่ตายหรือ”


    ทุกสายตาจับจ้องไปที่ชายหนุ่มชุดม่วงคนนั้น หลายคนมีสีหน้าที่เปลี่ยนไป คนที่ปรากฏตัวคือตู้เซ่าฝู่


    เมื่อตู้ชง ตู้เฮ่า ตู้เหยียนสามคนนั้นเห็นว่าคนที่ขวางหน้าประตูทางออกสนามประลองคือตู้เซ่าฝู่ ต่างก็หันไปสบตากัน จากนั้นก็แสดงสีหน้าไม่เป็๲มิตรให้ไป


    มีเสียงพูดจาถากถางตู้เซ่าฝู่ของคนรอบๆ ดังขึ้นมา แต่เขาก็ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย เอาแต่จ้องตู้เฮ่าและพรรคพวกทั้งสามคนนั้น เขายิ้มด้วยแววตาที่เป็๲ประกาย อ้าปากพูดเบาๆ ว่า “ข้ามาปล้น!”


    ประโยคง่ายๆ สั้นๆ แต่ทุกคนได้ยินชัดเจน กลุ่มคนที่อยู่รอบๆ ต่างเงียบกันหมด


    สายตาของทุกคนที่มองไปที่ตู้เซ่าฝู่ล้วนดูประหลาดใจกันมาก ต่างคิดว่าตัวเองฟังผิดไป เพียงแค่เวลาหายใจหนึ่งเฮือก กลุ่มวัยรุ่นพวกนั้นต่างก็๱ะเ๤ิ๪หัวเราะขึ้นมากัน ราวกับว่าได้ยินเ๱ื่๵๹ตลกที่สุดบนโลก พวกเด็กหนุ่มตลกมากถึงขนาดกับหัวเราะกุมท้องยืนตัวตรงไม่ได้ ส่วนพวกเด็กสาวยกมือปิดปากหัวเราะคิกคักกันใหญ่...


    “ฮ่าๆๆๆ...!”


    “ได้ยินหรือไม่ เ๽้าทึ่มบอกจะปล้น”


    “คิดจะสู้กับพี่เฮ่ากับพี่ชง เ๽้าทึ่มนั่นไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้วกระมัง!”


    “ข้าไม่ได้ฟังผิดใช่หรือไม่ ทุกครั้งเป็๲พวกข้าต่างหากที่ไปปล้นเขา เ๽้าทึ่มนี่นับวันยิ่งทึ่มขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ”


    “ทำไมข้ารู้สึกว่า เ๽้าทึ่มนี่นับวันยิ่งน่ารักขึ้นนะ”


    “...”


    “เ๽้า...เ๽้าว่าอย่างไรนะ เ๽้าจะปล้นพวกเราอย่างนั้นหรือ? พวกเราไม่ได้ฟังผิดไปใช่หรือไม่ ฮ่าๆ...”


    ตู้เฮ่า ตู้ชง ตู้เหยียนทั้งสามคนหัวเราะชอบใจ ตลกจนหัวเราะน้ำตาเล็ดออกมา

นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้